Chapter 16
2701 Words
(Waiting: Trust Her)
Chapter 16
THIRD PERSON POV.
“How long have you been ignoring me, ashton?” tinig ng ina ni philip ang siyang nagpatigil sa kanyang paglalakad. Alas otso na ng umaga at ito pa lang ang oras na lumalabas si philip sa kanyang silid. Dalawang linggo na simula ng maghiwalay sila ni winter, simula ng araw na iyon ay hinayaan na muna ng binata ang dalaga.
Alam niyang dinaramdam nito ang pagbagsak niya sa exam. Nais niyang magkaroon ng mahabang oras ang dalaga upang makapag-isip at ang relasyon nila ay hindi makabubuti iyon sa ngayon.
“Your finally back here, but you still acting brat. Nagagalit ka pa rin ba sakin?” nilingon niya ang ina na ngayo'y nasa sala. Kaharap ni angelina ang diyaryo at hindi nito nililingon ang anak.
“Why don't you just accept her for me?” naging tuwid ang paningin ni angelina matapos sabihin iyon ni philip. Tinupi nito ang hawak na diyaryo at marahang inilapag sa mesa.
“That's the reason why aren't you talking with us?”
“May iba pa ba bukod sa pag-ayaw mo sa kanya?” Angelina sighed before finally face him. Sa loob ng dalawang linggo ay hindi nga niya kinakausap ang kanyang magulang, bumalik na nga ito sa kanilang mansyon at lahat ng meron siya noon ay muling bumalik ngayon. Ang kaso lang, wala na sa kanya ang pinakamamahal niyang babae.
“I have something to tell to you, okay. This is important. So, just listen to me first.” nangunot ang noo ni philip dahil sa sinabi ng ina. But he didn't give any response. Naghihintay lang siyang magsalita ang ina dahil kahit anong sabihin nito ay hindi siya magkakaroon ng interest.
“Winter accept a big amount on me last two weeks. She went here, i know you saw her that day.”
Doon na nabuhay ang interest ni philip dahil narinig nito ang pangalan na dalaga. May kasamang pag-aakusa na hindi nagustuhan ng binata.
“Why are making up a story, mom? Hindi pa ba kayo kuntento na nakipaghiwalay na siya sakin? Why did you still ruining her image on me!”
“Iyon na nga ang pinupunto ko, tumanggap siya sakin ng pera. Tinanggap niya ang alok kong iyon kapalit ng pag-iwan niya sayo, she already sell her perlicida house on me last three months after the graduation, hindi mo ba alam iyon?”
Philip stood for a moment after he heard what she said. Hindi siya halos makakurap dahil noong bago makipaghiwalay si winter ay tumungo muna ito sa bahay nila. At iyon nga ang naabutan niya, gigibain na ang bahay na iyon dahil may bago ng may-ari. Ngunit hindi niya alam na ipinagbili pala nila winter iyon, pero hindi siya naniniwalang sa mommy niya iyon ipagkakatiwala. Kilala nito si winter at maski ang paratang na sinasabi niyang tumanggap siya ng pera ay hindi totoo.
“I don't believe you, mom. Kilala ko si winter, she's not that kind of person. Maghirap na siya lahat, hindi niya gagawin iyon. Lalong lalo na't ang tumanggap ng pera mula sayo..” angelina smirk because of the voice of her son, it',s full of confident that really can't believe her. Iniisip ni angelina na talagang nalason na ng babaeng iyon ang utak ng anak niya, but she needs to convince him more. Para tuluyan na silang magkahiwalay pa.
“No, ashton. You still didn't know her, of course she can't show her dark side's. Pero ang totoo, pera lang talaga ang gusto niya. Nasa plano na niya ito, mas higit na kilala ko ang mga villapania kesa sa'yo. I'm almost with them almost a years, ikaw ba. Gaano muna ba katagal kakilala ang babaeng iyon?”
Philip divert his eyes on her mom, he still not agree on what his mother said. Kilala niya si winter maski maikling panahon lamang sila nagsama, and her attitude is the most his favorite. Maling mali na sinisiraan ngayon ng ina niya si winter sa harapan nito dahil kahit anong sabihin pa niya, nagtitiwala pa rin ito kay winter.
“If that's what is in your mine, then. I can't do more anything to change it. Pero ako, kung ano ang pagkakakilala ko sa kanya. Kung ano ang nasa isip ko, iyon ang siyang panghahawakan ko. No more words can't ruin her on me, she still the woman i want.”
Matapos sabihin iyon ni philip, lumisan na siya sa harapan ng ina. Dumiretso ito sa labas na may nagsasalubong na kilay dahil sira na nga ang araw niya, mas lalo lang sinira iyon ng nanay niya.
“This is freak/ing me out, i want to see her badly..” isinandal ni philip ang ulo sa kanyang upuan, nasa loob na ito ng kotse. Sa totoo lang, wala siyang alam na lugar kung saan ito pupunta, but he need's to out of this house. Ano mang oras kasi ay darating na naman si erica upang mas lalong sirain ang araw niya.
Dahil naalala nito si erica, tiyak na patungo na iyon sa mansyon nila. Mabilis na itong nagmaneho paalis upang hindi na magkrus ang landas nila, as usual. He visit his friend giovanni, wala naman siyang ibang mapupuntahan dahil ang ilang kaibigan nito ay masyadong abala sa buhay. Si giovanni lang yata ang tamang chill sa buhay na hangga ngayon ay single pa rin.
“Hey, ang aga natin ulit uh?” hindi nagbigay imik si philip sa tanong na iyon ni giovanni. Nasa likurang bahay sila kung saan maraming pwedeng pagtambayan. Wala din naman na ang lolo ni giovanni dahil may inaasikaso ito sa fatima.
“Magsusumbong ka na naman ba?” philip sighed before he throw away the cigarettes he was holding. Bumuga pa siya ng isang beses bago lingunin si giovanni.
“Si mommy..”
“Your mom? Napano ang mommy mo?” umayos ng upo si giovanni upang tuluyang humarap sa kaibigan, handa naman siyang makinig sa lahat ng sasabihin nito dahil alam niyang wala namang madadamayan ang kaibigan sa ngayon.
“She told me about money, ang sabi niya. Tumanggap daw ng pera si winter upang hiwalayan ako nito, grabe! hindi ako naniniwalang gagawin niya 'yon!”
Napatango ang kaibigan dahil sa nalaman nito. “Base on winter looks, she's not like gold digger. Baka, sinisiraan lang siya ni tita para tuluyan mo na siyang kalimutan at magpakasal ka na kay erica..” nagsalubong ang kilay ni philip dahil sa sinabi niyang iyon.
“I won't never fvcking marry that dvmn woman! Kasalanan niya ang lahat ng 'to e! Palagi lang siyang sumasang-ayon sa sinabi ng mommy niya! Pati ako nadadamay!”
Tinapik ni giovanni ang balikat nito. “You need to talk to winter again, para malinawan ka. Kung nakukulangan ka pa sa reason niya, you can't ask more.” tumaas ang kilay ni philip dahil sa pinagsasabi ng kaibigan.
“Are you really giovanni?” nauwi sa suntok ang pagtapik ni giovanni kanina, nakangiwi siya ngayon bago umismid.
“Madalang lang naman akong magbigay ng advice! Partida, single pa ako! No girlfriend since birth! Eh ikaw ba?”
“Winter is my first girlfriend!”
“U/lol, anong first girlfriend? Anong tawag mo sa mga babaeng nakasama mo sa bar, kay trixie? Nagka-amnesia ka ba!”
Makailang beses na nailing si philip bago umayos ng pagkakasandal sa kanyang kinauupuan.
“Winter is the serious one, marami mang babae ang dumaan sa'kin. I still consider her that she's my first girlfriend. Kasi si trixie, hindi naman seryoso 'yon. And the other woman is just a fling, past time like what you've doing with them.”
Nagkibit balikat si giovanni. “Ewan ko sa'yo, basta ako. Walang problema, tamang advice lang ako sa gilid. Pero alam mo ang magandang gawin mo ngayon?” nangunot ang noo ni philip. “Find a fling again, habang single ka at hinihintay si winter. Alam mo, mahirap malipasan ng init sa katawan, maaari mo itong ikama/tay.”
“Tsk, sir/aulo! Baka ikaw ang mama/tay pag nalipasan ka!”
“Woah, hindi mangyayari 'yan. Ang dami kaya nila, gusto mo bigyan kita ng isa mamayang gabi?” umiling si philip.
“I'm not interested with anyone, i still want her back. Siya lang ang gusto ko, si winter lang..”
Dahil sa sinabing iyon ni philip, natawa na lamang si giovanni bago mailing. Doon din muling nagpalipas ng buong maghapon si philip bago siya imbitahan ni giovanni na mag night out sa isang club.
Wala naman ng kasabikan si philip ng sumang-ayon ito, sumama pa rin siya kay giovanni upang aliwin lang ang sarili sa alak at huwag munang umuwi sa bahay. Paniguradong mag-isa lang na naman siya dahil nasa trabahong muli ang mga magulang nito tuwing gabi.
“Drink's lang ang order mo?” tumango si philip, nasa isang sikat na club sila kung saan dinadayo talaga ito ng mga tulad nilang kabataan. Mas lamang ang dami ng lalake dahil ang club na ito ay naglalaman ng maraming magagandang dalaga.
Natawa si giovanni dahil sa sagot ni philip, kung dati ay hindi lang alak ang inoorder ng kaibigan. Pero ngayon iba na, nakakapanibago man
kay giovanni ay siya na mismo ang tumawag ng babae para kay philip na walang pakialam na lumalagok ng kanyang inumin.
Naupo ang isang babae sa tabi ni philip na wala pa 'ring pakialam kahit na nakita niya ang babae. Si winter lang naman ang iniisip nito dahil dalawang linggo na niyang hindi naririnig ang boses ng dalaga. Sobrang miss na niya si winter, ilang beses na niyang pinigilan ang sarili na huwag itong puntahan dahil nais niyang magkaroon ito ng sapat na oras upang mag-isip.
“Hi..” the sexy lady greeted him, tiningnan lang iyon ni philip kahit na ubod ng ganda ang babae. Kumikinang ang suot nitong silver outfit na siyang nagbibigay hubog sa maganda niyang katawan. Ang malaporselana niyang binti ang todo expose sa harapan ni philip ngunit hindi siya naapektuhan.
“Just look for someone, i don't like you.” nabura ang ngiti ng dalaga dahil sa sinabing iyon ni philip. Nilingon ng babae si giovanni ngunit sinenyasan lang siya nitong ipagpatuloy ang pangungulit sa kaibigan.
“Your alone here, you look pretty cool. Maybe you can let me to sit on your side?” mariin na tiningnan ni philip ang makulit na dalaga. Ngunit para lang siyang nagkakasala dahil si winter na lang talaga ang nagpapabilis ng t***k ng puso niya.
“Magkano ba ang ibiniyad sa'yo ng kaibigan ko? Five thousands? Do you want me to double it to stay you away for me?” hindi nakapagsalita ang babae dahil sa kahihiyan, tumayo na lang din siya kung saan inismiran pa nito si philip.
Giovanni just sighed while with other girl, nakaakbay siya sa isang babae habang nakatingin sa kaibigan. Iniisip nito na siguradong diniribdib ni philip ang pakikipag-hiwalay ng dalaga, this is new for him. Buong akala niya ay hindi naman talaga seryoso si philip sa dalaga, akala niya ay nachachallenge lamang ito kay winter kung kaya't pinatos niya ito.
But no, philip really fell. Hulog na hulog talaga siya sa dalaga na siyang nakikita ni giovanni.
“Are you going home?” tumango si philip sa tanong niyang iyon, bente minutos pa lamang yata ng dumating sila sa club. Pero itong si philip ay nagpaalam ng aalis na. “It's too early, hindi pa nga nag-iinit ang upuan mo, philip..”
“I'm bored..”
Natawa si giovanni. “Ikinuha kita ng babae pero pinagtabuyan mo lang, paano kang hindi maiinip?”
Nag-iwas lang ng tingin si philip bago muling kumuha ng yosi sa bulsa. Kung noon nawala na sa katawan niya ang sigarilyo, ngunit heto siyang muli at sinubukan ang pagbibisyo.
“Ayoko sa kanila, hindi naman sila si winter. Kung si winter sana ang ihaharap mo sakin, baka kahit dito na ako matulog, pwedeng pwede..”
Nailing ang kaibigan nito habang hindi makapaniwalang natatawa. “Grabe talaga ang tama mo sa ex mo huh? Tsk, grabe. Kaya't ayaw ko sa pag-ibig na 'yan eh, guguluhin lang niya ang isip mo hangga sa mabal/iw ka..”
“Hope you don't experience this love, dahil sinasabi ko sayong mas higit na mababal/iw ka. Baka kausapin mo na lang ang sarili mo gabi-gabi.”
“Oh god, philip. Ibitin mo na lang ako ng baligtad kesa pukpukin ko ang sarili ko ng bato, dvmn. I can't imagine myself loving a angry girlfriend!”
Hindi na sumagot si philip bagkus sinindihan na niya ang hawak niyang sigarilyo. Lumisan na rin naman na siya agad sa loob ng club at doon sa labas ng parkinglot ay inubos nito ang kanyang yosi.
May babae pang lumapit sa kanya ngunit hindi niya iyon pinansin. She's drunk and asking some car to ride, hindi siya inimikan ni philip kundi tinalikuran niya ito dahilan upang murahin siya ng babae.
Animo'y bingi lang ito at walang narinig, presko siyang sumakay sa kanyang kotse at mabilis na nagmaneho. Masyado ngang maaga upang umuwi na, pero hindi naman siya dumiretso sa mansyon dahil doon mismo sa tinitirhan noon nila winter siya pumunta.
May yellow line pa rin na nakapalibot roon, nakapatay na ang ilaw ngunit para sa kaisipan ni philip ay naroon pa rin sa loob ang dalaga.
Sinubukan niyang humakbang papasok upang iwasan ang mga harang. Nakalock ang pinto but he tried to force the lock to open the door. Nabuksan niya iyon gamit ang malaking bato, he immediatelly open the switch of light to give some light in the whole area. Ganoon pa rin ang ayos ng buong bahay, ang kaso lang. Wala na kagamitan, wala na ang ilang bagay na madalas nilang gamitin. But the sofa's and table is still there. Para na lang nawala sa sarili si philip habang unti-unting pumapasok sa memorya niya lahat ng alaala sa bahay na 'to.
He know's that winter treasure this so much, ngunit nagtataka siya kung bakit sinasabi ng mommy niyang siya ang nakabili dito dahil ibinenta ni winter ang bahay sa kanya. Hindi siya naniniwala na ganoon nga ang nangyari, marahil ay sinisiraan lamang nga niya si winter upang tuluyan na siyang magmove on.
“I still wait her, kahit gaano pa 'yon katagal. I'm willing to wait, i understand her..”
Iyon ang siyang binulong ni philip sa sarili. Lumakad siya paakyat ng hagdan kung saan patungo sa silid ni winter. Nagpapasalamat siya dahil may kuryente pa sa buong kabahayan. Nakikita pa rin niya ang tirahan na kung saan naging parte na ng buhay niya, parang kailan lang naman na maging masaya siya. Pero para ang bilis lang din namang binawi.
Malinis na ang buong silid ni winter, wala ng sapin ang kama maging ang mga ilang librobg nakatambak sa mesa. Bukod tanging mga lantang bulaklak na lang ang naroon maging mga basurang papel.
Sarawi pa ang lahat ng alaala kay philip noong huling pagpasok niya dito. Iyon ang araw na hindi pumasa sa exam ang dalaga, kasabay 'non ay ang pagreject sa kanya ng ilang kumpanyang pinasukan niya.
Ngunit heto siya at nakaupong mag-isa sa kama, wala na si winter sa tabi niya ngunit pilit niyang iniimahe ang dalaga na nasa tabi lamang niya ito at yakap siya.
Para bang nahihirapang huminga si philip dahil sa pagpipigil ng emosyon, sobra ang sakit na nararamdaman nito bago niya kunin ang kanyang cellphone.
He tried to dial her number to contact her, ngunit alam niyang hindi na iyon magriring dahil ilang beses na niya itong sinubukan.
But unexpectedly, the number he dialed ring three times. Sa ikatlong iyon ay may sumagot na sa tawag niya, nanginginig ang kamay nito ng itapat niya iyon sa kanyang tenga upang marinig ang boses ng tumawag.
“Hello?” the voice is not familliar on philip, pero lalake. Hindi lang siya sigurado kung sino. “Winter is not here, busy siya. Anong kailangan niya?”
Hindi na siya nakasagot hangga sa ibaba na lamang nito ang tawag, it's almost 9:00pm in the evening, busy? Anong pinagkaka-abalahan niya ng ganitong oras?
*********
to be continued....
Next chapter na yung side ni winter, but as of now. Yung kay ashong muna para dama natin yung pain niya. ??
- Writer
