Serkan Karayel
Üşüdüğümü hissettim. Hem de iliklerime kadar üşüyordum. Ayak izleri ve gölgeler... Kimin gölgesiydi? Kimin ayak iziydi? Partide olan biri ormana gitmezdi zaten neden gitsin ki? Çok büyük bir ormanlık alan değildi küçük yürüyüş yolları vardı ama burası pek tercihe dilmez bizim villalar arasında kullanılırdı. Kim, neden oraya gitsin ki? Hem de gizli saklı?
“Siz devam edin ben geliyorum.” Diyerek ayağa kalktım. Sarhoşluğumdan eser kalmamıştı. Bugün için görevlendirdiğimiz kıza döndüm . “Sert bir kahve istiyorum.” Dedim gergince. Kız başını sallayıp koştur koştur gitti. Şu an bedenime salgılanan stresi çok net hissediyordum. Hay sikeyim böyle işi bir boklar olduğunu anlamıştım. Birisi peşimizde. Ya da peşinde mi demeliyim? Karımın peşindeydi. Onu yalnız bırakmamam gerekiyordu.
