Costiño Series 6: Balang Araw

Kabanata 5

Kabanata 5

Hungry

"Architect, Rando Castro is here. He wants to talk to you,"

Napahinga ako ng malalim sa assistant ko. Mariya look at me with hesitant in her eyes. She is a good assistant to be honest. I like the way she accommodate my clients. The way she protect me with my indecent clients. She is good, indeed! Tatagal ba siya ng ilang taon sa akin kung hindi. Maging nung nasa abroad ako at nagsisimula palang sa larangan ng arkitektura, nakaantabay na siya sa akin. Kaya pinagkakatiwalaan ko talaga siya, maliban lang sa nangyari ngayon.

"Let him in, Mariya." I said casually.

She nodded and smile at me. Alam kong malakas ang kabog ng puso niya ngayon dahil matagal na niyang crush si Rando. My dear friend is very active on social life and he didn't notice my assistant. Well, parang katulad ko lang din dati.

Bumukas ang pinto at pumasok ang nakangisi kong kaibigan. He look dashing in his gray t-shirt and ripped jeans. Naging matalik nalang kami na magkaibigan ni Rando. He supported me in my career abroad. Oo, after our senior high I took scholarship for study abroad. Nakapasa ako at sa ibang bansa ng aral ng architecture. Barcelona was really good for me. Though, my life there was bit mess but I handled it.

Naging mahirap ang unang taon ko doon, syempre mag-isa lang ako tapos hindi ko pa masyadong kilala ang mga kaklase ko. But as time goes by, we become as one when we finished college. After the almost fifth year college student in architecture, I took master's degree in the same university. Got my MArch for two years study and certificate for finishing it. Mahirap ang mamuhay sa Barcelona, lalo pa't hiwalay ako sa pamilya ko. My father is old now, as well as my mother. But, they are still breathing and live happily and contented in my hometown.

My brother? He is in the stable family now. With his wife and daughter, they are living behind the Costiños mansion. Cristita, my best friend is happily married. Nasa probinsya siya nakatira ngayon kaya hindi kami nagkikita. Ako naman? Well, I am here! Single but happy and contented! Anong mapapala ko sa lalaki kung sasaktan lang ako? Wala! Sakit lang yan sa puso! Mas mabuting unahin ko ang trabaho kasi ito may pera, yung pag-ibig? Ayon, puro kasawian lang! Nandito naman si Mariya, she can help me till the end, I guess.

"Hi, it's been a long year." he said amusedly.

I smirked on him.

"Yeah, it's been a f*****g long year." sarkasmo kong sabi.

He smirk and shook his head. Umupo siya sa sofa ko at parang feel at home kung umupo. Nilagay niya pa ang dalawang paa sa lamesa ko, I just let him to do it.

"Akala ko magtatagal ka pa ng ilang taon sa Barcelona. Kung hindi ko pa nabalitaan sa newspaper na may negosasyon kayo ni Ranilo Costiño, hindi ko malalamang nandito ka na sa bansa." nakanguso niyang sabi.

I rolled my eyes.

"Andoy, hindi sana ako uuwi kung hindi lang tinanggap ng president ng company namin ang offer ng Merciless sa ipapatayong branch mall sa Makati. You know, I lived my life in Barcelona. Natyempuhang ako ang pinili ni Arviel Jash Merciless na mag-disensyo ng mall niya." eksplenasyon ko.

He sighed and rolled his eyes too. Arviel Merciless, the president and chief executive officer ng dating Merciless Mall Industry na rebranded na ngayong Merciless Group of Mall Industry ang mismong pumili sa akin na mag-disensyo ng gagawin nilang third galleria mall sa Makati City. The first galleria was the main is in the Leyte, which is in Tacloban. While the second galleria was in Calbayog. And now, he is planning to build another infrastructure where his name screaming on the city.

I want to object since my item was in Madrid but my dear president didn't allow me. At sinama niya pa sa akin ang official assistant ko na si Mariya. Well, it's a great opportunity for me to work with the MGMI because they are known for a big business. Baka ito pa ang mas maging big break ko sa career but there is really bothering on me. Ayoko na parang gusto ko. But in the end, I am here now.

Kaya ngayon, I am under the contract of MGMI and Costiño Venture Holdings Corporation which is Ranilo Costiño is the president and CEO. CVHC is the company labeled to construction industry and cement sources. It was pioneered by no other than, Ranilo Allicer Costiño. Malayo ang binuo niyang negosyo, ibang-iba sa papa niya. Pero buhay na buhay parin ang farm industry nila, na ngayon ay hawak niya rin. Ayokong tanggapin ang katotohanang nakapirma ako sa kontrata niya, pero wala akong ibang magagawa lalo pa't legit signature ko iyon at limang copies ang pinirmahan ko.

Mabuti nalang at hindi labag sa rules ni Arviel ang ganitong pangyayari. Mariya informed MGMI that I was signed a contract to design a type of condominium. Nahihirapan ako kasi hindi ko pa tapos ang design ng mall, pero kaunti nalang naman. Mabuti nalang at nasimulan ko siya sa Barcelona bago ako umuwi dito. Polishing nalang and then done work!

"How about CVHC? How can you concur the same big business industry the design they want? It's hard, Cres." aniya sa nag-aalalang boses.

I sighed and nod to him. I understand him! I understand why he's so concerned regarding with this matter. Para sa pangkaraniwang architect mahirap pagsabayin ang dalawang magkaibang disenyo pero dahil natuto ako ng mabuti sa pag-aaral ko at master's degree, hindi na ako nahihirapan sa ganitong sitwasyon. My MArch was really well-trained me with this kind of situation. My professor taught me how to have a technique to produce a design with different concept.

Iba talaga ang pag-aaral sa ibang bansa at dito. Doon, mas lalo akong nabihasa sa pagdi-disenyo ng iba't-ibang imprastraktura. Kaya ngayon, kahit dalawa ang kontrata ko sa magkaibang negosyo, nakakaya ko siyang gawin. Sadyang ayokong makatrabaho si Ranilo kasi out of the list siya para sa akin. He is out of my work! Ayokong makasama siya sa iisang site, bumabalik lang ang kulo ng dugo ko sa kanya! Sa lahat ng pinaranas niya sa akin noon, sa mga luhang sinayang ko, at sa pagkasawi ng bata kong puso, talagang hindi ko maatimang makatrabaho siya!

"I am well-trained, Andoy. But I just want to breach my contract with the CVHC. Ayokong makatrabaho si Ranilo!" seryoso kong sabi.

Umiling siya at napabuntong-hininga. Honestly, maging ako ay nawawalan na ng pag-asa lalo pa't malakas ang kapit nila sa akin. Bukod sa makapangyarihan ang pamilyang iyon, alam kong malaking paglabag iyon sa batas ng bansa kung susuwayin ko. Masisira ang pangalan ko at maaaring matanggal din ako sa trabaho pero paano ko naman ito ma-ha-handle ngayon?

"Your plan is very dangerous, Cres. Ranilo has the influence now, he can take whatever you have now. Even your profession in just a snap of his finger. I overheard, he is having a negotiation with Merciless Group of Company. Since, he had a business of farming so Arvelon the father of the current president and CEO of MGC is proposing this negotiate to his son. I tell you, mahirap ang gagawin mong breaching." advise niya.

I sighed heavily. f**k it! Kung hindi ko lang sana pinaniwalaan ang sinabi ni kuya, wala ako sa sitwasyong ito! Kung hindi ako nagpadalos-dalos sa pagpirma ng kontrata sa pamamagitan ni kuya, hindi sana ako aabot sa problemang ito! I remember what happened last last week. That's the time arrived in Manila.

My phone beeped for a call. I was in hesitant to answer it because it was unknown number. So my assistant answered it for me. She held me the phone and whispered the caller's name. It's my brother. So I took it and answer on my own.

"Hello?"

My brother said. I sighed, it's been a long year.

"Yes?"

I heard a deep sighed.

"Bunso, kuya mo 'to! Diba nasa Manila ka na?"

I nip my lower lip. So?

"Yup! Bakit?"

"Pwede ba tayong magkita? I have really important matters to talk with you. Can we?"

Kumunot ang noo ko. For what?

"Why? Wait…for what?"

Honestly, I just want to rest because I am too exhausted for the trip. Tomorrow, I will go to the site in Makati to see the range of the land. I have no time for other things, even shoppings or what didn't popped in my mind. Just my work!

"Magkita nalang tayo ngayon. Nasa Cafes House ako, sa BGC. Come here and let's talk about it,"

He ended the call. So I have no choice but to show with him. He giving me a five copies of contract. At first, I asked about this. Ang sabi niya…

"I am planning to build a condominium in Makati. Since, malakas ang condo ngayon dahil sa mga mahilig mag live-in kaya ito ang gagawin kong negosyo." he explained.

I look at him with seriousness in my eyes.

"Paanong naging condominium ang gusto mong negosyo, e ang natapos mo ay Marine Engineering. How come you end the decision with this kind of business, kuya?" masuri kong sabi.

Napalunok siya, parang kinabahan pero ngumisi parin. Sumeryoso pa lalo ang tingin ko sa kanya.

"Bakit? Bawal na ba akong pumasok sa ibang negosyo? I want to explore not only in sea or water. Condominium might give me a big break after my sacrifices. Just be my architecture, bunso." mahinahon niyang sabi.

Hindi pa ako kontento sa sagot niya. Parang may mali at hindi ko makuha iyon. Binaling ko ang mata sa limang kopya ng kontrata niya. Ang daming contract naman yan! Naninigurado lang?

"Why is it you have plenty copies of contract, kuya?" usisa ko pa.

He sighed and swallow hard.

"F-for assurance, bunso. Stop asking, just be my architecture!" demand niya.

Napahinga ako at tumango nalang. Well, it's my brother business so I'll support it! Kahit pa kinakabahan ako habang pumipirma, tinapos ko parin dahil naghihintay siya. Ngumisi ng makitang tapos ko ng pirmahan ang kontrata.

"That's good. The salary is already transferred in your bank account."

Nagulantang ako sa sinabi niya. Ah? Paano niya nalaman ang bank account ko?

"How did you know my bank account?" taka kong sabi.

He shook his head and smirked.

"Kapatid mo ako kaya alam ko." maikling sagot niya.

Wala akong nagawa. Umalis siya habang bitbit ang pinirmahan kong kontrata. Kahit pa'y naguguluhan at nagtataka, hinayaan ko nalang iyon pero ngayon ay malaking problema na sa akin. After my meet up with my brother, the CVHC sent the schedule of our upcoming meetings which I don't know! What the f**k? Halos mag-away kami ni Mariya habang sinasalaysay niya sa akin ang email ng staff nila. Bakit ako nagkaroon ng ugnayan sa kanila? I didn't remember anything until one of the email sent and there was the copy of my signature in the contract. The contract I signed with my brother! And the rest is happening now!

"I know that consequences, Andoy! Kaya nga nagtatanong ako sayo kung ano ang pwede kong gawin e!" sarkasmo kong sabi.

He shrugged his shoulder. f**k it! Bakit hindi niya alam?

"I can't help with that matter, Cres. You know my profession is very different from yours. I am across along the different seas, sailing for money and of course, f**k every woman in the country we over stop. The life of being seaman is different from blue print haha," tawang-tawa niyang sabi.

Inis ko siyang inirapan. Kinuha ko ang ball pen at hinagis sa kanya. Walang kwenta!

"Ba't ka pa nagpunta dito huh?" inis kong sabi.

"To f**k your beautiful assistant." malandi niyang sabi.

Oh God, pati si Mariya ay plano niyang biktimahin! Walanghiyang lalaki!

"Don't do it, Rando Castro! Baka gusto mong hindi na makadaong sa bansang ito!" banta ko.

He just smirked at me. Bumukas ang pinto at pumasok ang assistant kong natataranta. Humarap siya sa akin habang kinakabahan.

"Architect, the assistant of Mr. Costiño is on outside. They are fetching you for the meeting." she said hesitantly.

Napalaki ang mata ko. What the f**k?

"Seriously, Mariya?" I asked.

She nodded hesitantly.

"Yes, miss. They are six men with black suit. Should I accommodate them or not?" tanong niya.

Aba'y nagpadala pa ng bodyguard ang walanghiyang iyon huh! Anong akala niya sa akin, putol? Nagpupuyos ako sa galit na huminga. Rando just staring at my assistant deeply. I sighed and nodded.

"Okay. Say let me finish putting my make-up, we will go there." pahayag ko.

She nodded and turn to inform the bodyguard. Nag-ayos ako ng sarili, I put light make-up with red lipstick.

"Aalis na ako. Babalik nalang ako after this week," Rando as he bidding goodbye.

Hindi na ako nakasagot. Pumasok ulit si Mariya at kinuha ang bag ko, sabay na kaming lumabas at hinarap ang anim na kalalakihang nakaitim. Wow, parang nasa telenovela lang kami huh! Hindi na ako naghintay pa sa sasabihin nila, sumakay ako sa kotseng nakabukas. Si Mariya ay nasa front seat samantalang nasa back seat ako mag-isa. Bumiyahe ang sasakyan kaya kinabahan na ako.

Tumunog ang cellphone ng driver kaya napatingin ako doon. He answered a call.

"Yes, sir. Nasa sasakyan na po si Miss."

I sighed and shook my head. That freaking monster! Hindi nagtagal ang biyahe kaya ng huminto kami sa matayog na gusali, mabilis akong lumabas at walang paligoy-ligoy na pumasok sa loob ng building. Binabati pa ako ng mga tao ngunit hindi ko na sila napapansin. My assistant is following me, I press the last floor when we head in the elevator. Hindi ako sigurado sa floor kung saan ang conference room pero bahala na! Galit ako ngayon at gusto kong manakit!

Tumunog ang elevator hudyat na nakarating na kami sa top floor. Bumukas ang pinto kaya lumabas ako habang naglakad ng confident sa hallway. Kuhang-kuha ko ang atensyon ng mga empleyado sa palapag na ito, hindi ko na sila pinansin kahit pa ang iba'y bumabati sa akin. Nakita ko ang malaking pinto kaya mabilis akong lumakad papunta doon, nang tumapat ay wala akong paligoy-ligoy na pumasok. Natigilan ang mga malalaking tao sa mundo ng negosyo habang pinagmamasdan ako. Natuon ang mga mata ko sa lalaking nakaupo sa gitna ng swivel chair at may ngisi sa labi.

Kinakagat niya ang ball pen habang nakangisi sa akin. Mas lalo akong kinain ng galit at inis. Tumayo siya kaya naglakad ako palapit sa kanya at hindi nakapagpigil na kunin ang isang basong tubig sa lamesa at ibuhos iyon sa pagmumukha niya. Napasinghap ang mga tao sa ginawa ko, maging ang president at CEO na binuhusan ko ng tubig ay nagulat sa ginawa ko. Basang-basa ang mukha niya maging ang dibdib, ngunit ngumisi lang siya sa akin.

"How dare you doing this to me huh!?" galit kong sabi.

He shook his head. Tumingin siya sa mga ka-meeting at ngumisi.

"Gentleman, I'm so sorry. My girlfriend is just like this when she is having her menstruation. Please, forgive her." he said to the people.

Napanganga na ako sa sinabi niya. Hindi ko naitama iyon dahil mabilis na naniwala ang mga matatandang nandito. Oh God! Seriously!?

"Oh man, that's bad. Well, is this the woman you introduced with us year ago? In the picture? In your wallpaper in the laptop?" the old man said.

Ranilo nodded and smile to the man.

"Yes, Mr. Abanilla." he said politely.

I gritted my teeth and ready for another battle of embarrassing but he stop me with his hand.

"Oh, so she's here now. For good? Are you gonna settling down now, Mr. Costiño?" the other old man asked.

"Of course, Mr. Achua. I'm no longer younger anymore, so I need my wife now." he said politely again.

Damned him! Just f*****g damn him!

"That's good. Well, maybe we can continue this meeting for other day. Melt your girlfriend, Ranilo." aniya Mr. Abanilla.

Tumango si Ranilo kaya nagsilabasan na ang mga matatanda. Nang maubos silang lumabas, mabilis kong hinigit pabalik ang kamay ko. Nagpupuyos sa galit ko siyang tinignan.

"What did you do!?" I said furiously.

He sighed. Basang-basa siya at alam kong labag iyon sa kanya. Knowing him, he is hot tempered!

"You embarrassed me in front of my shareholders, so what do you expect me to do huh? To let what you want!" he said controlling his anger.

Natigilan ako. Umiwas ako ng tingin sa kanya. Medyo na-guilty din ako sa ginawa pero kasalanan niya din naman iyon! Bakit pa siya nagpadala ng mga bodyguard sa small firm ko?

"It's your fault! Ba't ka pa nagpadala ng mga bodyguard sa akin?" inis kong sabi.

I heard his deep sighed.

"I brought them to you because I want you to eat your lunch here. It's already prepared in my office. Nalipasan ka ng gutom at ayokong nangyayari iyon." he said calmly.

Nakonsensya ako sa ginawa. Hindi ko na alam ang sasabihin, maging si Mariya ay natahimik. Tumalikod ako sa kanya, medyo nahihiya sa ginawa. Naramdaman ko ang presensya niya sa likod ko, ilang sandali pa'y dinampian niya ako ng halik sa pisnge. I was stunned!

"Now, let's go to my office and take our lunch. I'm hungry, baby."

---

Alexxtott