“Grae! Oh God! Help!” Tuluyan nang nawalan ng malay si Grae sa bisig niya... At sa pagbukas muli ng elevator nandoon na ang stretcher. Mga nurse na naka-abang na at nagkakagulo, may mga kamay na umaalalay kay Grae para kunin kay Charmie. May mga boses na nag-uutos ng gagawin pero si Charmie, hindi gumagalaw nakatingin lang sa dugo sa damit ni Grae na parang wala ng buhay.
“Ma’am, please—bitawan n’yo po siya—” Pero parang hindi niya marinig, nakahawak pa rin siya sa manggas ng damit ni Grae na parang wala sa wisyo.
“Grae… Grae, gising…” Mahina niyang bulong pero walang sagot at sa gitna ng kaguluhan isa lang ang malinaw sa isip niya.
Kung hindi siya hinila ni Grae kanina siya ang nakahiga ngayon sa stretcher at pinagkakaguluhan ng mga nurse para iligtas. Siya sana ang nawalan ng malay.
