SAMMUELLE
PANG-APAT na araw na namin dito sa isla. Yes, okay na ulit kami ni Rhenz. Kahit may alam na ako sa pagkatao niya, siya pa rin ang Rhenz na unang nakilala ko.
Hindi rin naman maiwasan na may nangyari agad sa amin. Inaamin ko, marupok ako. Isang halik lang ng damuhong iyon sa akin, bumigay naman ako.
Dumipa muna ako at pumikit. Mag-isa lang ako naglalakad sa tabing dagat. Maaga pa lang bumangon na ako. Tulog na iniwan ko ang asawa ko at naisipan kong mag-ehersisyo.
"Sammy?!"
Lumingon naman ako. Nangingibabaw na naman ang boses ni Louise.
"Good morning," nakangiting bati ko rito.
"Sus, 'wag ako, Samuelle! Nadiligan ka lang kagabi kaya gan'yan ang ngiti mo!"
Hindi ko na lang pinansin ang mga pangtutukso ni Louise.
"So, pinatawad mo na agad ang boss ko? Hmmmp! Marupok na nila
