PEACHY
PANAY ANG TAPIK ng paa ko sa lapag habang nakahalukipkip at nakatitig kay Raegan na prenteng nakaupo sa tapat ng aking table kung saan ako nakikipagusap sa mga new enrolles ko. Napabuntong-hininga ako at mariing napapikit upang pakalmahin ang aking isip. Nang sa tingin ko ay okay na ako, ay minulat ko na ang aking mga mata.
“Raegan, ano sa tingin mo ang ginagawa mo?” tanong ko sa kaniya ay nagtaas ng kilay.
Tumayo siya saka lumapit sa akin nang nakapamulsa. “I'm here as your student—”
“My student don't live with me,” putol ko sa kaniya sinasabi. Ngumisi lamang sa akin at mas lalong lumapit dahilan para mapaatras ako.
“I know, but not until now,” saad niya.
Sobrang lapit na sa akin ni Raegan dahilan para mabunggo na ako sa aking table. My heart is pounding hard, I can almos
