Yaşlar Adin'in gözünden bardaktan boşalırcasına akarken Savaş Arslanlı’nın içi gidiyordu. Bu durumla şimdilik mücadele edemeyeceğini anlayınca Adin'i kucağına alıp kapıya yöneldi.
"Ahmet, bunu depoya götür."
Savaş’ın emrini duymasıyla gözyaşları mümkünmüş gibi daha da hızlanan Adin artık kendi istese de ağlamasını durduramıyordu.
Tüm yol boyunca ve hatta Savaş’ın evine varıp bileğine bakıldığında bile Adin hala yalvarıyordu.
"Savaş, benim suçum diyorum lütfen Bozo'ya bir şey yapma. Eğer sen onu öldürürsen ben bu vicdan azabıyla yaşayamam."
Savaş Arslanlı hala sinirliydi.
"Sen bu işe karışma Adin."
Adin son çırpınışları olduğunu bildiğinden Savaş’ın eline uzandı.
"Lütfen yapma, bak Bozo'nun karısı hamile. Şimdi sen onu öldürürsen karısıyla çocuğu ne yapacaklar bir başlarına?"
