Frantic Young Love (R18)

18

Kunot na kunot ang noo ko habang nakatitig sa kanya na nakailang beses nang lunok. Di ko pa rin maintindihan ang ibig niyang sabihin kanina. Ano?

Tinitigan ko nga ang kamay at hindi pa rin naiintindihan iyon. Saka ko siya muling binalingan na naibalik na ngayon sa akin ang mga mata.

"Anong kamay? Anong maitutulong ko?"

Ganoon na lang ang panlalaki ng mga mata niya, hindi na maialis ang mga titig sa akin. Kung hindi pa kami napatalon sa gulat noong busina mula sa likod, hindi na kami umusad pa.

Ngunit itong utak ko hindi naman umuusad. Paano ko ba iintindihin?

"Bukas na lang, I'll explain everything to you but not now." Nagkakamot noo na sabi niya.

Napalunok na lamang ako at tinitigan muli ang kamay... ngunit hindi katagalan ay naibaba ko na ang mga 'to. At tulad ng dati, hindi sadyang nailapag ko ang mga mata sa kandungan niya. At nagulat ako ng makitang may bukol.

Suminghap muna bago ko inangat ang mga mata. At nakitang nakalunok na naman siya. Ano?

Anong tulong daw?

Hindi rin ito nakatiis kalaunan at muli akong tinitigan. Alam kong alangan siyang magsalita. Nahuhuli ko ang buka ng bibig niya, parang may sasabihin ngunit ano bang pumipigil sa kanya?

"Tangina." Bulong nito.

Agad na namilog ang mga mata ko at nanginginig na niyakap ang maliit na bag. Ano?! Bakit galit 'to? May ginawa ba ako? O kaya naman Kata, baka nahuli ka niya!

Mas lalo akong ninerbyos doon sa naiisip. Nahuli niya ako! Ano ba naman kasi Kata, bakit nakasilip ka diyan?! Alam mong mali, pero sumisige ka pa rin sa kakasulyap niyan.

"S-sorry," nahihiyang bulong ko. Mainit na mainit ang pisngi. Siguro pwede na ring prituhan iyan sa sobrang init. Namamanhid nga dahil sa intensidad ng init noon.

"Oh, I'm sorry Kata. I didn't mean to startle you."

Kagat ang labi na nilabas ko na lang ang mga titig. Kumalma ka Kata... di ka niyan nahuli. Wag mong pangunahan. Malapit na, makakauwi na rin ako. At pwede na akong kumalma hindi iyong panay ang silip ko sa kanya.

Ilang minuto pa ay nakarating din kami sa bahay. Sa labas, kita kong naglalaro si Naru. Si Mommy nakaupo sa pintuan at binabantayan si Naru. Nag-angat lang ito ng mga mata ng napansin na pumarada si Santi. Kinalas ko kaagad ang seatbelt, para makaalis na rin doon. Di na kasi nakakatuwa na kabado ako ngayong may kababalaghan akong ginawa kanina. Di nga kasi tama.

Ngumiti si Mommy nang tuluyan nang tumigil ang sasakyan sa gilid ng bakuran namin. Parang alam niyang kami ito... ah, di naman kasi tinted itong sasakyan. Kaya siguro napansin niya na agad kami.

"Mauna ka na," sulyap niya.

Tumango lang ako at mabilis na bumaba. Nilapitan ko si Naru na napatawag ng 'Ate' sa'kin noong napansin na ako nito. Nagpapabuhat. Kaya lang iniisip ko ang dala, di ko kakayanin. Nagulat na lang ako nang nasa tabi ko na si Santi at kinuha ang dala ko. Nahihiyang napangiti na lamang ako rito, at mabilis na binuhat si Naru. Iyon ang paraan ko para mapagtakpan ang kahihiyan ko kanina. Di naman kasi nakakatuwa. Ewan ko lang kung alam ba talaga nito na sinilipan ko siya kanina.

"Nag-alala ako sa inyo," medyo nakasimangot na sabat ni Mommy.

Ngumiti ako at hinalikan siya sa pisngi. Ngayon na nagdalaga na ako, marami na ang nagsasabi na kamukha ko si Mommy. Mag kasing tangkad na kami ngayon. 5'6 at sabi pa ni Mommy baka mas tumangkad pa ako. Dahil siguro 16 pa lang ako kaya ganoon. Mas payat lang ako ng kaonti sa kanya, at wala nang bago. Pareho na kami sa lahat, mula kinky na buhok hanggang sa kutis. Kaya siguro noong umattend si Mommy ng recognition ko ay maraming ayaw maniwalang Nanay ko siya. Mas bata naman kasi si Mommy kumpara sa edad niya ngayon.

"I drove safely po Tita, mahirap na." Ngiti rin ni Santi.

Nag-init na naman ang pisngi ko at kunwari ay nilalaro si Naru. Kahit na nanginginig ang boses ko roon. Mas lalong nakakahiya. Siguro mapapansin din ang kaba ko maya-maya lang din, pero wag naman sana.

"Magpahinga na kayo sa loob," baling ni Mommy, "Akin na si Naru."

Alangan man ay inabot ko ang kapatid at tinitigan ang tiyan ni Mommy. Di pa naman maumbok. Ah, ilang buwan na nga ba?

"Tara na,"

Naputol ang pag-iisip ko noong sumilip si Santi. Napakamot batok na lamang ako at inabot ang maliit na bag na dala niya. Alangan man ay inabot din naman nito sa akin.

Pagkapasok ay nagpaalam akong aakyat sandali, magbibihis lang at bababa rin kaagad. Tutulungan ko si Mommy. I'm a little worried about Naru and the baby inside. Di mabuting nagbubuhat lagi si Mommy. At lalo naman ang pagod o stress.

Nang datnan ko si Mommy ay mag-isa na ito sa kusina, naghahanda na ng mga lulutuin. Si Naru ay hindi mahanap, o baka nga na kay Kuya na ngayon. Dumating na kaya ang isang yon?

"Si Naru, Mommy?" Tanong ko habang pinapakialaman ang mga gulay na nandoon.

"Na kay Santi. Tutulong ka?"

Tumango ako at inumpisahan na ang paghahanda ng mga gulay. Nagslice, kaonting pag-iiba ng mga pwede pa at iniba rin sa lalagyan. Nakatutok lamang ako roon sa niluluto ni Mommy. Inaabot ko lang ang mga kailangan, saka muling magmamasid.

I think Mom likes the bond, minsan lang din nangyayari 'to. Marahil sa kulang ng oras. O dahil sa sobrang abala ko sa pagrereview. Minsan pa ngang nag-alala ito sa akin. Masyado ko na raw ginugugol ang oras sa pag-aaral.

"Iwan mo na ako rito, Kata. Balikan mo muna iyong kapatid mo at baka nangungulit na naman kay Santi."

Napilitan akong umalis. At nadatnan ko nga si Santi na tatawa-tawa habang pinipigilan nito ang kamay ni Naru na sinusungkit ang labi niya't lalamukusin ng mga maliliit na kamay ng kapatid ko.

Natatawa rin ako ngunit mas pinili ko ang manahimik. Saka nahihiyang tumabi sa kanila. Na ganoon na lang din ang gulat ni Santi nang nilingon ako nito.

"Akin na," abot ko kay Naru. Nahihiya pa rin.

"It's okay Kata. I am really enjoying your brother's company."

Medyo napanguso ako roon. Makulit pa rin si Naru, kaya siguro hindi niya rin masisisi sa akin ang hiya. Di naman dapat ganoon...

Maya't maya at nagbehave ito nang ini-on ko ang telebisyon. Mas pinili na lang nito ang maupo sa kandungan ni Santi. Napalunok na lamang ako roon, at dahan-dahang sinandal ang likod. Para naman sana ma-relax. Pero paano nga ba kung unang buka pa lang ng bibig ni Santi ay nangilabot na ako?

Di naman yata tama ito, kaya lang paano ko naman mapipigilan ang sarili?

Lumalala habang tumatagal. At ako na ang nahihiya para sa sarili.

"I can't imagine how you grew up fast, Kata."

Napalunok ako roon. Paano ko ba ipapaliwanag? Na dahil nagdadalaga kaya mabilis lumaki?

"Noon, ang liit-liit mo pa. Ni hindi ka man lang yata tumuntong ng 5 flat. But now, that was fast!"

Napangiti na lang ako ng lihim at tinitigan siya ng malalim. Mas malalim sa binibigay niyang titig sa akin. Hindi ko nga alam kung tama ba ito gayong nasa ibaba niya lang si Naru. Nakakahiya, lalo na kung nakakaintindi ang kapatid ko. Mabuti na lang at hindi ganoon.

"Nagdadalaga, kaya siguro..." nahihiyang sabi ko rito.

Tumango ito at napako ang mga mata ko sa braso niyang nakalapag sa likod ng sandalan ko. Halos mabali ang leeg ko sa kakalingon. Akala ko pa naman, ewan...

"Kaya nga, nagdadalaga, Kata. Nakakatakot kang maging hinog,"

Shit. Namilog ang mga mata ko sa gulat. Anong nakakatakot doon? Mas gusto ko nga kaagad magdalaga, para naman magawa ko na lahat. Gustong-gusto kong maging katulad ni Mommy na maganda sa mata ng lahat ng mga tao. Gusto kong magdalaga kasi siguro iniisip ko ang atensyon na pwede sa akin.

"B-bakit?" Garalgal na tanong ko rito.

"Ang daming nakaabang. Kata, you don't know the attentions you get, right?"

Napalunok na ako at ibinaba ang mga mata na ngayon nga'y napako na kay Naru na kumukurap ng dahan-dahan sa magandang palabas na nasa telebisyon.

"H-hindi ko alam," iling ko at muling tumingala.

"Kaya nga, nakakatakot Kata. Di ko alam kung ano pa ang dadatnan ko kung sakaling matupad ko na lahat ng pangarap ko. W-what if you get a boyfriend and I'll be late?"

Di makapaniwalang napatitig na ako sa kanya, bakit umabot sa ganito? Nahihinuha ko naman ang mga mangyayari sa akin pagkatapos ng limang taon. Kagagraduate ko lang niyan ng Kolehiyo. Magtatrabaho! Saka sasagot ng isa sa mga manliligaw. At hindi pasok iyon sa limang taon na hiningi niya sa akin noon.

"Masyado kang negatibo."

Napangiti ito, iyong ngiti na parang nabunutan ng tiniko. Na hindi ko naman yata maintindihan. Bakit?

"That means?"

Kumunot lang ang noo ko roon.

"Hindi ka magboboyfriend kahit pagkatapos ng limang taon?"

Di makapaniwalang tinitigan ko na lang siya. Ano yan? Paano kung nag-expire na pala ang limang taon na yan?

"Hindi ako tatandang dalaga, Santiago."madilim na sabi ko rito.

Napatawa ito, dahilan kung bakit napatingala sa amin si Naru at muli rin namang ibinalik ang mga mata sa palabas.

Nagulat na lang ako sa sumunod na nangyari. Sumilip muna ito sa likod ko, kung saan ang patungo sa kusina. Bago nito ibinaba ang mukha at nanlalagkit na sinungkit ang labi ko.

Ramdam ko! Natigilan tuloy ako at tulalang nakatitig sa kanya na napakamot pa ng batok. Ramdam ko! Iyong tama ng labi niyang malagkit na dumikit sa labi ko bago binawi.

Namamanhid na naman ang pisngi ko sa kilabot. Napahawak pa ako roon. Di makapaniwalang hinalikan niya ako.

Akala ko ba bad shot?

Bakit may halik?

"Ang nipis ng labi mo. Masarap, malambot. Kata, I couldn't even resist you."

Napailing na ako na mainit na mainit ang pisngi. Di makapaniwalang hinalikan niya sa pangatlong beses. Ano 'to? Akala ko ba walang halik? Kasi hindi ko naman siya boyfriend, at lalong hindi ko siya manliligaw.

"Kata," tawag nito.

Kinapa ng palad niya ang likod ng ulo ko saka mabilis na nilapit sa kanya. Bahagyang nakaawang lang ang labi ko at nanlalaki ang mga mata kong nakatitig sa kanya. Nakapikit ito. Dinaramdam nito ang mabagal ngunit nakakakilabot na halik sa labi ko.

Napakagat labi na lamang ako, dahilan kung bakit natigilan siya sa pagkagat-kagat sa labi ko. Hindi pa rin ako makakilos.

Napahiwalay siya, nakakagat labi pa rin. Nakatitig sa labi ko. Nangingintab nga ang labi niya... ganoon din siguro ako. Ramdam ko ang lagkit ng pagkakahalik niya kanina.

Akala ko nga titigil na, ngunit lumapit ulit ito at nilabas ang dila. Dahilan kung bakit nakita ko ang pamumula noon. Nagzoom in nga ang mga mata ko doon! Nakakahiya pero nakita ko talaga na nilabas niya saka pinasada sa labi ko dahilan kung bakit nangatal iyon at nabitawan ko ang pagkakagat.

Pakiramdam ko nga ay sinusubukan niyang sukatin, kasi pabalik-balik ang pagpasada. Hanggang sa tumigil sa gitna. Ang kaninang nakakapit na kamay sa batok ko ay ginamit niyang pampisil sa baba ko. Dahilan kung bakit bumuka ang labi ko, nakaawang na ng tuluyan ang bibig. Nakanganga rin ang ngipin.

Saka niya nilabas pa ng kaonti ang dila at pinasok sa loob ng bibig ko. Para namang maluluwa ang mga mata ko sa gulat. I think I am not that innocent because I know what he's doing!

Ang paglabas-masok ng dila niya sa loob ng bibig ko, alam ko kung anong galaw iyan.

Nanginginig na nilapat ko ang palad sa dibdib niya. Nahihiya ako... ano ba 'tong ginagawa niya? Bakit paulit-ulit? Bakit ganito? This is an act of s*x! At...

Nasa baba lang si Naru... I don't know if he could see us. Wala akong paki, basta mapigilan lang ito.

"T-teka..." daing ko nang naitulak na siya ng tuluyan. Namamanhid pati ang bibig ko sa nangyari.

Napahawak din ako sa panga at medyo naiinis na hindi ko kaagad napigilan iyon.

Sunog na sunog ang mukha ko sa hiya! Samantalang siya namumungay ang mga matang nakatitig sa akin. Marahil natuwa, samantalang ako nanginginig sa intensidad.

"Kata, bisitahin mo'ko mamaya sa kwarto. I'll let the door unlock for you."