"A- Ano pong sinabi niyo?" hindi makapaniwalang saad ni Lucian.
"Ikaw ang nag- iisa kong anak, Lucian. Inakala kong patay ka na dahil iyon ang alam ko. Ngunit hindi pala. Buhay na buhay ka. Kaya pala hindi ako nawawalan ng pag- asa. Kaya naiisip ko palaging hanapin ka kahit hindi ko naman alam na buhay ka at kung saan ka hahanapin..." garalgal ang boses ni Mariano habang nakatingin sa kaniyang anak.
Hindi pa rin mag- sink in sa utak ni Lucian ang sinabi sa kaniya ni Mariano. Nakatitig lamang siya sa mukha nito. Ngunit habang nakatitig siya, napansin niya ang pagkakaparehas nila ni Mariano. Parehas sila ng kilay, kulay ng mata, ilong at pati na ang hubog ng mukha. At naramdaman din ni Lucian ang tinatawag na lukso ng dugo.
"Ibig sabihin... hindi niyo ako pinaampon?"
Mabilis na umiling s
