Beyza Karayel
“Evett, başlıyoruz.” Dedim son shotı da doldurup yerime geçerken. Bir masanın etrafına dizilmiştik. Ozan, Kerem, Mustafa Kemal, Yaman, ben , Nazlı, Büşra ve Kocam Bey dizilmiştik.
“Şimdi, kural şöyle,” diye başladım anlatmaya. “Sırayla herkes bir şey söyleyecek ve onu yapanlar shot atacak. İster yaptığınız ister yapmadığımız şeyi söyleyin tercih sizin. En çok sarhoş olansa söylediğimiz bir cesaret oyununu yapacak.” Dedim tane tane anlaşılsın diye.
“Ben kesin hepsini yapmışımdır.” Dedi Kerem sırıtarak. Ona ters ters baktım.
“Her boku yedin diye gurur mu duymamız lazım Kerem?”
“Yok yengecim teessüf ederim. Olur mu hiç öyle şey? Gurur falan bana yetmez madalya istiyorum.” Herkes onun bu söylediğine gülerken kafamı iki yana sallayıp ben de güldüm. Gerçekten komik çocuktu.
