Chapter 31
HINDI NA MASUNDAN ni Indira kung ilang minuto na ba siyang nakatunghay sa ilalim ng bubong na siyang kanyang tanawin sa itaas. Wala naman siyang pagod na nararamdaman sa kanyang katawan ngunit tinatamad siyang bumangon.
O mas tamang sabihin na wala siyang balak na bumangon at lumabas sa silid na iyon. Hindi niya kayang harapin si Hendrikus na siyang may kagagawan kung bakit naroon siya sa silid na iyon o sa mismong lugar na pinagdalhan nito sa kanya kaninang madaling araw na batid niyang hindi pa niya napupuntahan sa tanang buhay niya.
Gawa sa nipa ang bubong na kanina pa niya tinititigan. The posts and walls of the room were all made of woods. It made her feel home. Gawa naman sa kawayan ang katre kung saan siya nagising ng umagang iyon. Wala kutson iyon at tanging makulay
