"Alexis!" Isang kaway pa lang e lumingon na kaagad ang kaibigan.
Sinabi ko kasing sa kanto na lang kami magkita. Mahirap na, baka mamaya niyan biglang lumabas si Mama at mainis na namang makita si Uncle Sebastian.
Hanggang kanina sa almusal ay panay ang litanya nito sa manliligaw ko raw. Ewan ko ba, sa halip na magrebelde ay parang naiintindihan ko rin si Mama. Mula pa noon lagi naman ito ang paalala niya sa akin. Bawal pa talagang magboyfriend. Bawal pa.
Pero paano ko nga ba iiwasan si Uncle Sebastian kung para akong bata na laging excited na makita siya? He gives me this different feeling. Hindi love ah. Hindi ganoon. Hindi pa siguro. Open naman ako sa possibility. Pero iyon na nga, he's giving me this excitement. Para bang gusto ko na lang pabilisan ang mga araw para lang makita siya
