DADDYSITTER (SPG)

Chapter 4

LOGAN'S POV

I woke up because of my son's doing. Nakapatong na siya sa dibdib ko habang pinaglalaruan ang ilong ko.

Mahina akong natawa because he's always like this.

"Good morning, daddy ko!" he greets when he noticed that I'm already awake.

"Hmm.. good morning, kiddo. Argh you're heavy!" reklamo ko kunwari kaya natawa siya.

"Really? I'm heavy po? Does that mean I'm a big boy already?" he cutely asked.

Ohh man, the soft chuckles of my son already made my day. Hinawakan ko siya at bahagyang bumangon. Sumandal ako sa headboard at ginulo ang buhok niya.

"How's your sleep hm?" malumanay kong tanong. His smiles turns brighter even more.

"I dreamed of teacher, daddy ko! I'm excited to see her today." he cutely said na nagpawala sa ngiti ko.

Ano bang nakita ng anak ko sa babaeng nerd na yun? Hayss.

Pasimple na lamang akong umiling at pilit na ngumiti.

"Come on, let's wash up. I have an appointment today." pahayag ko at sabay kaming umalis ng kama. Hawak kamay kaming nagtungo ng banyo para maligo. Inuna ko siyang paliguan kagaya ng madalas kong ginagawa. Pagkatapos ko siyang patuyuin ay ako naman ang naligo.

Paglabas ko ng banyo ay naabutan ko siyang pagulong gulong sa kama habang hawak hawak ang cellphone ko.

"Oh, he's here na po!" rinig kong sambit niya kaya napakunot ang noo ko. Ipinakita niya sa akin ang cellphone ko at napansin kong kausap niya pala sa telepono si Aries, ang secretary ko.

"Boss. Your schedule is quite tight today. Makakapunta ka ba dito sa office?" he immediately said.

"Yes. I'll be there today, until 5pm." I seriously said.

"Copy. I'll ready everything." Rinig kong wika niya bago ko pinatay ang tawag at inatupag na ang anak ko.

When we got out of our room, naabutan ko sa kusina si cheif Jackson kasama si manang Adel. She's the only woman in my house. Not until that girl, my son's tutor came along.

So, ngayon dalawa na sila sa bahay ko.

"Good morning hijo, hello Ambrose!" magiliw na bati ni manang nang mapansin ang pagdating namin.

"Hello po, lola Adel good morning po! Good morning Mr. J!" bati ng anak ko sa kanila. The cheif is doing his work in the kitchen habang nagkakape naman si manang. Agad siyang tumayo nang makalapit kami and I already know kung anong gagawin niya.

Ipinagtimpla niya ako ng kape at gatas para sa anak ko.

"Thank you, manang." pasasalamat ko nang mailagay niya ang kape sa mesa. I looked around at magtatanong na sana kung nasaan si Mario pero hindi iyon natuloy dahil dumating siya.

"Oh eto si Mario may sasabihin daw sayo, hijo." pahayag ni manang kaya tumango ako at tumayo. I tap my sons head gently at bahagyang lumayo sa kusina para makapag usap kami ni Mario.

"S-Sir ano kasi po... Mag fafile po sana ako ng leave ng isang linggo. Na dengue po kasi ang anak kong si Junior kaya kailangan ko pong pagtuonan ng pansin. Pasensya na ho kayo sir." Saad niya. Napabuntong hininga ako at nag isip saglit.

Hindi naman ako pwedeng humindi dahil naiintindihan ko siya bilang tatay din kaya tumango ako. Pinayagan ko din siyang mag advance ng sahod para may pambayad sa ospital.

"Ano, pinayagan mo ba hijo?" usisa ni manang sa akin pagbalik ko sa kusina. Tahimik akong tumango kaya nakahinga siya ng maluwag.

"Mabuti naman. Kanina pa iyong madaling araw dito eh, naghintay talagang makausap ka." pahayag ni manang.

Ang problema ko na lang ay kung sino ang magbabantay sa anak ko ngayon. May appointment ako ngayong umaga damn it!

Hindu rin pwede si manang dahil kailangan niyang umuwi sa mansion ng mga magulang ko pagkatapos dito sa bahay ko. Si manang Adel kasi ang nanny ko noong bata pa ako kaya siya rin ang kinuha kong mayordoma sa bahay ko. Pero napagkasunduan namin ng parents ko na kaunting trabaho lang ang kay manang dito.

Wala din sa mansion sina mama at papa dahil may out of town trip sila.

Pagkatapos ng kape ko at muli kong tinawagan si Aries para ipaalam na baka malate ako sa pagpunta sa opisina. Sinubukan ko ding istorbuhin ang dalawang kaibigan ko.

"Anong kailangan mo, gobernador?" bungad sa akin ni Sancho. Isa sa kaibigan ko mula college kami.

Napabuntong hininga ako bago sinabi sa kaniya ang kailangan ko.

"Hindi ako pwedeng maging babysitter ngayon, pare. Nasa farm ako ngayon eh, next week pa balik ko. Diba nabanggit ko to sayo nung isang araw?" sagot nito sa kabilang linya.

"Di ko maalala." bagot kong tugon.

"Ay noong isang buwan ko pa pala sinabi to. Kaya siguro di mo maalala. Plus matanda kana. Sign of aging talaga ang makakalimutin at—"

Hindi ko na tinapos ang sinasabi niya at pinatay na lamang ang tawag.

Idinial ko ulit ang numero ng isang kaibigan ko. Si Kalyx at kagaya ni Sancho, hindi rin siya pwede dahil may business trip ang gago sa Europe.

"Damn it!" inis kong sambit at itinapon ang cellphone sa couch.

"Why are you mad, daddy ko?" mangiyak ngiyak na boses ng anak ko mula sa aking likod. May hawak hawak pa siyang baso ng gatas. Tila doon lang ako bumalik sa huwisyo ng makita ang takot sa kaniyang mga mata.

Dali dali akong lumapit sa kaniya at binuhat siya. Maya maya lang ay bigla na lang siyang umiyak kaya inalo ko agad.

Shit! Ang bobo ko talaga!

Kapag nandito ako sa bahay ay pigil na pigil ko ang magtaas ng boses, magalit at mainis dahil sa anak ko eh.

Mabilis siyang umiyak kapag naririnig akong sumisigaw.

"I'm sorry, kiddo. Daddy is not mad hm? It's okay, it's okay... Shhh.. don't cry baby pleasee.." Pag aalo ko sa kaniya.

"No, you're mad! You're mad!" he cried. Mahigpit ko siyang niyakap nang sinubukan niyang magpumiglas. Inilapag ko agad sa mesa ang hawak hawak niyang baso na may gatas.

"I'm not, baby... Hindi galit si daddy hmm..." malumanay kong saad. Hinayaan ko siyang umiyak hanggang sa mapagod siya at tumahan na din.

"Lola Adel said t-that you're looking for my new n-nanny." he suddenly said. Dahan dahan ko siyang tiningnan at pinunasan ang luha sa kaniyang pisngi. Umupo ako sa couch at ikinandong siya.

"For a week, kiddo yes. Mario can't come because remember junior? He's sick and he needs to take care of him." mahina kong saad. Napanguso na naman siya dahil sa sinabi ko.

"I don't want another nanny, daddy ko!" reklamo niya na ikinatahimik ko.

"You need one, baby. Just one week because I can't concentrate in work kung walang magbabantay sayo." paliwanag ko sa kaniya.

"But I'm already a big boy and—"

"I know you are a big boy. Please understand daddy, anak. Wala akong matatapos na trabaho kung alam kong walang nagbabantay sayo." ani ko na ikinatahimik niya.

"I'll go with you in the office?" sumamo niya na agad kong inilingan.

"No." sagot ko kaya natahimik siya.

Napabuntong hininga ako at ginulo ang kaniyang buhok. Naging maayos naman kaming dalawa makalipas ang ilang minuto. Sabay kaming nag umagahan pagkaalis ng cheif at ni manang Adel.

He's already preparing for his lesson pero pumatak na ang alas otso ng umaga at wala parin ang nerd niyang teacher.

Where the hell is that nerdy girl?!

Sinubukan kong idial ang cellphone number niya na nakalagay sa kaniyang resume pero hindi iyon macontact. Mas lalo akong naiinis eh. Damn!

"Daddy ko, is teacher Mara coming?" tanong ng anak ko habang nag sscribble sa kaniyang notebook.

"I don't know, kiddo. I'm trying to contact her." Pahayag ko naman. Bigla siyang tumayo at lumapit sa akin.

"Daddy ko, I want her to be my nanny! I want her to be my mommy but she doesn't want to so be my nanny will do." my son suddenly said and gigles. Natigilan ako at napatitig sa anak ko.

He just gave me an idea.

I've been stressing about his nanny for a week at ayaw ko din namang mag hire ulit ng bagong tao. Kahit na ayaw ko sa fashion sense ng babaeng iyon, she have a great potential to be my son's nanny dahil nagkakasundo din sila.

"Let's ask her that later." Nakangiti kong pahayag sa aking anak. Bumalik siya sa couch at ipinagpatuloy ang ginagawa.

When 10am starts, we decided na puntahan nalang ang babaeng iyon. Well, it's not really we. Ang anak ko lang talaga ang nakaisip nito but it's not that bad. Lahat ng empleyado ko sa bahay ay alam ko kung saan nakatira dahil gusto kong malaman kung mapagkakatiwalaan ba talaga. Since bagong hire lang ang babaeng ito, unang beses ko itong puntahan ang tinitirhan niya.

I was expecting for a good and decent house but gets disappointed when we already arrived at her place.

Apartment lang iyon. Not her house. Nagtanong tanong ang driver ko tungkol sa Mara na iyon and so far, dito naman talaga nakatira iyon.

Bumungad sa amin ang bagong gising na Mara. I was shocked too, honestly. Pero hindi ko iyon pinahalata, instead I acted cold and arrogant like what I always do to make her feel intimidated.

I immediately cover my son's eyes when I noticed that she's not wearing a bra. I can clearly see her n*****s from where I'm standing.

Funny to think because she doesn't look like a nerd to me this time. She's wearing a thin shorts and a sando. She looks sexy, to be honest but when she opened her mouth, maiinis ka talaga the way siya magsalita.

Parang laking kalye ang babaeng ito, tsk. And to think that she graduated in a prestigious school.... Hays..

Binalewala ko na lang iyon at pumasok na sa loob ng maliit niyang apartment. The place is well organized, I'll give her that. Wala masyadong gamit but it's clean though. I checked the place while we are waiting for her to change because I told her to wear a bra. Komportable nang nakaupo ang anak ko sa lumang couch niya habang palakad lakad ako.

Napakunot ang noo ko nang mapansing ang tagal niya sa kwarto. Ano pa bang ginagawa niya? I just told her to wear a f*****g bra, hindi naman siguro iyon aabutin ng limang minuto diba?

"Daddy where are you going po?" takang tanong ng anak ko. Nginitian ko siya at hindi sinagot. Lumapit ako sa pintuan ng kwarto niya at narinig na parang may kausap siya sa loob. Agad na nabuhay ang dugo sa katawan ko.

Sinong kausap niya?

Is she a spy?

As a governor of this city, madami akong kaaway. That's why hindi ako basta bastang naghahire ng empleyado sa bahay ko.

Pinihit ko ang siradura at naabutan siyang kausap ang sarili. Hindi pa ako napansin agad dahil busy siya sa sarili. Una kong napansin ang balingkinitan niyang katawan.

Damn, she's f*****g tiny.

Nang mapansin niya ako ay bigla siyang sumigaw. Doon lang din ako nabalik sa huwisyo at agad na pinagsisihan ang mga naisip.

I can't f*****g believe myself!

"Labas na sir. Hindi tama ang ginagawa mo." She seriously said. Bigla kong naisip na tama siya. What the heck I am doing?!

I need to f*****g get my cool back so I smirked while looking at her.

"I was looking for a comfort room. I thought eto na yun. I don't intent to... See you have naked. Though, wala din namang interesante diyan tsk." I told her. I watched as her eyes glistened in irritation. That's when I turned my back at her.

Pagkalabas ko sa kwarto niya at napabuga ako ng malalim na hininga. I keep on blaming myself.

Did I really admire her body? What the f**k is wrong with me?!

"Daddy ko, are you okay po?" inosenteng tanong sa akin ng anak ko na kanina pa pala ako pinapanuod. Lumapit ako sa kaniya at naupo sa kaniyang tabi.

"Yes, kiddo." I calmly said at ginulo ang buhok niya.

When she get out of her room, I tried my very best to act like nothing happened. I told her about our proposal and fortunately, agad siyang pumayag pagkatapos kong sabihing limang libo sa isang araw ang sahod.

I get that she's in need of money. Well, we all do.

I told her to start today pero ang babaeng to, pinaghintay na naman kami dahil wala pa raw siyang ligo. She's actually getting on my nerves!

Kung hindi lang dahil sa anak ko, damn! Kanina ko pa to sininghalan!

I decided to wait in the car but after 5 minutes, my bodyguards knocked in the car window.

"Boss, you need to leave now." Leo, the head of our security team said. Sumenyas siya sa driver namin na agad na nakuha ang ibig niyang sabihin. Umigting ang panga ko habang nakatingin sa pintuan ng apartment ni Mara.

I am actually waiting for her to show up in that door habang pinapaandar na ni Anton ang sasakyan. Hanggang sa makalayo kami ay hindi pa siya lumalabas ng apartment niya. Napabuntong hininga na lang ako at napailing.

Well, alam naman niya ang daan papuntang bahay ko.

My son's safety first.

This is the reason why I don't want my son in school. Masyadong delikado dahil sa uri ng trabahong meron ako. I know na kinukuha ko ang pagkakataong makaranas ng normal na buhay ang anak ko, but I can't loose him.

Sinasabi ng nakakarami na siya ang kahinaan ko at kahit kailan, hindi ko iyon itatanggi.

Kahit sabihin pa ng iba na masama akong ama dahil hindi ko hinahayaang makapasok sa paaralan ang anak ko, wala akong pakealam. As long as Ambrose is safe.... That's all that matters to me.

"Paano si Mara, sir?" biglang tanong ni Anton habang nasa biyahe kami. Nakasunod sa amin ang van ng security team ko. May mga nasa unahan din pero hindi halata dahil hindi dikit dikit.

"Alam naman niya ang daan papunta sa bahay namin." Tipid kong sagot na tinanguan ni Anton. My son is already busy with my phone. Kaya siguro hindi napapansin na wala pa sa kotse ang paborito niyang teacher.

That's good. Ang bagal naman kasing kumilos ng babaeng iyon. Tsk.

Though, if it's not because of the emergency. Maghihintay naman talaga kami.

Napakunot ang noo ko sa sariling naisip.

What the f**k? I realized that no one... Walang sino man ang makapagpahintay sa akin. And now.... Did I really....

Siguro dahil sa anak ko. Yes, yes. This is because of Ambrose. I can't disappoint him.. this has nothing to do with me and with that girl.