Chapter 10: I can't stop regretting (Darwin)
2178 Words
I'm at my happiest moment nang magdesisyon si Amber na sumama na sa akin at magpakasal kami. We're not ready sa lahat ng aspeto maliban sa katotohanan na mahal namin ang isa't isa. Ang relasyon namin ang patunay na puwedeng magmahalan ang langit at lupa. Oo langit siya dahil sa anak mayaman siya at ako naman ay lupa dahil sa pagiging mahirap. Ngunit hindi ko kailan man narinigan si Amber na minaliit niya ako kaya lalo ko siyang minahal. Sa totoo lang ay wala akong balak na ligawan siya noon dahil nga sa estado ng aming mga buhay. Hindi ko kinayang pigilan ang sinisigaw ng puso ko at masaya akong malaman na mahal din niya ako. Bago kami nagpakasal ay hindi namin naisip o inisip ang maaring mangyari sa aming buhay. Ako man ay ayokong mag-isip ng negatibo ng mga panahong iyon lalo at ng tanungin ko si Amber kung desidido na siyang makipagtanan sa akin ay hindi siya nagdalawang-isip. Kaya pinanindigan ko rin ang pagmamahal ko sa kaniya.
Hindi lingid sa kaniya ang kalagayan ko sa buhay. Simula noong una ay sinabi ko na sa kaniya kung gaano kami kahirap. At tanging talino ko lamang ang nagdala sa akin sa Westley University. Nirespeto ko ang p********e ni Amber. Kahit na ilang beses na kaming natutukso ay ako ang nagpigil para walang mangyari sa amin at iyon rin kasi ang nasi niya. Tiniis ko ang lahat dahil nga sa nais kong panindigan ang ipinangako ko sa kaniya. Ngayong kasal na kami ay napakasarap sa pakiramdam na malaya na kaming gawin ang pagtatalik kahit saan man namin gusto. Mahirap man ang aming sitwasyon ay hindi iyon naging hadlang para maiparamdam namin ang kasabikan namin sa isa't isa. Ngunit hindi ko lubos maisip na darating pala ang pagkakataon na sumagi sa aking isipan ang pagsisisi sa ginawa ko. Oo nagsisisi ako kung bakit nagpadala ako sa bugso ng aking damdamin.
"s**t! What I am thinking?" nailing kong tanong sa aking sarili.
Ayokong ipaalam kay Amber ang nararamdaman ko dahil sa huli na ang lahat at sigiradong masasaktan lang siya. Wala na rin akong magagawa at kasal na kaming dalawa. Ngunit sa tuwing nakikita ko siyang umiiyak at nahihirapan sa pakikibagay sa buhay na meron ako ay hindi ko mapigilan na muling maisip ang bagay na iyon. Hindi niya deserve ang ganitong buhay. Hindi niya deserve ang mundo ko.
"Huwag ka ngang baliw, Darwin. Tigilan mo na ang kakaisip ng ganiyan dahil huli na. Ayusin mo na lang ang buhay niyong mag-asawa," sabi ko sa aking sarili habang tinitingnan ang aking asawa na nakahiga sa aking tabi at nakaunan sa aking braso.
Katatapos lamang naming matalik na dalawa. Muli siyang nakatulog sa pagod dahil sa dalawang ulit naming pinagsaluhan ang sarap ng pagtatalik. Hindi na namin naisip ang naramdamang gutom kanina.
"I'm sorry, Babe. Hindi ito ang buhay na pinangarap ko para sa atin. Siguro kung nagtitiis pa tayo at sinikap nating magtapos ng pag-aaral ay mas magandang buhay ang maibibigay ko sa'yo. Hindi ganito na malayo sa buhay na kinalakihan mo," sabi ko sa aking isipan habang hinahaplos ang kaniyang mukha.
Sa ilang araw pa lamang naming pamamalagi sa amin ay kita ko na ang pag-impis ng kaniyang mukha. Kaya lalo akong nakakaramdam ng guilt. Naisip ko kung paano ko haharapin ang kaniyang mga magulang kapag nagkataon. Ano na ang ipagmamalaki ko sa kanila? Hindi lang ang kahirapan ko ang ikinalulungkot ko kundi kung anong klaseng pamilya rin ang meron ako. Puno ng bisyo ang Inay. Hindi na siya nagbago sa kabila ng kalagayan namin sa buhay. Habang tumatagal ay lumalala pa ang adiksiyon niya sa sugal at alak. Maging ang kapatid ko ay gano'n din. Wala ring direksiyon ang buhay. Pero hindi ko sila maaring talikuran. Sila na lang ang meron ako at nadagdagan na ng dumating si Amber sa buhay ko.
"Kailangan kong makahanap ng magandang trabaho. Kailangan kitang maalis sa lugar na ito. Hindi ko pangarap na habambuhay tayong nasa ganitong kalagayan," sabi ko pa sa aking isipan habang patuloy pa rin sa paghaplos sa mukha ng aking asawa.
Niyakap ko ng mahigpit si Amber sabay ng pagtulo ng aking mga luha. Gusto kong alisin sa aking isipan na pinagsisisihan ko ang pagpapakasal naming dalawa. Mahal na mahal ko siya. Mahihirapan din naman akong mabuhay kung wala siya sa tabi ko.
"Babe..." narinig kong tawag niya sa akin.
"Yes, Babe?"
"Are you crying?" muli niyang tanong pero nakapikit pa rin ang mga mata. Pasimple ko namang pinahid ang aking mga luha.
"I'm not! Bakit naman ako iiyak?" Pilit kong pinasisigla ang aking boses. Ayokong ipakita sa kaniya ang tunay kong nararamdaman. Hindi ako puwedeng magpakita sa kaniya ng kahinaan.
"Are you sure?"
"Of course! Walang dahilan para umiyak lalo at katabi ko ang isang anghel," natatawa kong sagot saka siniil siya ng halik sa labi. "Tara na... Kumain na tayo at baka iba na naman ang makain nating dalawa," aya ko sa kaniya.
Inalis ko na ang kaniyang ulo sa aking braso saka bumangon na ako. Nakapikit pa rin siya kaya pinugpog ko siya ng halik sa mukha.
"Babe... Basa na ako ng laway mo," aniya sa pagitan ng kaniyang hagikhik. Ang sarap pakinggan ng kaniyang mga tawa. Ilang araw ko rin kasing hindi iyon narinig na sa kaniya.
"Hindi kita titigilan hanggat hindi ka bumabangon. Or else ikaw ang kakainin ko kapag ayaw mong kumain," biro ko sa kaniya.
"Mas gusto ko pa 'yan, Babe. Kainin mo ako hanggat wala pa sila Inay," pabulong niyang sabi sa akin sabay tingin ng nakakatukso.
"Hindi ka pa ba nagugutom?" tanong ko sa kaniya.
"Nagugutom pero makakapagtiis pa naman. Gusto ko lang kasing sulitin ang pagkakataon," aniya at kumagat pa ng kaniyang pang-ibabang labi.
Muling nabuhay ang kakaibang init sa aking katawan dahil sa sinabi at ginagawa ng asawa ko. Kaya tumayo ako at muli kong hinubad ang aking saplot. Tinanggal ko rin ang kumot na nakabalot sa kaniyang hubad na katawan saka dumagan ako sa kaniya.
"Is this what you want, Babe?" tanong ko sa kaniya saka ipinasok ko sa kaniyang kuweba ang aking sawa na galit na galit.
"Yesss.... Babe..." paungol niyang tugon sa akin.
"s**t! Ang sarap mo, Babe. Ang sarap mo... Ahhhh..."
Muli akong umindayog sa kaniyang ibabaw. Wala na akong pakialam na ingay na nagagawa ng tunog ng paglangitngit ng aming higaan. Pareho na kaming nagpapakawala ng mahinang ungol. Gustuhin man naming lakasan ay nagpipigil kaming dalawa dahil sa baka marinig kami ng aming mga kapitbahay.
Tiningnan ko ang aking asawa. Nakapikit siya habang nakaawang ang kaniyang mga labi. Sarap na sarap siya sa ginagawa namin. Nakahawak din siya sa magkabilang binti niya. Itinaas niya kasi iyon para malaya akong makagalaw sa kaniyang ibabaw at maisagad ko ang aking sawa sa kaniyang kuweba. Basang-basa na ang kuweba niya. Ang dulas na ng sawa ko kaya lalong sumasarap sa pakiramdam.
"Ang sarap ba, Babe?" bulong ko sa kaniyang tainga habang wala pa rin akong tigil sa pagbayo sa kaniya.
"Oo... Sobra!"
Napangiti naman ako sa kaniyang sinabi. Nilamas ko pa ang kaniyang dalawang bundok. Biniyayaan si Amber ng magandang katawan. May kalusugan ang kaniyang dibdib, maliit ang kaniyang beywang at malapad din ang kaniyang balakang. Matambok din ang kaniyang puwetan na siyang gustong-gusto ko.
"Baba ka at titirahin kita sa likod, Babe," sabi ko sa kaniya at tumigil na ako sa pagbayo.
Hinugot ko na ang aking sawa saka umalis na ako sa pagkakadagan sa kaniya. Inalalayan ko siyang bumangon hanggang sa makababa ng aming higaan. Habang pumupwesto siya ay hinawakan ko ang aking sawa at pinatigas pa iyon ng husto. Nang handa na ang asawa ko ay muli kong ipinasok ang aking alaga sa kaniyang kuweba.
"Aaaahhh... F*ck!"
"Uhhmmmm... Yeaaahhh..." tugon din niya.
Muli na naman kaming napaungol nang mapag-isa ang aming katawan. Humawak ako sa maliit na beywang ng aking asawa at nagsimula ng gumalaw sa kaniyang likuran. Sumabay na sa langitngit ng aming higaan ang tunog ng nag-uumpugan naming mga katawan. Para iyong musika sa aking pandinig kaya lalo akong ginaganahan. Inalis ko muna sa aking isipan na maaaring may makarinig sa aming dalawa. Hindi naman na bagong bagay sa lugar namin ang ganitong senaryo. Dahil nga sa dikit-dikit ang mga bahay ay madalas ko ring marinig ang mga ungol ng mga nagtatalik sa amin lalo na kapag tahimik na ang gabi. Minsan ko na rin ngang nakita ang Inay na may katalik sa sala noon. Akala niya kasi ay wala ako sa bahay. Hindi na ako nagtataka at kinalakihan ko na iba't ibang lalake ang inuuwi ng Inay. Maging kami nga ni Denise at hindi namin alam kung sino ang mga Tatay namin.
Second year high school ako noon at exam week namin. Nagkulong lang ako sa kuwarto para mag-aral. Napatigil ako nang makarinig ng ingay. Akala ko ay pinasok kami ng magnanakaw kaya dahan-dahan akong nagbukas ng pintuan. Ngunit nanlaki lang ang mga mata ko nang makita ang milagrong nagaganap sa sala. Nakatuwad ang Inay habang binabayo ng lalaki sa likuran. Pareho silang walang saplot sa katawan.
Naalala ko pang napalunok ako noon at naramdaman ko ang pagtayo ng aking alaga. Alam ko kung anong nangyayari sa akin dahil nga sa itinuturo naman iyon sa paaralan. Saka na kakapanood din naman ako ng bold movies. Napaupo pa ako sa sahig habang pinagmamasdan sila hanggang sa uminit na rin ang pakiramdam ko. Hindi na ako makatiis at hinawakan ko na ang aking alaga. Ang tigas na ng t*ti ko. Kahit bata pa ako ay may kalakihan na ang ari ko. Sabi nga ng kaklase ko na lalo pa iyong lalaki kapag naipasok na sa p*ki ng babae. Para akong nawala sa sarili ng mga oras na iyon. Tuluyan ko ng nilaro ang alaga ko hanggang sa labasan ako. Saka lamang ako natauhan at mabilis na napatayo nang makaraos na ako.
"s**t!" sabi ko sa aking isipan nang maalala ang tagpong iyon.
Hindi ko na na-control ang aking sarili at sumabog na ang tam*d ko sa loob ni Amber. Huli na ang lahat para hugutin ko iyon. Kaya aasa na lamang ako na sana ay hindi iyon mabubuo lalo na at hindi pa kami handa na magkaroon ng anak. Hindi pa sa ngayon.
Napahiga ako pagkatapos kong makaraos habang hinihingal pa rin ako. Tinakpan ko ng braso ang aking mga mata.
"Something wrong, Babe?" tanong sa akin ni Amber na nahiga rin sa aking tabi ngunit umiling lang ako. "Eh bakit ganiyan ka?" muli niyang tinanong.
Tinanggal ko na ang aking braso saka tumagilid ako paharap sa kaniya.
"Naiputok ko sa loob ang tam*od ko," mahina ang boses na sagot ko. Naisip ko na dapat niya ring malaman para maging handa rin siya sa maaaring kalabasan ng nangyari.
"H-ha? B-Bakit?" nauutal pa niyang tanong sa akin. Kita ko ang pagkadismaya niya sa kanyang mga mata.
"H-hindi ko na pigilan, Babe. I'm sorry," tugon ko. Alangan naman kasing sabihin ko sa kaniya na nadala ako sa aking naisip. Ano na lang kaya ang sasabihin niya kapag nalaman niya iyon? Kaya mas mabuti pang sarilinin ko na lang at baka pagmulan pa ng 'di namin pagkakaunawaan.
"P-paano kung may mabuo?" muli niyang tanong. "You know that we're not yet ready' di ba?"
"I know! Kasalanan ko, Babe at hindi ako nag-ingat. Whatever will happen haharapin natin. Pinasok na natin ito. At alam naman natin na maaari ka talagang mabuntis lalo at hindi tayo gumagamit ng contraceptives," paliwanag ko sa kaniya. Alam kong nag-aalala siya lalo at may usapan nga kami na hindi muna mag-aanak hanggat hindi pa kami stable.
"Natatakot ako, Babe."
"Don't be. Andito lang ako sa tabi mo. Hindi kita pababayaan okay?"
Mahigpit kong niyakap si Amber habang nakahiga kaming dalawa. Hindi ko rin masabi sa kaniya na mas natatakot ako lalo na at ako ang padre de pamilya. Lalo na ngayong wala pa akong trabaho. Saan nga naman kami kukuha ng ibubuhay ko sa kanila? Kaya naisip ko na kailangan ko ng maka-apply ng trabaho. Gagawa muna ako ng paraan para makahanap ng pera lalo na at ibinigay ni Amber kay Inay ang natitira naming pera.
"Pupunta ako sa birthday ni Loisa mamaya. Andoon ang mga kaibigan ko. Baka makahiram ako ng pera sa kanila pagkuha ng requirements at ng makahanap na ako ng trabaho," sabi ko kay Amber habang magkayakap pa rin kaming dalawa.
"Susubukan ko munang manghiram kay Nicole. Kahit papaano ay mas mabibigyan niya tayo kesa sa mga friends mo."
Mabilis kong nabitawan si Amber nang marinig ang sinabi niya. Hindi ko mapigilan ag bugso ng aking damdamin. Nakaramdam ako ng galit at pagkainis.
"Pwede ba, Babe hayaan mo naman akong gumawa ng paraan?"
"B-Bakit nagagalit ka?"
Huminga muna ako ng malalim para kontrolin ang sarili ko. Tumayo ako at dinampot ang mga damit namin sa sahig.
"Please... Tigilan mo muna ang pagbanggit sa mga kaibigan mo. Meron din naman akong kaibigan na malalapitan."
"Okay! Kung iyan ang gusto mo," malumanay niyang sabi saka bumangon na rin siya at nagbihis.
"Kumain na tayo," sabi ko saka nauna na akong lumabas ng kuwarto at ipinagpatuloy ko na ang pagluluto.
- Writer
