Chapter 42

1614 Words

"Kailan nga bumalik ang alaala mo?" tanong ko kay Renz kahit pa alam ko naman na ang sagot. Gusto ko lang na may mapag-usapan kami ngayon. Pasado alas dose na ng gabi ngunit heto kaming dalawa, hindi makatulog at nakatitig lamang sa puting kisame habang pinapakiramdaman ang bawat isa. Nakauwi na ako mula sa Hospital, ayaw kong magtagal doon dahil hindi ako makapagpahinga nang maayos. Mayamaya pa nang marinig ko ang mahaba at mabigat na paghugot ng hininga ni Renz sa tabi ko. Gamit ang kaliwang braso niya ay iyon ang ginawa kong unan, samantala ay hawak-hawak ko ang malaking umbok sa tiyan ko, paulit-ulit na hinihimas dahil hindi pa rin ako makapaniwalang nandito pa rin kami ni baby at buhay na buhay. "Sorry..." Dinig kong pagbuntong hininga ni Renz kaya tiningala ko ito. Maliit ang nag

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD