“WAKE up! Lara! Wake up!” boses ni Miguel kasunod ang malutong na mura—ang narinig ni Lara bago ang bigla niyang pagbangon.
Hinihingal siya, basa ng pawis ang buong katawan. Singlamig na yata ng yelo ang katawan niyang ramdam ni Lara na nanginginig.
“Thank God!” bulalas ni Miguel, mahigpit siyang hinawakan sa balikat at pinakatitigan. “More than ten minutes na kitang ginigising. Walang response, umuungol ka lang,” humagod sa buhok niya ang isang kamay nito. “Are you alright?” Nag-aalala ang titig at tono nito. “Lara? Hey…gising ka na.” Napansin na nitong tulala lang siya, nasa dibdib ang isang kamay at humahagod. Pilit niyang kinakalma ang heartbeat.
Sa magkakasunod niyang bangungot, ang huli ang mas nakakatakot. Nakita na niya ang mukha ng anino…
Mariing napapi
