Chapter 22

1807 Words

PEACHY NAKATITIG LANG AKO sa mukha ni Raegan habang nakahiga sa kama ng clinic at ilang oras ng walang malay. Mabuti na lamang at tinulungan ako ng isa sa mga taga-linis ng eskwelahan na dalhin siya sa clinic dahil kung ako lang ang gagawa niyon ay baka hindi ko kayanin. Wala rin si Doc Vandolph sa clinic dahil uwian na ng halos lahat, estudyante man o staff. Dahil ako lamang ang naiwan sa clinic kasama siya dahil agad din akong iniwan ng taga-linis ay ako na rin ang naglinis ng mukha niyang may bahid ng dugo. Binigyan ko na rin ng first-aid ang mga sugat niya. Mabuti na lamang at may alam ako kahit papaano sa paggamot ng sugat. Napangiwi na lamang ako at napatingin sa may bandang bintana kung saan ay kitang-kita na ang pagdilim ng paligid dahil malapit nang mag-gabi. Muli kong binali

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD