หัวใจที่โหยหา

กลับมาอีกครั้ง

ที่ด้านหนึ่งของหมู่บ้านกลางป่า มีชายรูปร่างสูงใหญ่สองคนกำลังยืนคุมเชิงชายร่างท้วมที่กำลังสั่นกลัว ทั้งจากความหนาวเหน็บของพายุฝนและความหวาดกลัวชายแปลกหน้าทั้งคู่

“พี่เชนจะให้ผมจัดการเลยไหมพี่”

“ไม่ต้องหรอกยุ”ดวงตาดุตวัดมองชายร่างท้วม ซึ่งเป็นเป้าหมายของเขาในครั้งนี้ พวกเขารับเงินมาเพียงเพราะต้องการสั่งสอนเสี่ยใหญ่เจ้าของตลาดที่วางอำนาจกร่างไปทั่วเมืองและนำของสำคัญกลับคืนสู่ผู้ว่าจ้าง คราแรกเขาตั้งใจจะปฏิเสธที่จะพาเสี่ยใหญ่กลับไปสั่งสอนที่คุกเถื่อน หากแต่ตอนนี้เขาคงต้องพิจารณาแล้วล่ะ

“ปะ ปล่อยฉันไปเถอะนะ ฉันกลัวแล้ว”น้ำเสียงสั่นกลัวดังมาจากเสี่ยร่างท้วมเจ้าของตลาด หลังจากที่มันถูกจับตัวมาระหว่างเดินทางมายังหมู่บ้านนี้ ฝีมือของชายชุดดำตรงหน้าทำเอาเสี่ยวัยกลางคนใจตกไปอยู่ตาตุ่ม แม้มีลูกน้องเป็นสิบก็ไม่อาจต่อกรได้

“แกมาหมู่บ้านนี้ทำไม”เสียงดุของชายที่ชื่อว่าเชนดังขึ้นอีกครั้ง น้ำเสียงที่ดูมีอำนาจทำให้เสี่ยรีบยกมือประกบกัน

คำถามของลูกพี่หนุ่มทำให้ยุ หรือพายุ มองคนที่เป็นทั้งลูกพี่และเป็นพี่ชายไปในตัวด้วยความสงสัย งานที่รับมากำลังจะจบลง ถึงแม้ว่างานควรจะจบลงตั้งแต่เมื่อคืนหากแต่เพราะราเชนทร์ หรือเชนนั้นถูกทำร้ายทำให้พวกเขาต้องคลาดกัน

“ฉันให้เลือกอีกทีว่าจะตอบมาดีๆไหม”น่าแปลกที่ราเชนทร์ให้ความสนใจกับเสี่ยใหญ่ พายุมองตามสายตาของราเชนทร์ เส้นทางที่เสี่ยเดินมุ่งหน้าไปนั้นคล้ายกับว่ามีแสงริบหรี่อยู่ปลายทาง

“ยะ อย่าทำอะไรฉันเลยนะ”ร่างท้วมของเสี่ยถูกดึงขึ้นเหนือพื้นด้วยแขนกำยำเพียงด้านเดียวของราเชนทร์ ก่อนที่เขาจะปล่อยเสี่ยล่งพื้นแรงๆ เท้าหน้าก้าวเข้าไปประชิดเพื่อรอฟังสิ่งที่เสี่ยจะพูดต่อ

“ตรงนั้นมีบ้านไม้สองชั้น จะมีเด็กสาวสวยอยู่คนหนึ่ง ป้ามันขายหลานให้ฉันแล้ว พวกแกเอาเด็กนั่นไปสิจะทำอะไรก็เชิญ แต่ปล่อยฉันไปเถอะนะ”นิ้วป้อมชี้ไปยังทิศทางของแสงไฟที่เห็นเพียงริบหรี่ คำพูดของเสี่ยทำให้ราเชนทร์เข้าใจถึงการกระทำของเด็กสาว และรอฟังอย่างสนใจ

“แต่เด็กมันอาจจะไม่บริสุทธิ์ คงเป็นงานแล้วล่ะ เมื่อวานป้ามันก็วางยาปลุกกำหนัดไว้ ผัวมันคงเป็นชาวบ้านแถวนี้แหละ”เมื่อเห็นท่าทีสนใจของราเชนทร์ทำให้เสี่ยใหญ่เริ่มเอ่ยต่อเพื่อเอาตัวรอด เพราะเขาถูกชายชุดดำดักจับระหว่างทางมาหมู่บ้านนี้ตั้งแต่เมื่อวานทำให้ไม่สามารถเข้าไปบำเรอความสุขสาวน้อยที่หมายปองได้

“ไอ้เลวเอ๊ย”หมัดหนักซัดเข้าใบหน้าที่บวมเป่ง เมื่อไม่อาจทนฟังได้ ไอ้ชาวบ้านที่เป็นผัวเด็กสาวคนนั้นก็เขานี่ไง ราเชนทร์ละสายตาจากเสี่ยปล่อยให้พายุเข้ามาจัดการต่อ เขามองไปยังปลายทางคือบ้านไม้ผุงพังเก่าๆ กลิ่นหอมของเด็กสาวยังติดที่ปลายจมูก สัมผัสนุ่มหยุนยังติดตรึงเผลอคิดถึงอยู่หลายครั้ง

“ไหนๆมันเลวขนาดนี้แล้ว พามันกลับคุกพร้อมเราดีไหมพี่เชน”แม้เขาไม่รู้จักเด็กสาวที่เสี่ยเอ่ยถึงแต่ก็อดสงสารเด็กสาวที่กลายเป็นเหยื่อไม่ได้

ราเชนทร์ครางรับเสียงต่ำ ภารกิจของเขากำลังจะจบลง โยเฉพาะหากเขาพาเสี่ยชัย หรือ เสี่ยงร่างท้วมที่กำลังสั่นระริกอยู่ตรงหน้ากลับไปด้วยแล้วยิ่งถือว่าภาระกิจครั้งนี้เสร็จสมบูรณ์ แต่ใจแกร่งกับอดห่วงเด็กสาวไม่ได้ ไม่รู้ป่านนี้จะเป็นยังไงบ้าง ทั้งวันนี้ก็มีพายุที่ดูท่าว่าจะแรงกว่าเมื่อวาน

“พี่เชนไปกันเถอะพี่”แรงกระตุกแขนจากพายุทำให้ราเชนทร์ได้สติ เมื่อได้เวลาแล้ว

“วันนี้พายุดูท่าว่าจะแรง เอาไว้ค่อยเดินทางกลับกันพรุ่งนี้ พามันไปขังไว้ที่กระท่อมท้ายหมู่บ้านก่อน”เสียงเข้มเอ่ยบอกน้องชายพลางมองไปยังชายร่างท้วมที่ไร้สติ สภาพที่ดูทุเรศสิ้นดี

พวกเขาพาชายร่างท้วมที่ยังคงไม่ได้สติกลับมายังกระท่อมร้างซึ่งอยู่ท้ายหมู่บ้าน สายตาของพายุมองพี่ชายอย่างจับผิดเมื่อเห็นท่าทีร้อนรนของราเชนทร์นับตั้งแต่เสี่ยมากตัณหาผู้นี้เอ่ยถึงเด็กสาว

“มีอะไรหรือเปล่าพี่”

“แกว่าเด็กคนนั้นจะเป็นอะไรไหม”

“ถึงเป็นเราคงไม่ช่วยไม่ได้หรอกพี่เชน อย่างดีที่สุดก็คงพาไอ้เสี่ยนรกนี้กลับไปคุกมืดให้ทำกับใครไม่ได้อีก”สงสารอยู่หรอก เด็กสาวที่ถูกวางยากำหนัดแต่ก็ไม่ใช่หน้าที่พี่พวกเขาจะเข้าไปช่วยเหลือ หลังฝนซาลงก่อนตะวันโผล่พื้นดินพวกเขาก็ต้องเดินทางกลับไปแล้ว

ส่วนคนที่ยังทำใจปล่อยสาวน้อยตัวหอมที่ตามหลอกหลอนตลอดทั้งวันไม่ได้ สายตาคมยังคงมองกลับไปที่หมู่บ้าน เพียงแค่คิดว่าหากวันนี้สาวน้อยถูกปลุกกำหนัดขึ้นมาอีกครั้ง และคนที่พบเห็นเธอไม่ใช่เขา

เพียงแค่คิดใจแกร่งก็ร้อนขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เท้าหนาก้าวออกจากบานประตูโดยไม่สนใจสายฝนที่ยังคงกระหน่ำ ไม่แม้แต่จะบอกกล่าวพายุที่มองตามร่างสูงไปสุดสายตา

“อื้อ ร้อนๆ”สาวน้อยที่ยังคงร้อนวูบวาบไปทั้งเนื้อตัว ไม่ว่ามือเล็กของเธอจะแตะต้องส่วนไหนกลับร้อนสยิว จนต้องปลดอาภรณ์ออกเปลือยเปล่า มือเล็กลูบคลำเรือนร่างตนเอง

ความรู้สึกประหลาดคล้ายกับเมื่อคืนทำเอาสาวน้อยคิดถึงชายแปลกหน้า

อ่า อยากให้เขาอยู่ตรงนี้ บดขยี้ร่างกายของเธอเหลือเกิน นิ้วเล็กเลื่อนผ่านรอยแยกของตนที่ตอนนี้ฉ่ำวาว ก่อนที่จะสอดนิ้วเล็กของตนเข้าไป คล้ายกับที่เขาทำให้เธอเมื่อคืน

อ่าส์ ใบหน้าหวานหลับพริ้ม แม้สัมผัสที่ได้รับจะไม่ได้ดั่งใจเท่ากับตัวตนที่ของชายหนุ่ม

กุก กัก เสียงที่ดังมาจากบานหน้าต่างทำให้เอาสาวน้อยที่บดขยี้ตุ่มสีหวานอยู่สะดุด เรือนกายขาวผ่องภายใต้แสงไฟในห้องหุบขาเรียวของตนแน่น มือนุ่มคว้าเอาผ้าห่มคลุมเรือนร่างเอาไว้

ผลัก บานประตูไม้ถูกผลักออกพร้อมกับชายร่างโตที่เปียกชุ่มกระโดดเข้ามา

“ฮึก”แม้เมื่อวานจะเห็นใบหน้าของเขาผ่านความมืดมิดแต่สาวน้อยก็จำได้ ร่างน้อยที่ห่อตัวใต้ผ้าห่มสั่นระริก มองการกระทำของคนที่เธอยังไม่รู้แม้แต่ชื่อ เมื่อชายหนุ่มปิดบานประตูเสียงดัง

ดึงรั้งเสื้อผ้าที่เปียกชื้นออกไปจากตัว

“อยากอีกแล้วเหรอ”ร่างสูงนั่งทับส้นเท้าตรงข้ามกับหญิงสาว เขามองใบหน้าแดงก่ำด้วยความสงสาร ดวงตากลมโตก็กำลังมองเขาฉายประกายแห่งความดีใจเช่นกัน

“น้ำมนต์ร้อน”ไม่รอให้สาวน้อยต้องเอ่ยขอซ้ำ เขากดร่างน้อยให้เอนราบลงกับฟูกเก่า ตลบเอาผ้าห่มให้พ้นตัวเด็กสาว ปากหยักกดจูบลงบนริมฝีปากน้อยที่เผยอรออยู่ ลิ้นเล็กเป็นฝ่ายสอดเข้ามาในโพรงปากของหนุ่ม ดูดดึงริมฝีปากของเขาทำเอาชายหนุ่มครางด้วยความพอใจ

ปากหยักถอนจูบออกมา แม้วันนี้พายุจะหนักกว่าเมื่อวานหากแต่ยังมีแสงสว่างจากดวงไฟทำให้เขามองใบหน้าที่เต็มไปด้วยความปรารถนา อดไม่ได้ที่จะกดจูบลงบนแก้มใส ในใจได้แต่คาดโทษคนที่จงใจทำลายสาวน้อย

“ใส่เลยได้ไหม”

“อื้อ น้ำมนต์อยากแล้ว”คนที่ต้องการเอ่ยร้องขอ เมื่อยามมือหยาบเลื่อนผ่านสะโพกผาย กดขย้ำก้นงอนของเธอผ่านไปยังต้นขาสวย

อึก สาวน้อยกลืนน้ำลายอึกใหญ่มองแก่นกายยักษ์ ตรงหน้าอย่างเต็มตา เขาจับอาวุธร้อนของตนถูไถชั่วครู่ก่อนที่จะสอดใส่พรวดเข้าไปในทีเดียว

“อ่า/โอ๊ยยย”ขนาดของเขาที่เธอยังไม่ชินทำให้สายน้อยนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ

“อ่าอย่ารัดแน่นแบบนี้”ความแน่นภายในที่บีบรัดทำให้ชายหนุ่มเบ้หน้าเช่นกัน เขาดึงร่างน้อยให้เข้ามารับจูบอีกทีเมื่อเห็นว่าเธอยังไม่ชินกับขนาดใหญ่โต กดริมฝีปากลงกับซอกคอหอมกรุ่นที่ยังคงมีร่องรอยรักจากเขาฝังเอาไว้

ปากหยักพรมจูบไปทั่วเนินอก ใช้ปลายนิ้วหยอกเย้ากับยอดถันสีหวาน

ความคับแน่นด้านในทำสาวน้อยที่ตอนนี้ไม่เจ็บแล้ว รู้สึกอึดอัดจนต้องกดสะโพกเป็นฝ่ายบดเบียดเข้าหาเขา ชายหนุ่มจึงจับขาเรียวของเธอพาดกับสะโพกสอบไว้ ใช้ขาทั้งสองข้างรัดรึงสะโพกสอบแล้วกดอัดเขาหาเธอเป็นจังหวะ

เขาเห็นคนตัวเล็กกัดริมฝีปากเอาไว้ ไม่ยอมเปล่งเสียงครางดังลั่นเช่นเมื่อวานจึงกดจูบลงหนักๆ คงเป็นเพราะวันนี้มีแสงไฟสว่างโร่ทั่วห้องทำสาวน้อยเขินอายจนแก้มขึ้นสีระเรื่อ

“เกาะไว้แน่นๆ”เขาบอกสาวน้อยที่ใช้แขนรัดกับคอแกร่ง แล้วอุ้มร่างน้อยทั้งที่ยังสอดประสานกันเอาไว้ขึ้นมา มือหยาบช้อนรองสะโพกกลมกลึง สะโพกกดอัดเข้าหาหญิงสาวที่ครางอืออาไม่ได้ศัพท์

“อื้อ น้ำมนต์กลัวตก”สาวน้อยกอดรัดร่างสูงแน่น บดเบียดอกตูมเข้ากับแผงอกของชายหนุ่ม เรียวขาสวยกอดรัดสะโพกสอบเอาไว้แม้ว่าจะมีมือใหญ่ช้อนบั้นท้ายของเธอพลางบีบขย้ำ

ผมสวยส่ายสะบัดไปตามการเคลื่อนไหวของหญิงสาว สองมือกัดรั้งใบหน้าคมลงกับซอกคอหอมกรุ่นของตน ระบายความเสียวซ่านผ่านปลายเล็กน้อยที่จิกลงกับแผ่นหลังตึง

“อื้อ น้ำมนต์เสียวจะตาย”ท่วงท่าใหม่ที่ทำให้เขาสอดประสานลึกขึ้น เขาพาหญิงสาวก้าวเดินไปรอบห้อง

“ครางดังๆ”เสียงหวานของหญิงสาวเป็นตัวกระตุ้นชั้นดี

“อ๊ะ อื้อ”สะโพกสวยบดเบียดรับกับเอวสอบ ใบหน้าหวานแหงนขึ้นเล็กน้อยพลางสูดปาก แรงบีบรัดถี่รัวจากด้านในทำให้เขารู้ว่าเธอกำลังจะเสร็จ

“อื้อออ”คนที่เสร็จนำไปก่อนซุกร่างลงกับแผงอกของชายหนุ่ม ด้วยความหมดแรง เขาจึงกอดประคองร่างบางเอาไว้ขณะที่สะสอบยังคงกดอัดเขาหาตัวตนของเธอ

“อ๊ะ อีกแล้ว”ความเสียวพุ่งทะยานเริ่มใหม่ทำเอาเด็กสาวห่อปาก กระทั่งร่างน้อยเกร็งกระตุกอีกครั้งเมื่อแผ่นหลังสัมผัสกับฟูกนอน

ราเชนทร์จับพลิกร่างน้อยให้หันหลัง จับสะโพกสวยหยัดขึ้น ก่อนจะกดตัวตนเข้าไปทางด้านหลัง

“อ่า”สวยน้อยที่พึ่งเสร็จนำไปร้องครางออกมา สองมือกำผ้าปูจนยับย่น เอี้ยวหน้ากลับมามองเขาตาปรือเมื่อปากหยักงับลงบนบั้นท้ายนวนที่ชูชันจนเป็นรอยแดง

“ซี๊ด ฉันจะเสร็จแล้ว”อาวุธร้ายที่ขยายใหญ่จนแทบปริแตกถูกถอนออกมาเมื่อหญิงสาวถึงปลายทางเป็นครั้งที่สาม ก่อนที่สายธารสีขาวขุ่นจะรินรนบนตัวหญิงสาวเช่นเดียวกับเมื่อคืน

สาวน้อยน้ำมนต์หลับไปด้วยความอ่อนเพลีย ปล่อยให้ชายแปลกหน้าจัดการทำความสะอาดเรือนร่างให้เช่นเคย และไม่รู้ว่าเขาเช็ดถูร่างกายเธออย่างไร ร้องน้อยที่หลับไปตื่นมาพร้อมกับกับอืออาตลอดคืน