COSA NOSTRA: Devil's Lair (Bela Rasgild & Stefano Monti) R+18

Chapter 22

“So, nakapagdesisyon ka na ba?”

Stefano stared at his dad and played the pen on his finger.

“For what?” sagot niya.

natigilan naman ito at umupo s aupuang kaharap niya.

“Ginagago mo ba ako?” tanong nito at mukhangw ala na sa mood.

“Gago ka ba para aguhin ko?” pabalang niyang sagot.

he gritted his teeth and smiled at him forcefully.

“Tao akong nakikiusap sa ‘yo, Stefano. Umayos ka,” bant anito.

“Bakit? Kung hindi ko suusndin ang sinasabi mo, ano ang gagawin mo?” sagot niya rito.

“Hindi mo na kailangang itanong pa,” sagot nito at nginisihan siya.

“No,” he answered firmly.

“Wala ka talaganag utak!” galit nitong sambit.

“Hindi ko babaliin ang napag-usapan para lang sa kakarampot na pera. Kung gusto mo eh ‘di iakw ang humarap sa kanila,” pagmamatigas niya.

“Kararampot lang sa ‘yo ang five billion ha? Bobo ka ba?” sinhal nito sa kaniya.

Galit na tiningnan naman niya ang kaniyang ama at kinuha ang dokumento saka itinapon iyon s amukha nito.

“I love my mother so much na mnas pinili kogn hayaan ka na lan s amga ginagaw amo dahil ayaw ka niyang masaktan. But what you are doing riht now is not only risking my life but also my mom’s. Pati mga ka-cosa natin ibebenta mo pa para lang sa perang kaya namang kitain ng orga,” galit nitong sambit.

“Ba’t ba hindi mo naiintindihan, Stefano? We will be discreet doing this. Wala ng ibang paraan para kumite nang easy money maliban dito. Maganda an offer nila. Sa ilang buwan lang paniguradong ikaw na ang pinakakinatatakuitang kingpin ng bansaa,” saad nito.

“But I don’t want to be the scariest kingpin. Gaya nga ng sabi ko, kung usto mo iakw na lang,” aniya rito.

Mabilis na nilapitan anamn siya ng ama niya at kinuwelyuhan siya.

“Kung alam ko lang n kagaya mo ang magiing anak ko, sana kahit ung nagkasakit ako ay hindi ko na ibinigay s a’yo ang posisyong ‘to. mahina ka, sobrang hina. Kaya ka nauungusan nang iba. Kaya ka piagtatawanan ng iba dahil sa mahina ka. Pwe!” galit niton smbit at basta na lang siyan binitiwan.

Natawa naman si Stefano at tinitigan ang ama.

“All my businesses were doing good. Much better than when you handle it before. Kung mahina ako, hidni ako kasali s alistahan ng mga mafia don na maraming contributions underground. HKung umayaw man ako s akain na ‘yon. Hindi kahinaan ng isnag criminal ang matutong lumugar s abagay a hindi kaniya. Masioyado mo namang inuungusan si satans sa trabaho niya. Kung hindi mo na kaya tumalon ka na sa impyerno,” aniya rito.

“Wala kang respito!” singhal nito.

“Sa kagaya mo? Oo naman,” sagot niya.

Tinuunan naman siya ng baril ng ama niya. Tininnan niya lang ito.

“You know how you will be punished when you killed someone as important as me. Bawat sulok ng kuwartong ‘to ay may CCTV. Fits every angle at wala kang kawala if ever,” sambit niya.

Galit na pinpiutok naman iyon ng ama niya sa upuang katabi niya. Stefano didn’t even flinch. Sanay na siya sa mga pang-iintimidda nito s aknaiya kahit noon pa.

“Siguradohin mo naman na ako na ang tatamaan next time,” aniya rito at nginisihan ito.

Ilang sandali pa ay pumasok na si Rufos at pinalabas na ang kaniyang ama.

“You’ll see, Stefano. You’ll see!” singhal nito at alit nag alit.

“Bitiwan mo ako! Kaya kon magalakd mag-isa.”

napahawak naamn si Stefano sa ulo niya at napailing. His dad is literally a pain in the ass. Hinfi niya kayang habaan ang pasensiya rito katagalan. matagal na niya itong gustong turuan nan lesksiyon. Pinipigilan lang siya ng in aniya.

“Stefano!”

Mabilis siyang naoatayo nang makita ang kaniyang ina.

‘Mama,” aniya rito at niyakap ito saka umupo. Napatingin siya sa upuang sirang-sira dahil s apagbaril kanina ng ama niya.

“Nkaita kp siya kanona. Dito pala siya galing,” wika ng ina niya. Tumango naman siya rito.

“Anak, makinig ka na lna s akaniya para wlaa ng away. Para hindi ka niya pag-initan. Alam mo naman kung paano siya magalit ‘di ba? You saw it all. Sundin mo na lang kung ano usto niya,” pamimilit nito.

Stefano just shake his head.

“No, makaiba na ang panahon ngayon Ma. I’m not a child anymore. Malaki na ako at kayang-kaya na kitan protektahan laban s akaniya. Don’t be scared,’ mahinahong wika niya rito.

Biktim ang harassmaent and violence ang ina. iya. Growing up, nakkita niya ang araw-araw na pahdudusa nito. akamay ng kaniyang ama. Natiil lan iyon nang siya na ang bagon mafia boss. Pinagamot niya ito at dinala s aibang bansa para ma-rehab sa isna rehabilitation center doon. Buti na laman a naagpana pa ang sitwasyon ng kaniyang ina.

Tuiniis nito ang ilang taon pangmamaltrato. Walag araw na hidni niya naririig ang kaniyang in ana sumisiaw sa sakit. Minsna nakikita pa niya kun paanp ito babuyin ng kaniyang ama. Sa mga paingdaanan ng kaniyang ina hindi iyon naging dahilan para magbgo ito. Mabait ang kaniyang ina at hindi mapagtanim nnag sam an loob. Iyon ng nagbibigya s akaniya nang pag-asa araw-araw. kaya ipinanagalo na niya s asraili niya noon pa na kung sino man ang mapapangasawa niya ay aalagaan niya’t mamahalin. hindi niya hahayaang matulad sa dsinapit ng kaniyang ina.

“Pero kilala mo ang ama mo, hindis iya titigil hngga’ thindi niya nakukuha ang gusto niya,” giit nito.

“Anak, ayaw kong mapahamak ka. Ayaw kong masaktan ka at magtiis. Alam mo kung gaano kasakim ang ama mo, please. Sundin mo na lang gusto niya,” giit nito.

Inayos naman ni Stefnabo ang buhok ng kaniyang ina at napailing.

“Not this time, Mom. Kung papayagan kos iya s agisto niya, masisira lahat ng pinaghirapam ko. Dadami ang kalaban ko, Mom. I will be called the greatest traitor in history. usto mob a ‘yon? Being a Kingpin is punishment enough for me. Ayaw ko s aganitong buhay lalo na kung magkakaanak man ako. hindi puwedeng ganito palagi,” aniya s aina.

“Ano ba ang gusto niya?”

“Ipagbili ko sa miyembro ng triad na kakilala niya ang ilang teirtoryong hawak ko para mabigyan siya ng pakakataon sumali s akanila. Bbaalik siya s apag-o-organisa na naamn ng mga crime groups at ha=hunting-in ang mga orga rito at sakupin silang lahat para siya na ang mamuno. Hindi [puwede iyon, Ma. Makakagulo. Kung magkabulgaran man kayang-kaya kong umalis. Kaya kitang ilayo sa lugra na ‘to pero paano naman ag mga ka-cosa ko? nu;ng mga panahong kialangan ko ng tulong nandoon sila. Kung magiipit sila paano ko sila matutu;ungan? Ang tannin magagaw ako na lang ay ang kapitan ang dapat na kapitan. I’m siorry, ma. But I won’t listen to you this time, not this time. Lalo pa at maya saw ana ako,” aniya.

“Asawa? You mean wife?” tanong nito. Mukhang gulat na gulat pa. Tumango naman si Stefano at nginitian ang ina.

“Is that Thery?” tanong nito. Umiling naman siya bilan sagot.

“No, Ma,” sgaot niya.

Kita naman niyang tila nakahinga ito nang maluwag.

“bakit? Ayaw mob a kay, Thery?” tanong nito.

“Hindi naman sa ayaw, pero marami akog doubts s akaniya. Ang sama niya aksi sa caregiver ko, tapos sa kin sobrang bait niya. See the red flag there? Iyon pa lang mapapaisip ka na kaaagd kung anong kalseng ugali meron siya,” sambit nito.

Napatango naman si Stefano.

“When will I meet her? Buntis na ba siya?” tanong nito sa kaniya. He can hear a glint of happiness on her voice.

“Soon, hoping tah she’s pregnant too,” sambit nito.

napangiti namna ang kaniyang ina.

“Dalhin mo sa bahay, at ipaluluto ko kayo,” saad nito. Tumano naman siya.

“What’s her profession?” usisa nito.

“Ahm...” Npakamot si Stefano s aulo niya.

“I think I know... she works like yours? Nagtatrabaho ba siya s a’yo? Boss ka ba niya?” tanong nito.

“No, she’s the baoss of their fmily. The Rasgilds,’ sagot nito.

“What? Really? That’s wow!” anito at nakangiti pa. Mukhang gulat at mangha pa.

“That would be sure an amazona. Ang tapangs iguro,” smabit nito.

“Sobra,” sagot ni Stefano.

“Hmm, that’s even greater.”

Matapos na ay iihtaid na niya ang kaniyang ina s abahay nito. Hindi naman magllakas loob ang ama niya na kidnapppin ito dahil may TRO pa rin ito sa mga police. Ayaw n niyang makialam dahil paniguradong malalagay siya s alanganin kapag nakatunog ang mga ito sa totogntrabaho niya.

Pabalik an siya nang may tumatawag s akaniyang cellphone. Sinagot niya iyon kaagad.

“Yes?”

“Where are you?”

Sa bioses pa lang nito ay kilala na niya.

“Bela,” aniya rito.

“Save this number, ito na ang bago ko,” anito.

“I’m glad you called,’ nakangitin s,abit nito.

“Where are you right now?” tanong nito.

‘Why? na-miss mo na ako?” sagot niya.

Natahimik naman ang kabilang linya so he guessed yes.

“Pauwi na ako, I’m driv—f**k!”

Mabilis na napayuko siya.

“Hello? Stefano what happened?” tanon nito sa kabilang linya.

Paekis-ekis na ang takbo ng kaniyang sasakyan.

“Stefano? Sumaot ka. are you okay?” nag-aalalang tanong ni Bela.

pinapaulanan pa rin siya ng bala. Nahulog pa ang cellphone kaya binilisna na lamang niya ang takbo.

“I’m coming!” sambit ni bela bago ito nawala. Nahirapan naman siyang umiwas s aibang sasakyan na papunta s aknaiy dhail nakasunod pa rin ang mga armadong pinapaulanan siya ng bala. binilisna niya pa lalo para makalais sa senro ng lugar at walang madadamay na ibang residene.

Kinuha niya ang baril niya at iilan lang ang bala. Kukulangin iyon. Sinubukan niyan abutin ang cellphone nnag bigla na lang anwalan siya ng control at bumangga sap uno s agilid.

“Damn!” aniya at blurry na ang kaniyang paningin. napahwak siya s alaniyng noon ang maramdamang may tumutulogn dugo roon.

Ramdam niya angs akit ng kaniyang katawan. Pilit niyan binubuksan ang pinto ng kotse at sinubukan lumabas kaso naabutan na siya. Sumenyas ang lalaki at kinuha naman siya palabas doon at hand ana snag patayin nang may mabilis na saskayang papunta s akanila at binundol ang mga ito. Huminto iyon s aharap niya at bumukas ang pinto ng sasakyan saka umulong palabas at inisa-isang pinaputukan ang ma nakasilbiyan lalaki.

“Bela,” mahinnag aniya.

Patuloy lang ito s apakikipagpalitan ng putok hanggang sa kusnag umalis ang mga ito. Naiwan ang nasa liman bangkay na napatay nito. Nilapitan siya ng asawa.

“Oh God!” anito at mabilis na inalalyana siya.

Nkasnadal lang siya sa backseat habanag nakatingin sa asawa niyang sinuno ang kaniyang kotse. Bumalik na ito sa loob at pinasibad ang saskayan.

“hold on, okay?” anito at binilisna pa lalo ang takbo nito. Huminto sila s aisnag mansiyaon at kaagad na tumawga ito ng aksama at inalalayan siyang makalabas.

“Prazi, tawgaan mo ang private doctor ng family,’ aniya.

Namamadaling sumunod naman si Prazi. Binuhat nila si Stefano paakyat sa kuwarto ni Bela at gianwan niya ng first aid kaagad. Para na rin tumigil ang pagdugo ng sugat nito sa noo.

“Anoi’ng nnagyari? Diyos ko!” sambit ni Dpding.

Npaahilamos naman s asarili niyang mukha si Bela habang nakatingin sa asawa niyang halos maligo s asariling dugo nito. Buti na lang at naabutna niya ito kanina dahil kung hindi paniguradong malamig na bangkay na lang ang madadala niya.

Ilang sandali pa ay dumating na ang doctor at iansikaso ang knaiyang asawa. Binihisna niya n rin ito t nilinisan ang katawan. Tinahi ang noo at maraming benda ang katawan dahil sa sugat. May mga apsa-pasa rin sa likod nito at dibdib.Grabe ang impact ng pagkabangga nito at napuruhan talaga si Stefano.

“Kumusta siya, doc?” tanong niya rito.

“After lal that blood loss, buti na lan naagapan kaagad. He’s fine now, buti na lan at malakas ang katawan niya. Kailangan niya lan magpahinga para humilom agad nag sugat niya. As of now, wala kang dapat ipag-alala sa kaniya. He’s safel,” wika nito.

nakahing anaman siya nang maluwag sa sinabi nito.

“Thanks od,” aniya ay naaawang tiningnan anga sawa.

Kung hindis iya tumawag kanina hindi niya kayang i-imagine kung anon a ang nnagyari rito. Buti na lan talaga at naisipan niyang tawagan ito.

“Grabe naman iyang natamo niyang sugat. Sobrang alaks siguro nu’ng pagkakabangga at nagrabehan siya,” saad ni Doding.

“Prazi, alamin mo kung sino nag may gawa nito,” aniya habang nakatingin sa asawa niya. napangiwi naman sip Razi dahil panigurdong babalikan niya iyon. Alam na alam niya kung paano ito magalit. Hindi natutulog hanga’t hindi nababalikan ang kalaban.

“yes boss,” sagot niya.

Hinaplos ni Bela ang mukha nga sawa at nagbihis na rin. Nilinis niya ang kaniyang sarili saka ito tinabihan.

“Your suffering won’t be left unnoticed. Sisiuradohin kon magabbaayd sila s aginaw anila sa ‘yo,” mahinnag saad niya at niyakap ito.

kinabukasan ay maagang gumising si bela para ipaghand ang makakin si Stefano. Nag-aalala na siya at hindi pa rin ito nagigising. Dala niya ang utility tray nnag puamsok siya sa kuwarto at nakitang naksnadal na anga saw aniya s ahreadboard. Kaagad siyang napangiti at nilapitan ito.

“How’s your feeling?” malumanay niyang tanong dito.

“Medyo okay na. Thank you, an dI’m sorry,’” smabit nito.

Niyakap naman ito ni Bela at wala na siyang ibang sinabi pa.

“Kumain ka na, susubuan kita okay?” aniya rito. Tumango naman ito. Habang sinusubuan niya anga ito ay maraming bagay ang naiisip niya. nakatitig lang sa kaniya si Stefano.

“What are you thinking?” tanong nito. Napatingin siya kay Stefano at nginitian ito.

“Wala naman,” sao tniya. Alam niyang hindi ito naniniwala s asagot niya kaya nginitina niya na lang nang tipid.

“Sige na, kain ka na at may gamot ka pang iinumin,” aniya rito. Tumago naman ito.

“Alam kong pinapahanap mo ang may gawa s a’kin nito. Ala ko naman kung sino. Hayana mo na lang, bela. Huwag mo ng bigyang pansin. AKo na ang bahala sa ama ko kapag okay na ako,” wika nito.

Tuamno naman si Bela at nginitian anga sawa.

“Oo nbaman,” aniya.

Napainom anamn ng tubgi si Stefano. Kakaiba ang ngiti nito. mski siya ay kinikilabutan.

“I don’t like your smile,” komento niya.

This time she smiled sweetly.

“Do you like it now?” tanong nito.

Nkahinga naman nang amluwag si Stefano.

nang makatulog na ulit anga sawa niya ay tumayo na siya.

“Gianwa mo ba ang inutos ko sa ‘yo?” tanong niya rito.

“Yes boss, nasa kotse na ang box na may laman ng ulo nu’ng tauhan ng ama niya,” sagot ni Prazi.

“Good, dito ka lang. Lusutan mo ang mga atnong niya kung sakali. Babalik din ako kaaagd,” aniya rito.

“Baka mapahamak kayo,” ani Prazi. Tinikwasan naman niya ito ng kilay.

“Ingat po,” sambit nito.

Bumaba na siya at piansibad ang kaniyang kotse. Huminto siya sa isang building kung saan nagtatrabaho ang ama ni Stefano. Isa itong loan shark kaya bit-bit niya ang box at may ribbon pa iyon sa ibabaw. nakangiti lang siya at kaagad ding pinapasok ng bantay nito.

“Nandiyan ba anga may-ari?” akangiting tanong niya sa receptionist.

“Sino po sila?” tanong nito.

“Sabihin mo Bela rasgild,” sagot niya.

Kumatok naman ito s apinto at ilan sandali ay ninitian siya.

“Pasok lang po,” anito.

“Thank you,” aniya at pumasok na s aloob.

“What brought you here, lady?” tanong nito. nakangiti ito s akaniya at tila ba tuwnag-tuwa na binisita niya.

“Hello,” bati niya at umupo sa upuang ibinigay nito.

“I heard a lot about you,” sambit nito.

“That’s great!” aniya at itinuro an box.

“This is for you,” wika niya.

Natigilan naman ito.

“Really? What did I do to deserve this present?” tanong nito.

“You did a lot actually. Buksan mo muna, I want to see your reaction,” nakangiting sambit niya.

Tumango naamn ito at ngumiti. Nakangiti pa ito habang binubuksan ang box. Ilang sandali pa ay napasigaw ito sa takot at natumba pa habang nanlalaki ang mga mata. Tumayo naman si Bela at nilagyan ng silencer ang baril niya ska anginitisihan ang matanda.

Walang pasabing binaril niya ang dalawang hita nito at umupo ulit. Dumekwatro pa siya saka nginitian ito. Akmang magtatawag pa ng tulog nnag ituon naman niya an dulo ng baril sa bibig nito.

“Sumigaw ka para sbaog iyang bunganga mo,” aniya.

“Ano b ang akslanana ko sa ‘yo?” anito at maiiyak na sa sakit.

“Sa ‘kin wala, pero sa asaw ako meron. Sa susunod na saktan mo ulit anga saw ako, sisiguradohin kong kinabukasan ay paglalamayan ka na. Gawin mo ulit iyon at makikita mo,” aniya rito.

Kunot na kunot naman ang noo nito.

“Hindi ko kilala ang asaw amo!” singhal nito sa kaniya.

Ngumiti naman si Bela s akaniya.

“Soon, makikilala mo,” sagot niya at sinipa ang ulo palapit dito.

“Tauhan mo ‘yan, hindi mo nakikilala? Sa susunod ulo naman ang ilalagay kor iyan. gagawin kong offering sa mga kauri mo sa lawa,” aniya at umalis na.

“Huwag ka ng amgsayang ng oras na hanapin ako. H=uwag na huwga mong kakalimutan ang pangalan ko. It’s Bela Rasgild, kung ababwian mo ako siguradohin mong mauunahan mo ako dhail kung hindi pupunuin ko ng bala iyang mukha mo hanggang s ahindi ka makilala ng mga kabaro mong mga sakim,” matiags niyang wika at luamabs na ng opisina nito.

Maingat na isinara niya ang pitno at nginitian ang receptionist.

“Thank you, miss. Pinapapasok ka pala niya,” aniya rito at nakangiting lumabas at pinasibad na ang kaniyang sasakyan. Nawala nag ngitin iyon at tianwagan si Prazi.

“Lahat ng kaalyado niya hanapin mo. Imbestigahan mong mabuti,” aniya rito.

Tumigil muna siya s aciondo niya para magpalit ngd amita t natalsikan ng dugo ang damit niya kanina. naligo na siya t bumalik na sa mansion.

Magaan ang kaniyang pakiramdam at nakangiti lang siya. Nkaita niya ang asawang busy sa laptop nito. Lumapit naman siya rito at nginitian ito.

“Kumusta na ang pakiramdm mo?” tanong niya rito.

“Better,” sambit nito.

Ilang saglit pa ay sbaay silang napatingin s anag-pop up na message at alit na mukha iyon ng ama niyng may benda sa hita at ang isa pang box na may lamang ulo. napalingon naman si Stefano s akaniya na gulat na gulat.

“You did this?” tanong niya rito.

“Wala kang ebidensiya,” sagot niya.

Ilang saglit pa ay may mensahe ito na nagpakilalang asawa niya ang isang Bela Rasgild at binantaan pa ang buhay nila. In-open naman ni Bela ang mensahe nito saka nag-voice message.

“tang-ina mo!” aniya at sinned iyon.

Nakangangang nakatingin naman si Stefano sa kaniya.

“Bakit?” tanong niya rito. natawa na lamang ito.

“badass,” anito.

“Kita mo iyang ulo na ‘yan?” tanogn niya s abinata. Tumango naman ito.

“sa susunod ulo mo naman ang iallagaya kosriyan kung lolokohin mo ako,” seryosong wika niya.

napalunok naman si Stefano.

“Hindi mo naman siguro gagwin iyan s a’kin ‘di ba?” nakangitin tanong niya rito. Nandiyan na naman ang ngiti niyang parang wala lang pero ang mga mata ay parang kutsilyong tutusok na s akaniya. M,abilis na um=oo naman siya.

“O-Oo naman, ikaw lang ang mahal ko,” anito.

“hmm, siguradohin mo lang,” saad niya.

“Paniguradong ikaw nag magiging bagong target ng ama ko,” nag-aalalang saad nito.

“My door is always open though,” sagot niya.

“Madadamay ka sa problem ko,” anito.

“Sow aht? Asaw mo ako. Dapat hidni ako umiiwas sa ‘yo. Dapat nagtutulungan tayong dalawa,” sagot niya rito.

Npanagiti naman si Stefano.

“Kapag m=pala mabait ka sa ina mo, bibiyayaan ka rin ng Diyso ng mabait na asawa,” anito habang nakangiti.

“Mabait ba akong asawa?” balik tanong sa kaniya ni Bela. Niyakap naman siya nga saw aniya.

“bahala na,’a ito.

“Ano ba?” reklamo niya rito. Tuamw anaman si Stefano.

“Of course! You’re ruthless pero mabait ka. You’re one of a kind, Bela. Sometimes a mafia boss, needs someone to stand up for him too. I’m glad that it’s you,” sambit nito.

Tumango naman si Bela.

“Alangan namang si Thery. Isang intimidation lang ng ama mow ala na, uuwi na iyong umiiyak at takot na takot. Sa ‘kin niya subukan iyon at magakaksukatan kami,” saad niya.

napailing na lamang si Stefano.

Kung s apatapangan lang naman ay hindi maipagkakaila ang katapaangan nga sawa niya. proven and tested. noon pa lang na hindi pa sila magkakailala ito na ang dahilan kaya nabibwesit siya araw-aarw. Binubuhay nito ang kasulok-sulokan ng kaniyang kaugatan para baliakn ito s agianagwang panggugulo ng transactiuons niya.

“Oo ng apala, about the iuncident that happened before that cost your men, I rweally don’t know about it. But I’m investigating it once again. Baka hindi lang sa ‘yo nasisira ang pangalan ko, baka s aiba rin. baka nga paggising ko lahat kayo hina-hunting na ako,” s,abit nito.

“Hindi imposible.”