Mahal Kita Pero... (R18) (Completed)

11

"N-no..." iniwas ko ang mukha pero agad niyang ring pinisil iyon at hinalikan ng mariin. Nakapikit naman ako, as if matatapos lang yon sa gano'n. Pero hindi eh, mas nagiging agresibo siya.

Ramdam ko ang diin ng pagkakadila niya sa gilid ng labi ko. Ramdam ko ang gigil niya. Ramdam ko ang laway ng ginagawa niya.

"Berry," tawag niya. Masyadong malapit ang mukha niya para maduling ako.

"Kiss me back, Berry. Miss na miss kita." Malumanay na sabi niya.

Umiling ako at iniwas ang mga mata. Kung sana lang dumating na kaagad si Alexis para matapos na 'to. Sabi ko nga iiwas ako, kaya nga ginagawa ko 'to.

"Berry..."

"Tama na..." iling ko't pilit na sinisiksik ang katawan sa upuan kahit na alam kong wala nang ikakasiksik pa sa liit ng space.

"Ayaw mo na? Cool off na kayo ni Nathan di'ba? And yet you don't want this anymore? Do you know what cool off means to us? Break, Berry. Hindi tulad niyang iniisip mo. Break, wala na... parang naging bula, wala na." Iling niya't kinintilan ang pisngi ko ng isang halik.

Napamaang na lamang ako sa sinasabi niya. Break? Hindi ko sinabing makikipagbreak na ako. Ano bang alam niya sa relasyon ko kay Nathan? Alam niya ba kung paano tumatakbo ang puso ko para sa isang tao? Wala naman siyang alam e kundi ang lumandi. Kundi ang magpaikot ng mga babaeng nagpapabuhay sa ego niya. Ang gago lang di'ba?

Akala niya ba hindi ko alam iyang ginagawa niya? Na alam ko sinisiraan niya lang ako para naman sa isang iglap ay sumama na lang ako sa kanya.

Hindi... gusto ko pa si Nathan sa buhay ko. Wag nga lang sa pagkakataon na ganito.

Kahit ng bumalik si Alexis ay hindi pa rin ako mapakali sa sinabi niya. Talaga nga namang... hindi ako titigilan ng isang 'to kahit ilang ulit ko nang sinabi na ayaw ko na. Kulang pa ba ang mga pinapakita ko para kumalma siya sa libog niyang yan?

Kung hindi lang ako natatakot na mabuko kami ay baka nga nagwala na ako sa sobrang frustration.

Si Alexis, kung alam lang din nito. Baka ako ang unang sinabunutan niyan.

"Salamat sa foods, Uncle Sebastian." Ngising-ngisi si Alexis habang nilalantakan iyong pie na binili namin.

"Mag-asawa ka na kasi..." tawang-tawa si Alexis habang tinutukso ang sariling Tito.

Napatitig tuloy ako't natigilan sa pagsubo. Mula kay Alexis ay nalipat iyon kay Uncle Sebastian na pati nga pala siya e napatitig sa akin. Bakit naman? May ginawa ba akong mali?

"Eat, Alexis. Stop putting evil plan inside my head. I might get someone's pregnant." Halakhak niya. Para siyang nagbibiro pero para sa akin hindi... hindi talaga. Kasi kita ko iyong ngisi niya.

Kung sa tingin ni Alexis biro lang iyon at nakikipagtawanan pa siya... sa akin hindi, napalunok ako ng dahil do'n.

Ah, nga pala! Hindi lang ako ang babae niyan— if he thinks that I am one of them— marami, kaya baka isa roon ang pwede at kwalipikado.

Umiling na lang ako't tinuloy ang meryenda. Nakikipagtawanan pa rin si Alexis sa Tito niya. Nakakatuwa sana na pagmasdan ang pagkakasundo ng dalawa kung hindi lang napalitan sng pagtingin ko sa Tito niya.

"O? Uncle, susunduin mo pa rin ba kami next week?" Abusadong tanong ni Alexis pagkatapos na magtake out ng gallon ice cream.

"I don't know yet... depende sa schedule, at—-" sinilip niya ako sa rearview mirror, kinutuban na naman tuloy ako, "—depende rin sa sitwasyon." Ngisi niya at napakagat labi bago muling pinausad ang sasakyan.

Nakakainis ha! Pinaparinggan niya ba ako? Para ano? Para mapasama ako sa listahan ng mga babae niya? Ang galing nitong gumawa ng plano... nakahanay at siguradong pasok sa standard niya.

Mabuti na lang din mabilis na natapos ang kakaonting oras na yon. Pagkatapos naman kasi noon ay sa susunod pa na araw ko siya makikita ulit. Walang Uncle Sebastian sa loob ng dalawang oras. Sinigurado ko namang block ang numero niya para hindi na ako makukulit noon.

Or just what I thought...

Sabado pa lang ng umaga e sinundo na ako ni Alexis, hinahanap daw ako ni Lola Esing... ewan ko kung bakit, siguro sa ngayon alam na nitong cool off kami ni Nathan. Baka gusto lang magtanong o kung ano. Alam ko naman na boto sa amin si Lola, kaya nga tinatago niya rin itong relasyon namin.

"O, apo... tamang-tama kakatapos ko lang magluto ng puto taktak. Halika, samahan mo kami."

Alas onse ng umaga pero heto at nagmemeryenda kami sa tapat ng bakuran. Kasama ko ang dalawa, si Alexis at Lola Esing. Walang Uncle Sebastian. Siguro abala na ito, mabuti na ang ganoon kesa sa tinatakot niya ako sa mga pinaggagawa niya. Hindi naman pwedeng lagi kaming nakakatakas. For infact, walang sekreto na hindi nalalaman.

"Namimiss ko ang apo kong yon..." litanya ni Lola Esing makalipas ang ilang minutong pagtunganga sa labas.

Nagkatitigan tuloy kami ni Alexis. Para bang sinusumbatan niya ako't sinesenyasan na magsalita. O baka naman gusto niyang sabihin ko na kay Lola ang nangyari?

"Sana nandito pa iyon. Nakakamiss ang lambing ng batang yon. Si Baste naman kasi laging wala, laging may lakad. Ang mga anak ko abala sa trabaho. Kayo na nga lang ang mga apo ko e unti-unti pang nagsialisan."

Napangiwi si Alexis, tinitigan ko ang kaibigan bago muling tumitig kay Lola Esing. Hindi naman sa insensitive pero sa tingin ko tama si Alexis, dapat kong sabihin na kay Lola ang nangyari sa amin ni Nathan. Hindi pwedeng ilihim ko 'to.

"Lola..." tawag pansin ang ginawa ko na ikinalingon niya kaagad.

Kabado ako pero malakas ang loob na magsalita sa isang katotohanan.

"May sasabihin ka ba?" Nagtatakang baling niya, sa ilang minutong katahimikan.

"L-lola, ano kasi... nagcool off ho muna kami ni Nathan." Halos malaglag ako sa inuupuan dahil sa sobrang kaba. Wag nga lang sanang—-

"O? Nasabi niya nga. Wag kang mag-alala. Okay lang, alam ko na mahirap iyan kasi malayo ang apo ko. Pero kaya mo namang maghintay di'ba?"

Nagkatitigan na naman kami ni Alexis na tulad ko ay nabigla sa narinig. Para kasing hindi big deal kay Lola ang mga sinabi kong totoo. Na-warm up na nga yata talaga kaya ganito... magaan, walang drama.

"O-opo..." ngiming sagot ko.

"Iyan lang..." seryoso niyang sinabi.

Kinahapunan kung kailan paalis na ako ay siyang pagbagsak ng malakas na ulan. Halos masira ang bubong nina Lola sa lakas noon. Natakot tuloy ako lalo na at may kasama pang kulog. Alangan naman akong sumuong sa ilalim ng ulan na tanging payong lang ang dala.

"Dito ka na... may bakanteng silid diyan sa itaas." Ngiting-ngiti si Lola habang nililinisan ang doormat. Wala tuloy akong magawa kundi tawagan sina Mama para ipaalam na makikitulog na muna ako at baka bukas na ng umaga makakauwi.

Kabado ako sa desisyon kong 'to. Iniisip ko si Uncle Sebastian na hanggang alas diez e hindi pa rin nakakauwi. Nag-aalala na nga si Lola Esing... hindi kasi matawagan.

Hindi ko alam kung tama bang nagpasalamat ako na hindi ito makakauwi gayong delikado na nga at hindi pa siya makontak? Ang sama nga naman pero pakiramdam ko doon lang ako magiging panatag.

Alas onse ng natapos ako sa ginagawa at natulog na rin sa bakanteng silid. Pwede naman akong makitulog kay Alexis pero sabi niya gusto niyang magkaroon ng privacy ngayong gabi. Hindi ko alam sa babaeng yon... mukhang may kababalaghang gagawin.

Nakatulog ako ng maaga kesa sa inaasahan kong oras. Kabado nga ako kanina e pero ng malaman na hindi siya makakauwi ay parang tinik na binunot sa pangamba ko iyong kaba...

... ng ilang oras.

Hindi ko alam kung bakit naalimpungatan ako ng madaling araw. Instinct yata... o siguro may dahilan kung bakit nagising ako.

Malakas ang kulog. Madilim ang silid. Pero lumiliwanag sa tuwing kumikidlat. Kaya ninerbyos ako at napaupo sa kama... ilang pulgada ang layo, mula sa upuang nandoon. Kita kong may malaking bulto na nakaupo roon. At siguradong nakatitig sa akin.

Mahihimatay yata ako sa takot kung hindi ko lang muling naaninag ang mukha ng taong yon. Madilim, pero hindi ako maaaring magkamali.

"I was really right that it was you, Berry." Tuwang sabi niya at tumayo para lumapit at maupo sa kama. Napaatras ako pero mabilis niyang hinila ang bewang ko.

Kinikilabutan na naman ako sa mangyayari. May mangyayari e kapag si Uncle Sebastian ang lumalapit. Sa tagal ng mga ginagawa niya sa'kin, para alam ko na rin kung saan papunta ang isang 'to.

"Hay, ang lamig pa naman. Masarap sanang magpainit." Bulong niya at ibinaba ang mukha. Ramdam ko ang tungki ng ilong niyang tumatama sa balikat ko.

Nagsitindigan tuloy ang mga balahibo ko sa katawan. Parang gusto kong tumakbo palayo... palayo sa tukso. Tuksong nagpapakaba sa akin at nagpapabuhay sa daloy ng aking dugo. Hindi tama e... pero kinikilabutan ako.

"Ang bango mo, Strawberry..." ungol niya't kinagat ang balikat ko.

Napaatras ako't pilit na kumakawala pero talagang kahit anong gawin ko e malakas siyang tao.

"Hihiga nga lang, stop resisting Berry." Tawa niya at matikas na nahiga sa tabi ko.

Kumabog ang puso ko sa nerbyos at napahawak pa sa sariling dibdib. Mukhang sumasabog ang puso ko... dahilan kung bakit hindi na ako nakapagsalita pa.

"Goodnight..." bulong niya at hinigpitan ang kapit sa bewang ko dahilan para mahigit niya ako papalapit sa kanya.

"Haa?" Gulat na lingon ko't naibaba kaagad ang mga mata. Nag-iinit ang pisngi ko ng mapagtanto kung bakit naging ganoon ang reaksyon ko.

"Hm?" Silip niya rin, paibaba. Natatarantang inangat ko kaagad ang mukha niya. Hindi pwede... baka tupakin siya't makalimutan niyang nag-'goodnight' na siya.

Tawang-tawa siya't tumitig sa akin saka hinigpitan pa lalo ang kapit sa bewang ko. Kumilos din pati ang balakang niya dahilan kung bakit natatarantang napapaangat din ang pang-ibaba ko para lang hindi siya matamaam. Sasabog ako sa hiya... at kilabot.

"Berry, alam ko... katawan ko 'to. Kaya alam ko kung saan ka naiilang..." ngisi niya't tinuon ang pang-ibaba paitaas para matamaan na naman ako ng malaking bukol na yon.

Natatarantang nagpalipat-lipat ang mga mata ko sa dilim saka pilit na iniiwas ang katawan. Gigil na yata siya kasi mas lalong humigpit ang kapit niya sa bewang ko't pinermi sa isang pwesto at umulos paitaas.

"A-ahm!" Takip ang bibig na lumingon ako sa kanya na mariin pala ang pagkakatitig sa ulo ko.

"Berry, pasok natin kahit konti?"

Napanganga ako at lumuwang ang pagkakatakip ng bibig. A-ano raw? Teka? Panaginip yata 'to...

Pero hindi e, ramdam ko na inaangat niya ng konti ang isang hita ko saka kinalas ang butones ng sout kong pyjama.

"T-teka... Uncle naman e..." naiiyak na saway ko at nakikipagtagisan ng kamay sa kanya. Pilit kong inaalis pero nagawan niya rin ng paraan para maibaba ang sout ko at sinama na rin ang panty.

"Konti lang, Berry. Promise... tip lang. Dulo lang. Ang lamig kaya... di ka ba nilalamig?" Tanong niya. Pagkakataon ko na rin para umiwas noong kinakalas niya rin ang sout. Paibaba.

Kaso... para bang naestatwa na lamang ako nang naramdaman ang kahabaan niyang dumampi sa pang-upo ko.

Shit... bakit ganito? Bakit? Bakit... matigas at mainit?

Napapikit na lamang ako. Naramdaman ko rin ang kamay niyang dumampi sa pang-upo ko. Nanghihina ako... sa bagong naramdaman.

Napatalon at nagising na lang ako nang naramdaman na humahagod sa p********e ko ang... mainit at matigas na bagay na yon. Kanya yata? Kanya? Napasinghap ako sa nerbyos at nilingon siya na nakababa ang ulo at nakatitig sa hindi ko alam na direksyon.

"U-uncle naman... t-tama na." Mahihimatay yata ako sa nerbyos. Ramdam ko talaga ang init... ang tigas. Papanawan yata ako ng ulirat.

"Dulo lang, promise Berry. Ulo lang. Nakakalibog ka... bakit? Hagod pa lang iyan, pero bakit namamasa ka? Ayaw mo ba talaga?"

Umiling ako. Pero agad ding nataranta ng naramdaman na sumesentro iyong ulo... sa butas. Sigurado ako. Ipapasok niya nga talaga.

"Ulo nga lang... Strawberry." Halik niya sa ulo ko.

Hindi ako nakapagsalita. Nakanganga. s**t. Pinapasok nga... ramdam ko, ramdam ko ang pagkakabinat at naghalong hapdi. Masusugatan ako. Hindi ako makapagsalita sa sobrang pagkabigla.

"Uh! f**k!" Mura niya't kumalma... ulo lang talaga... pero natatakot ako na baka nga ipasok niya lahat.

"U-u-uncle..." takot na takot na takot na baling ko sa kanya. Napapangiwi siya. Tulad ko. Napapangiwi rin.

"Parang masarap ipasok lahat..."

Shiiitt... sabi ko na nga ba at may dahilan para matakot ako.