XOCHITL'S P.O.V:
NAIMULAT KO ang aking mga mata nang hawiin ng kung sino ang kurtina na tumatabing sa bintana ng aking silid at halos mapaungol ako dahil doon. Inaantok pa ako ngunit heto sila at iniisturbo ang aking pagtulog.
"Pasensya na, Senyorita ngunit kailangan niyo na pong bumangon." Rinig kong wika ni Maria na siyang personal na nagsisilbi sa akin at pinupunan nito ang lahat ng pangangailangan ko kahit na hindi ko naman hinihingi.
Para bang isa akong manika na kailangan pang ayusan at pakialaman gayong may sarili naman akong isip para kumilos sa aking sarili. Ngunit wala akong magagawa kung iyon ang utos sa kanila ng aking mga magulang at wala rin akong magagawa kundi ang hayaan siya sa kanyang trabaho.
Napilitan akong bumangon sa aking kama at inaantok pa talaga ako na para ba
