Chapter 24
2237 Words
Mahinang isinara ni Bela ang pinto ng banyo at nakangiti nang tipid habang nakatingin sa asawa niyang nakaupo lang sa terasa at malayo ang tingin. Ibinaba niya ang suot na roba at nilapitan ito saka mapusok na hinalikan. Ramdam pa niyang gulat ang asawa kaya napangiti siya.
“Ang lalim na naman ng iniisip mo,” she stated.
Stefano held her tight and kissed her passionately. Ilang saglit pa ay lumalalim iyon. Parehong nilalandas ang kamay sa kani-kanilang katawan. Their tongues battling with each other. Kaagad na kumandong siya sa asawa niya at kinarga naman siya nito papunta sa kanilang kama.
“Hmm,” napaungol siya nang bahagyang kagatin ni Stefano ang kaniyang leeg. Napahawak siya sa ulo nito nang bumaba iyon hanggang sa kaniyang dibdib. She bit her lip in pleasure. Her eyes dilated in pleasure. Stefano is kissing her v****a like there’s no tomorrow. Nahila niya ang buhok nito.
“Ahh! Ahh!” she moaned.
Pinanggigilan pa ng asawa niya ang kaniyang hita. Halos ungol na lang ang lumalabas sa kaniyang bibig.
“Ohh!”
Ramdam niya ang pagpasok ng daliri nito sa kaniyang b****a at nagsimulang maglabas masok. Tirik na tirik ang kaniyang mata at nakanganga pa. Napahawak siya sa braso ng asawa at nag-abot ang kanilang paningin. Stefano reached for her lips and kissed her fervently habang walang humpay naman ang paggalaw ng daliri nito hanggang sa malabasan siya.
Napalunok ang asawa niya nang itulak niya ito at siya naman ang kumababaw.
“Hot,” komento ni Stefano at nakagat pa nito ang kaniyang labi.
Napangiti lamang si Bela at inabot ang labi nito. She licked his earlobe.
“Hmm.”
Napapikit siya nang marinig ang munting ungol nito. Ramdam niya ang pagtaasan ng kaniyang balahibo. Gustong-gusto niya iyon. Para iyong musika sa tenga niya na hindi niya pagsasawaang ulit-ulitin.
Bumaba ang halik niya sa dibdib nito hanggang sa tiyan nitong mabato. Hinawakan niya iyon at manghang hinalikan ang bawat umbok. Natigilan siya nang pababa na sana siya nang hilahin siya ng asawa.
“B-Bakit?” takang tanong niya.
Nginitian lamang siya ni Stefano at hinalikan sa labi.
“Ayaw mo ba?” nag-aalalang tanong niya rito. Umiling naman ito.
“I love you, and I respect you so much. Alam kong gusto mo lang akong mapasaya, but I won’t let you do it. Not because I don’t want you, but because I respect you more than anyone else in this world. Being this close to you is already enough to make me the happiest man on earth,” maligasgas nitong sambit.
Bela bit her lips. Sobra siyang na-touch sa sinabi nito.
“I love you,” wika niya.
Kita niyang napapikit ang asawa niya at mabilis siyang hinalikan. Kaagad na sinagot naman niya iyon. Ilang sandali pa ay nag-isa na ang kanilang katawan. Napahawak siya sa likod nito nang maramdaman ang paglabas-masok nito sa kaniyang p********e.
“Ahhh!”
Nag-abot ang noo nila at parehong hingal. Patuloy pa rin sa pag-ulos ang asawa niya hanggang sa labasan sila pareho. Hinalikan nito ang knaiyang noo at hindi pa rin umaalis sa pagkakakubabaw sa kaniya.
“I love you so much, Bela,” bulong nito. Napangiti naman siya at naipikit ang mata sa pagod. Gusto na niyang matulog.
“Rest now,” wika nito. Tumango naman siya.
Kinabukasan ay nagising siya dahil sa sikat ng araw. May nakahandang pagkain sa ibabaw ng bedside table kaya napangiti siya. Kumain na muna siya at pagkatapos ay bumaba na.
“Ding, where’s Stefano?” usisa niya rito.
Kita niyang tila nag-aalangan pa itong sumagot.
“Mahirap bang sagutin ang tanong ko?” seryosong tanong niya rito.
Tiningnan naman siya ni Doding.
“Kasi eh, sabi niya kapag nagtanong ka sabihin ko lang sa ‘yo na may pupuntahan siyang importante sa office niya,” sagot nito.
Kumunot naman ang noo niya rito.
“And?”
“Kaso narinig ko ang usapan nila ni, Rufos kanina na pupuntahan niya ang ama niya,” dagdag nito.
“What?”
Kaagad na sinugod ng kaba ang kaniyang dibdib.
“The f**k! Kanina pa ba sila umalis?”
Tumango naman si Doding. Napahawak naman si Bela sa ulo niya.
“Dapat hindi ako nagpakampante kagabi eh. Hindi ko man lang naisip na kaya pala kakaiba ang kinikilos niya dahil may plano siya. That brute!” galit niyang sambit.
“Bakit? Ano ba ang nangyayari?” tanong ni Doding.
“Kapag pinuntahan niya ang ama niya ngayon, may posibilidad na hindi na siya makakauwi pa, Ding,” mahinang aniya at napaupo sa gilid.
“Huh?”
Mabilis na napatayo si Bela at kinuha ang susi niya sa kuwarto nila at pinaharurot ang kaniyang motor. Nagbabakasakali pa siyang maabutan niya ito.
“Stefano!” aniya at halata sa boses ang inis.
She feels betrayed. Pinuntahan niya ang bahay nila noon at wala roon ang asawa niya. Hindi niya alam kung nasaan ang bahay ng ama nito kaya lalo siyang nabibwesit.
“Ryx? Find me the address of Stefano’s father,” utos niya rito.
“What? Magpapakamatay ka ba?” sagot nito sa kabilang linya.
“Just get me the f*****g address now!” galit niyang saad.
“Fine! Pero huwag ka munang magpadalos-dalos. Baka ikapahamak mo,” sambit nito.
“No, sige na. Bilisan mo na, baka hindi ko na maabutan ang asawa ko,” nagmamadali niyang saad. Halatang nawawalan na rin ng pasensiya.
“Pe—”
“Kung may mangyari man kay Stefano, sisiguradohin kong ikaw ang una kong papatayin,” galit niyang wika.
Ilang sandali nga lang at sinabi na nito ang address. Mabilis na pinaharurot niya ang kaniyang motor at kaagad siyang hinarang ng mga bantay sa labas ng bahay.
“Sabihin niyo sa amo niyo, nandito ako. Ako si Bela Rasgild,” matigas niyang wika.
Kaagad na nagsilayuan naman ang mga ito at nilabas ang mga baril nila. Wala na siyang pakialam.
Ilang sandali pa ay tumawag ang isang tauhan nito at dinala na siya sa loob. Natigilan siya nang makita si Stefano at Rufos na nakagapos. Sa tabi nito ay ang matandang lalaking makapal ang kilay at naninigarilyo. Nilapitan siya nito at ngumiti nang malapad.
“Tingnan mo nga naman, may bisita ka Stefano,” wika nito at humalakhak pa.
Naikuyom ni Bela ang kaniyang kamay nang tanggalin nito ang piring sa mata ng asawa niya.
“Bela?” anito at halata ang gulat sa mata nito.
Galit na tiningnan naman niya ang asawa.
“You betrayed me,” singhal niya rito.
“I’m sorry, what are you doing here?” asik nito.
Sinusubukan pang makawala sa pagkakagapos.
“Hindi ako aalis dito hangga’t hindi kita kasama,” matigas niyang sagot.
Umiling naman ito.
“No, please,” wika nito.
“Ano ka ba naman, Stefano? Ba’t hindi ka nagpaalam sa asawa mo? Ang sama mo pala,” komento ng ama niya.
“Shut up!” singhal niya rito.
Tumawa lamang ito at nilapitan si Bela.
“Tingnan mo nga naman, ilang beses na tayong nagkita noon sa mga auction ah. Sino ang mag-aakalang ikaw pala ang anak ni, Rasgild. Matapang at maganda, kaya naman pala hindi nakaiwas itong anak kong ingrato,” komento nito.
Tiningnan lamang siya ni Bela.
“Kung gaano kakapal ang kilay mo, siya namang ikinapal lalo ng iyong mukha,” aniya rito.
Natahimik naman ito at tila nainsulto sa sinabi niya.
“Baka nakakalimutan mong nasa teritoryo kita hija,” anito.
Natawa naman si Bela.
“Bata pa ako para maging ulyanin. Baka ikaw, halata namang makakalimutin ka na sa tanda mong iyan. Paubos na rin iyang buhok mo sa gitna,” sagot niya.
“Aba’t!”
Tinikwasan niya lamang ito ng kilay.
“Let my husband go. Kung ayaw mong magkagulo tayo rito ngayon, pakawalan mo ang asawa ko,” matigas niyang sambit.
“Aba’y iyan ang hindi ko maibibigay. Bagamat malaki ang atrasao sa ‘kin ng ama mo ay kinalimutan ko na iyon. Itong anak ko, ay may kailangan pang gawin. Kaya kung ayaw mong mapahamak ang mga mahal mo sa buhay, umalis ka na lang. Hindi kita idadamay, pangako ‘yan. Hayaan mo na ‘tong gagong ‘to sa ‘kin, ibabalik ko ‘yan pagkatapos,” anito at nginisihan pa siya.
Pagod na tiningnan naman siya ni Bela. Mabilis na binunot niya ang baril sa likuran niya at itinuon iyon sa noo ng matanda. Nanlalaki naman ang mata nito sa sobrang gulat.
“A-Ano ang ginagawa mo?” tarantang tanong nito. Napalunok pa ito.
“Pakakawalan mo si Stefano o pasasabugin ko ang ulo mo?” banta niya rito.
“Bela,” ani Stefano.
Lalo niya lang idiniin ang dulo ng baril sa noo ng ama nito.
“Kung ayaw mong mawala sa mundong ‘to, pakakawalan mo ang asawa ko,” ulit niya.
“Oo na, oo na,” mabilis nitong sagot. Ilang sandali pa ay tumunog ang cellphone nito. Sinenyasan niya itong sagutin.
“Boss, hawak na po namin ang mga tauhan niya. Sabihin niyo lang kung tatapusin na namin,” anito.
Napahalakhak naman ang ama ni Stefano.
“Paano ba ‘yan? Mukhang mabigat ang pagpipilian mo ngayon,” saad nito.
Kumunot naman ang kaniyang noo.
“Ilapit mo nga sa kanila,” utos nito sa kabilang linya. Inilapit pa nito ang cellphone sa kaniya.
“Bela! Huwag kang mag-alala sa ‘min,” ani Ryx.
Napamura naman siya sa narinig.
“Pinakaayaw ko sa lahat iyong binibigyan ako ng choices. Ako ang tipo ng taong hindi puwedeng mamili, kaya ayusin mo iyang desisyon mo ngayong matanda ka, o kaya puputang-inahin ko iyang kilay mo. Dadagdagan ko ng accessory iyang noo mo,” gigil niyang wika at kinasa na ang barili.
Handa na siyang kalabitin ang gatilyo nito. Kita niyang takot na takot ang matanda pero nakuha pa ring ngumisi. Sa inis niya ay sinampal niya ito gamit ang likod ng kaniyang palad. Napaluwa naman ito ng duo sa lakas nu’ng tama.
“De puta!” singhal nito at galit na tiningnan siya. Sinalubong niya ang tingin nito at nginitian.
“Masakit ba ang sampal ko?” tanong niya rito.
Ilang salit pa ay tumawa ito nang malakas. Tinuro-turo pa siya nito.
“Hindi na ako magtataka kung bakit ka naging head ng clan niyo. Bruha ka,” anito.
Natigilan naman si Bela sa narinig mula rito.
“Ano ‘yong bruha?” tanong niya rito. Parang hindi pa makapaniwala ang matanda na tiningnan siya.
“Sabihin mo sa tauhan mo na umalis sila ngayon din dahil kung hindi magkamatayan tayo rito. Hindi kita bubuhayin, kaya huwag na huwag mo akong matakot-takot,” sambit niya.
Nagkibit-balikat naman ang matanda kaya mabilis na binaril niya ang kamay nitong dumuro sa kaniya kanina saka ibinalik ang pagkakatuon sa noo nito.
“Next time ulo mo na, kaya gawin mo na ang utos ko,” matigas niyang wika.
Hindi na ito nakapagsalita pa at napahiyaw na lang sa sakit ng kamay niya.
“Matanda ka na, kapag binaril kita ulit, alam mong mamamatay ka na. Okay lang sa ’kin na maghintay rito kahit sobrang tagal pa. Pero ikaw, mauubusan ka na ng dugo kaya umayos ka,” malamig niyang saad.
“Anong klaseng tao ka ba?” anito at napaungol sa sakit.
Nakangangang nakatingin lang naman si Rufos at Stefano sa kaniya. Hindi nito inaasahan ang kaniyang ginawa. Napaka-cool nga nito kung titingnan kung hindi lang nalagay sa alanganin ang buhay nila.
“Bela, I need to fix this. Don’t worry, I’ll be back after,” saad ni Stefano.
Galit na tiningnan naman niya ito.
“Sabi sa ‘yo boss eh, magagalit iyan,” ani Rufos sa kaniya. Napailing na lamang si Stefano.
“Nag-usap na kami ng anak ko, tang-ina! Kayo nga ang mag-usap. Paaalisin ko na ang mga tauhan ko, lintik!” galit na wika ng matanda at sinenyasan ang mga tauhan niya na umalis. Saka lang niya ibinaba ang baril nang makaalis na ang mga ito papasok sa loob.
Kaagad na nilapitan naman siya ng asawa niya. Akmang yayakap ito nang mabilis na sinalubong niya ng suntok ang mukha ni Stefano. Napaungol naman ito sa sakit. Hindi pa siya nakuntento at hinila niya pa ang braso nito sa likod kaya napaluhod ito habang hila-hila niya ang braso at nakapatong ang kaniyang paa sa likod ng asawa.
“B-Bela! My love,” anito.
Tahimik lang sa gilid si Rufos na nakatingin sa kanila. Hindi makalapit dahil paniguradong lilipad siya sa lakas ng sipa ni Bela sa kaniya kung sakali. Tingin pa lang nito ay naninginig na ang paa niya.
“Aalis ka lang basta-basta na hindi nagpapaalam sa ‘kin? For what pa na naging mag-asawa tayo ha? Ano ‘yon? Gigising na lang ako isang araw mababalitaan ko na lang na patay ka na? Tang-ina mo ah. Kung makaalis ka para kang nang-iiwan ng tae mo,” galit niyang singhal dito.
“I can explain,” nahihirapang saad nito.
Huminga naman nang malalim si Bela at lalo pang diniinan ang pagkakaapak sa likod ng asawa.
“Siguradohin mo lang na valid ang explanation mo, dahil kung hindi lahat kayo pasasabugin ko rito,” banta niya.
Napalunok naman si Stefano at humihingi ng tulong kay Rufos. Subalit iniwas lang nito ang tingin sa amo niya at kunwari ay hindi ito nakikita.
“Oo, oo,” saad nito at napalunok.
Binitiwan naman siya ng asawa niya at padaskol pa kaya namudmod siya sa Bermuda.
- Writer
