Adin iki gündür istediği kişi tarafından aranmadığı için oldukça gergindi.
Savaş Arslanlı’yı holdingine gittiği günden beri görmüyordu. Hatta sadece görmemek de değildi, o günden beri adamın sesini bile duyamamıştı.
Bu durum Adin’i oldukça şaşırtsa da arayıp neden beni aramıyorsun diye hesap sormayı gururuna yediremiyordu.
Elindeki dosyayı sinirle masaya fırlatıp sandalyesine oturdu. Normal şartlar altında adam onun sesini duymak ister hatta mümkünse görmek için özledim der kapısına dayanırdı.
Bir anda ondan vazgeçmiş olmasına Adin inanamıyordu. Adam onu çok seviyordu, gözlerinde görmüştü. Ayrıca onun sinirlerini bozacak ekstra bir şey de yapmamıştı Cafer'den sonra.
E o zaman bu adama ne olmuştu?
Adin daha fazla bu çileye dayanamayacağını anlayıp çantasıyla montunu eline aldı. Bu dur
