CHAPTER 10
A F T E R F I V E Y E A R S
MARA POV
"Neo, ano ba! Limang taon na ang lumipas pero heto ka pa rin at nagdudusa. Mag move on ka naman!" Hindi ko napigilang isigaw sa kaniya.
Palagi na siyang gabi kung umuwi ng trabaho, tapos lasing na lasing pa. Nakakahiya sa mga katulong. Kumuha siya ng katulong para matuon ko ang lahat ng aking atensyon sa anak namin. Pinatira niya rin ako rito sa bahay nila noon ng dating asawa niya. Ayaw ko man ngunit wala na akong nagawa pa.
"A-aray neo... n-nasasaktan ako."
Lalong humigpit ang pagkakahawak niya sa braso ko.
“Wala kang karapatang sigawan ako. Nandito ka sa pamamahay ko para alagaan ang anak natin, hindi para pakialaman ako. Naiintindihan mo?" mahina ngunit matigas ang tono ng kaniyang boses.
Hindi ako nagsalita. Tiningnan ko lam
