CHAPTER 39

1314 Words

AGENT MHARIMAR's POV Pag baba pa lang namin sa chopper pumusisyon na agad kami sa upper deck ng safe ni Nikolai at nagtalaga ng surveillance. Kabado bente ako dahil buhay ni Mama ang nakasalalay dito. Ramdam ko ang panginginig ng aking buong kalamnan hindi para sa aking sarili kung para kay mama. Oo nga at hindi kami magkaayos pero kahit pagbaliktarin man ang mundo mama ko siya at siya ang dahilan kaya buhay ako ngayon. Bawat hakbang namin ay maingat. Ayokong ma bulilyaso para maging sanhi ng ikakapahamak ni Mama. Ang lakas ng kabog ng dibdib ko. Kinakapos ako ng hininga. Alerto ako kahit sa mumunting ingay. Nasa likuran ko si Nikolai at naka umang ang baril niya. Kailangan namin masecure ang silid ni Mama. Pag baba namin wala siya doon. Takot na takot ako. Ilang beses kong sinuyod ang

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD