Elvin, gözlerini açtığında, bedenindeki her bir kasın sızladığını hissetti. Gece boyunca kaç kere boşaldığını bilmiyordu. Sabaha kadar sevişmişlerdi. Bir yerde artık gözlerini kapatmış, uykuya teslim olmuştu. Hatta uykuya dalmadan, Ardil'in inlemelerinin sesi kulaklarına çalınmıştı. Kocası cidden dediğini yapmıştı. Elvin kıkırdayarak, karnını saran kollara baktı. Ardil, sanki kaçacakmış gibi sarıp sarmalamıştı. Bacakları ise adamın bacakları arasındaydı.
Yüzünde aptal bir gülümseme ile yönünü kocasına döndü. Ardil'in hareketlenmesiyle kolları daha da sıklaşınca canı acıdı. "Gevşet kolları, canımı yakıyorsun," dedi. Ardil gözlerini aralayıp sıkmayı bırakınca rahat bir nefes aldı. "Günaydın," dedi yüzünde şapşal bir gülümsemeyle. Ardil'in "Günaydın" dediğinde sesindeki boğukluk, tekrar baca
