หัวใจที่โหยหา

โจรปล้นสวาท

ขายาวของชายแปลกหน้าเตะเข้ากับถังใบน้อยเสียงดัง น้ำฝนที่เย็นฉ่ำกระจายไปตามพื้นไม้บ้านเก่า แต่นั่นกลับไม่ทำให้อารมณ์พิศวาสที่กำลังจุดติดของทั้งคู่สะดุดลง ซ้ำเสียงสายฝนด้านนอกยังช่วยกลบเสียงครวญครางของหนุ่มสาว ที่บ้านหลังผุพังนี้ไม่อาจช่วยอำพรางได้

“อื้อ อ่า”สาวน้อยครางอู้อี้ไม่เป็นภาษา เมื่อเรือนกายสูงใหญ่ของเขาทาบทับลงมา หลังจากจัดการกับอาภรณ์ของตนจนหมดสิ้น มือน้อยคลำสะเปะสะปะ ชายหนุ่มพึ่งได้เพ่งพิศเรือนร่างนุ่มนิ่มว่าไม่เพียงแต่แก้มใสของเธอที่แดงก่ำ แต่เรือนกายนี้ยังเต็มไปด้วยไฟพิศวาสเล่นงาน

“อ่า ใจเย็นๆ”เสียงทุ้มครางกระเส่าข่มความดิบเถื่อนของตนเอาไว้ในส่วนลึก จิตสำนึกดีที่แม้ตอนนี้คงไม่ทันร่ำร้องให้เขาใจเย็นกับเด็กสาวตรงหน้า หากแต่กลับเป็นเด็กสาวเองที่ใจร้อนเมื่อเธอถูไถดอกไม้งามเข้ากับหน้าของชายหนุ่มอย่างเว้าวอน

เขากดสะโพกน้อยลงกับที่นอนเก่าเป็นฝ่ายบดเบียดใบหน้าลงกับหน้าท้องแบนราบ จับร่างน้อยเอาไว้อีกหน มือหยาบเลื่อนกอบกุมอกอวบนั่นอยู่สองสามที แล้วเลื่อนลงผลุบหายเข้าไปในความคับแน่นด้านล่างที่บีบรัด

“อื้อ เจ็บ”สาวน้อยประท้วงเมื่อความต้องการตีรวนกับความเจ็บจากสิ่งแปลกใหม่ที่สอดรัดเข้ามาในช่องทางน้อย สติอันน้อยนิดกลับมาชั่วขณะมือน้อยผลักอกคนที่กำลังคล่อมทับเอาไว้ น้ำตาก็ปริ่มจะไหล

ฮึ่มมม ชายหนุ่มครางต่ำเมื่อปลายเล็บเล็กๆนั่นข่วนแผงอกเขาพอระคาย ทิ้งน้ำหนักลงแขนข้างที่ไม่มีแผลขณะที่อีกข้างรวมตึงแขนเล็ก แล้วบังคับหญิงสาวให้รับจูบจากเขา

สัมผัสหนักหน่วงทำให้น้ำมนต์เบ้หนักเล็กน้อยด้วยความเจ็บเมื่อฟันคมขบลงที่ริมฝีปากของเธอ ปากหยักดูดึงริมฝีปากน้อยอย่างเอาแต่ใจบังคับให้เธอตอบรับเรียวลิ้นร้อนชื้นที่แทรกเข้ามากวาดความหอมหวาน

เสียงหอบกระเส่าดังขึ้นหลังจากชายหนุ่มร่างใหญ่ถอนริมฝีปาก ดวงตาโตของสาวน้อยประสานเข้ากับดวงตาดุเพียงเสี้ยววิก่อนจะเปล่งเสียงครางเมื่อปากหยักกดลงเข้ากับต้นคอหอมกรุ่นฝากฝังรอยรักเอาไว้ ไม่ปล่อยให้สาวน้อยต้องคอยนานนิ้วหยาบหลุบหายเข้าไปในความฉ่ำแฉะอีกครั้ง

ขาเล็กฉีกออกกว้างเล็กน้อยอย่างรอคอยการเติมเต็ม อีกครั้งที่ชายหนุ่มสัมผัสได้ถึงบางอย่างที่ขวางกั้น เป็นเหตุผลที่เขายังอดทนใจเย็น

“พรุ่งนี้จะไม่โวยวายฉันใช่ไหม”เขาเอ่ยเสียงหวิว กรามแกร่งขบเข้าหากันแน่น ดวงตาดุมองเรียวขาเนียนบิดไปมาเมื่อยามที่เขาเคลื่อนขยับปลายนิ้ว

“ช่วยน้ำมนต์”ความต้องการที่ยังไม่ได้รับการปลดปล่อยทำให้สาวน้อยร้องขอ เธออยากได้อีกอยากได้มากกว่านี้

ปลายนิ้วหยาบถูกถอนออกมาจากช่องทางคับแน่น ชายหนุ่มจับแก่นกายที่โป่งนูนและปวดหนึบขึ้นมาใช้มือตนเองกำรูดอยู่สองสามที เพียงจินตการการถึงแรงบีบรัดจากสาวน้อยก็ทำเอาเขาหายใจสะดุด

เกิดมาสามสิบปีไม่คิดว่าหัวใจของเขาจะเต้นรัวจนแทบระเบิดเมื่อกำลังจะได้ชิมเนื้อนวลของแม่สาวน้อยชาวบ้านตรงหน้าหลังจากร้างลา ห่างหายกับเรื่องพวกนี้มาหลายปี

เขาไม่ใช่ประอิฐพระปูนที่จะอดทนต่อสายตาเย้ายวนของสาวน้อยที่ส่งให้นับตั้งแต่เจอหน้าครั้งแรก ยิ่งเมื่อยามเรือนร่างนุ่มนิ่มเข้ามาใกล้ชิดเขาก็อยากละทิ้งทุกอย่างแล้วใช้เวลาคลุกเคล้ากับสาวน้อยผู้นี้

“อ่า/อืม”สาวน้อยครางกระเส่าขณะที่เขาเองถึงกับสูดปากเสียงดัง เพียงแค่แก่นกายของเขาสัมผัสเข้ากับดอกไม้ที่ฉ่ำชื้น กดสะโพกขึ้นลงกลับทำให้สาวน้อยดิ้นพล่าน มือเล็กกำผ้าปูที่นอนเอาไว้แน่น

“กรี๊ดดดด เจ็บ”ทันทีที่ตัวตนของชายแปลกหน้ากดเข้าไปด้านในความอ่อนนุ่ม ร่างน้อยดีดดิ้นด้วยความเจ็บปวดรู้สึกถึงบางอย่างในร่างกายขอเธอฉีกขาด ขณะที่อีกคนกดรอยยิ้มที่มุมปาก

“ชู่ววว เจ็บนิดแล้ว หลังจากนี้จะรู้สึกดี”ปากหยักกดจูบที่ข้างแก้มประสานปลายนิ้วเข้ากับมือน้อยที่จิกลงบนผ้าปู ก่อนจะก้มลงดูดดึงยอดอกที่กำลังชูชัน

ความเจ็บแปรเปลี่ยนเป็นความอึดอัด เมื่อเขากดแช่ตัวตนเอาไว้แต่กลับไม่ยอมขยับ น้ำมนต์หอบหายใจแรง ตัวตนของชายหนุ่มครูดผ่านผนังอ่อนนุ่มด้านในทำให้สาวน้อยสั่นสะท้าน ชายหนุ่มเองก็ไม่สามารถอดทนได้อีกต่อไปเมื่อเห็นหญิงสาวพร้อมแล้วเขาจึงกดสะโพกลง

“อื้อ อ๊ะ”สาวน้อยหลุดเสียงครางไม่เป็นภาษา ปากเล็กจูบเข้ากับปลายคางของชายหนุ่มสัมผัสได้ถึงเคราหนวดสั้นๆ สองมือเล็กโอบรอบลำคอหนาเป็นฝ่ายบดจูบลงบนปากหยัก ขณะที่สะโพกผายแอ่นรับการเติมเต็มจากชายหนุ่ม

“รัดแน่นชิบ”ชายหนุ่มถอนตัวตนออกมาทำเอาสาวน้อยที่กำลังจะแตะขอบสวรรค์มองตาม แก่นกายใหญ่โตที่ไม่คิดมาก่อนว่าเข้ามาอยู่ในตัวเธอได้อย่างไรกัน

“อ๊ะ”ร่างเล็กถูกจับพลิกตะแคงข้าง ชายหนุ่มยกขาข้างหนึ่งของเธอพาดเอาไว้กับหน้าขา หยัดสะโพกสอบเข้าหาเธอ ขยับอยู่ไม่นานสาวน้อยก็ได้พบกับปลายทางทีรอคอย

น้ำมนต์มองตามการกระทำของชายแปลกหน้าเมื่อเขาถอนตัวตนออกมาอีกครั้ง มือหยาบกำรูดตัวตนอยู่หลายกระทั่งชายหนุ่มใบหน้าบิดเกร็งพร้อมกับปลดปล่อยสายธารสีขาวขุ่นลงบนหน้าท้องเนียนของเธอ

เช้าวันต่อมาสาวน้อยน้ำมนต์ตื่นขึ้นมาเพราะอากาศที่ร้อนอบอ้าว แสงแดดสาดส่องมาตามหน้าต่างและรอยรั่วซึมบนหลังคาจนไม่อาจทนนอนต่อไหว มือเล็กยกขึ้นขยี้ดวงตากลมอยู่สองสามที รู้สึกเมื่อยขบไปทั้งตัว โดยเฉพาะส่วนที่หวงแหนของร่างกายที่รู้สึกเจ็บแสบ

“อื้ออ”สาวน้อยหยัดกายขึ้น เอนหลังพิงกับผนักไม้ ด้านบนนั้นเป็นหน้าต่างที่ถูกแง้มเอาไว้เล็กน้อยมีผ้าม่านผืนบางกำลังพริ้วไหวไปตามสายลมร้อน ขณะที่ทางด้านซ้ายของห้องมีหน้าต่างอีกบานที่ถูกปิดเอาไว้

จู่ๆสาวน้อยก็หน้าแดงเมื่อนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน สองมือเล็กแนบแก้มตนเอง รู้สึกปวดหนึบที่ส่วนล่าง มองซ้ายขวาและพบว่ารอบตัวเธอค่อนข้างเงียบ ด้านข้างกันนั้นมีรอยยับย่นบนที่นอนแต่กลับไม่พบเขา

คงไปแล้วมั้ง สาวน้อยคิดในใจ ฝืนร่างกายหยิบอุปกรณ์อาบน้ำแล้วเดินลงไปข้างล่าง ตอนนี้กลอนประตูหน้าต่างได้ถูกล็อคไว้แน่นหนา

เพราะเมื่อคืนฝนตกอย่างหนักทำให้แปลงผักน้อยของเธอถูกทำลายไปเกือบครึ่ง ตลอดทั้งวันน้ำมนต์จึงไม่มีเวลาคิดถึงคนที่หายตัวไป สาวน้อยเก็บผักในแปลงส่วนเสียหายที่ยังพอใช้ได้ก็เก็บไว้ทำอาหารเอง

หญิงสาวยกมือขึ้นปาดเหงื่อเมื่อจู่ๆพัดลมเครื่องเก่า และใช้งานได้เพียงเครื่องเดียวดับลง ไอร้อนที่เล่นงานมาตั้งแต่ช่วงเช้าทำให้น้ำมนต์พรูลมหายใจออกมาอีกครั้ง ลงมือกวาดถูกตัวบ้านต่อ

อีกครั้งที่เธอต้องเจอกับเหตุการณ์เดิม

ดวงตากลมมองสภาพบ้านที่ทรุดโทรมหากแต่กลับดูสะอาดเพราะเธอกวาดถูด้วยตนเองทุกวัน จุดไหนที่น้ำมนต์พอจะดูแลได้เธอก็จะทำ หากแต่จุดไหนที่เกินกำลังก็ต้องอดทนเพราะการร้องขอให้คนอื่นมาช่วย มีค่าใช้จ่ายเสมอ

กวาดถูบ้านเรียบร้อย เด็กสาวจึงกลับเข้าห้องอีกครั้ง ในตู้เสื้อผ้าเก่าๆมีกระปุกขนาดพอดีมือ ในนั้นมีเงินเก็บที่เธอเก็บไว้มานานและไม่เคยบอกใคร ตั้งใจเก็บหอมรอมริบเพื่อที่วันหนึ่งจะได้ปรับปรุงบ้านหลังนี้ให้น่าอยู่

อย่างน้อยก็ขอให้อยู่ปลอดภัย กันน้ำ กันฝนได้ แค่นี้น้ำมนต์ก็พอใจแล้ว

ความกระหายทำให้สาวน้อยเผลอหยิบน้ำมนต์ของยายน้อยขึ้นดื่มอึกใหญ่ แขนเล็กพาดอยู่กับขอบหน้าต่างมองทิวเขาและบ้านน้อยใหญ่ที่กระจายห่างออกไปทางด้านหลัง

น้ำตาก็พาลจะไหล หมู่บ้านของเธออยู่ห่างไกลความเจริญก็จริง หากแต่เหล่าเพื่อนบ้านอายุไล่เลี่ยกันกลับมีชีวิตที่ดีกว่า หลายบ้านส่งลูกหลานไปเรียนในเมือง พอจบก็ได้มีงานดีๆทำ ขณะที่เธอกลับไม่มีโอกาสนั้น

เมื่อไหร่เธอจะมีโอกาสแบบนั้นบ้างนะ

เปรี้ยงงง นั่งคิดอะไรเพลินๆ เสียงฟ้าก็ดังขึ้นอีกครั้ง ลมร้อนเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นไอเย็นเมื่อสายฝนเริ่มโปรยลงมา สาวน้อยจึงปิดบานหน้าต่างลง วันนี้เธอจะไม่พลาดอีกแล้ว ร่างเล็กวิ่งลงมากดล็อคบานประตูและหน้าต่างให้แน่นหนา เมื่อเรียบร้อยดีแล้วจึงรีบวางถังน้ำไว้ตามจุดที่รั่วซึมเช่นเดิม

อยู่ๆร่างกายก็ร้อนขึ้นมาอีกแล้ว ในหัวคิดถึงแต่ภาพเปลือยเปล่าของชายแปลกหน้าที่หายตัวไปราวกับไม่มีจริง ทิ้งไว้เพียงไอร้อนที่หลงเหลือจากสัมผัสหยาบ

“ร้อนๆ ทำไมร้อนอย่างนี้”ความรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั่วกาย ร้อนยิ่งกว่าตอนกลางวันเสียอีก ทำให้สาวน้อยปลดอาภรณ์ออกจนสิ้น บดเบียนร่างกายลงบนฟูกเก่า

“อื้อ ร้อนๆ”