Büyük salonda derin bir sessizlik vardı. Şahman ailesi koltuklara dağılmış, kimse ne diyeceğini tam kestiremediği için birbirinin gözünün içine bakıyordu. Meryem, Avşin’in hemen yanına tünemiş, sanki karşısında canlı bir bebek varmış gibi onu inceliyordu.
Avşin ise başını kaldırmaya cesaret edemiyor, bakışlarını dizlerinin üzerindeki ellerine kenetliyordu.
Melek, kocası Behram’ın yanındaydı. Behram’ın gerilen omuzlarını, dişlerini sıktığını fark edince elini uzatıp adamın elini tuttu. Parmaklarıyla avucunun içini hafifçe okşadı. Bu, aralarındaki sessiz bir "sakin ol" deme şekliydi.
Ardil ise tüm bu gerginliğin ortasında rahat duruyordu. Sırtını koltuğa yaslamış, tek odak noktası yanındaki karısıymış gibi sadece Avşin’e bakıyordu.
Behram, karşısındaki çifte dikti gözlerini. Kardeşine ba
