When The Sun Hides

9

"Baby..."

He called me, I smiled at him, hiding my true feelings, the pain and fear. I want to hug him and tell him how afraid I am.

Nasa bahay na ako ngayon, kakauwi ko lang, hindi ko inaasahan na susundan niya ako and for what? To assure me?

"The party isn't over...yet." I pause. "What are you doing here?" Then ask. He looked so stressed and his face changed.

Hindi ko mawari kung ano pero alam kong may pangamba siya, hindi man niya sabihin nakikita at nararamdaman ko. He's afraid of something...

" I'm sorry." He said with low tone, kinamot pa ang tungki ng ilong.

Sorry?

" I understand, bumalik kana doon. Baka hinahanap ka ng mga magulang mo." Sabi ko, understanding in this situation, seems hard.

Especially when you're really hurting inside, we decided to make our relationship a secret, iyon ang condition ng lola niya sa hindi ko malamang kadahilanan.

Mahirap at habang tumatagal parang unti-unting nagiging imposible ang lahat.

" I'm worried about you, baby, tell me. What do you want me to do?"

Nangingilid ang luha ko, napauwang ang labi ko sa tanong niya. I agreed with this.

Lumapit ako sa kanya at hinawakan ang mukha niya, pinasadahan ko ng tingin ang noo niya, mga kilay, ilong at labi.

I'm wondering, all this time he always asks me what to do. But I really don't know, I don't have the power. Anong magagawa ko? Wala...

" Alam ko namang mahirap din ito para sayo, ginagawa mo ito para sa akin. Ano ba talagang pinag uusapan niyo ng Grandma mo? Kasi hindi ko maintindihan." Umiiyak na tanong ko sa kanya.

" Hindi naman importante ang pinag usapan namin, ikaw ang importante. Ikaw lang."

Bumitaw ako. Umatras ako at pinahid ang luha pero tuloy lang ang agos nito sa pisngi ko.

Ang labo, na lalabuan na ako sa amin. Ayoko na magising na lang isang araw na wala na siya sa akin. Na ang pagtanggap niya sa engagement na ito ay maging totoo...

Anong gagawin ko?

Agad nito inabot ang kamay saakin dinala ito sa mga labi niya, naging seryoso na ang mukha niya.

" Pinagbigyan ko lang si lola, papaniwalain kong wala na tayo. "

Pagkatapos ano? Bakit ba Hindi niya ako kayang pagkatiwalaan sa mga plano niya.

" Paano kung... Kasal na naman ang kasunod? Next year. All settled, anong plano mo?" Tanong ko pa.

Iyon ang alam ko, maybe May or April, will be their wedding, what will happen to me?

" Hindi ko siya papakasalan, I'll try my best to get away from that marriage, it'll never work out. Not until you."

Isa na lang, tumango ako, I'll trust him on this.

Kinabukasan ay sumabay ako kay papa linggo ngayon at sa mansyon ako buong araw ngayon, excited pa rin ako kahit na anong nangyari kagabi.

Naging maganda ang pakiramdam ko dahil sa pag uusap namin kagabi, medyo makulimlim, pero hindi niyon nabago ang mood ko.

Napangiti ako, tumingin sa akin si Nanay. Alam nila ang estado ng relasyon namin at unti-unti niya iyong hindi nagugustuhan.

" Ana, alam ko mahal mo ang Senyorito, pero huwag mong kakalimutan na magtira sa sarili mo." Sabay sabay kaming kumain, tahimik lang ang dalawang kapatid ko.

" Opo, may iniisip naman po kaming plano. Sigurado naman din po ni Gustavo na hindi niya papakasalan si Joyce. Ginagawa lang niya iyon para sa lola niya." Pagkukumbinsi ko dito.

" Nandito lang kami, Ana. Ano man ang desisyon mo. Hindi kami aalis sa tabi mo." Hindi ko napigilang mapaiyak. Masaya ako kasi mayroon akong pamilya na masasandalan.

Ngumiti si Mama at Papa pati na ang mga kapatid ko.

"Basta ate, ingatan mo pa rin ang puso mo." Si Xia. Ngumiti ako at niyakap siya.

Sa edad nitong sixteen ay hindi mo akalain na minor pa lamang ito.

"Salamat."

Matapos ang konting usapan ay gumayak na kami ni Papa, panay ang tingin niya sa akin at nakikita ko ang pag-aalala niya.

My struggle is also they're struggles, Losing or winning is also theirs.

Nangmakapasok na kami ng mansyon ay hindi ko inaasahan na nandun ang pamilya ni Joyce even Donya Mathilda was there.

Habang ang mga magulang nito ay mahinang naguusap, ngumiti ang mga ito ng balingan ako. May kung ano sa mga mata nila na hindi ko mabasa.

Nasa dining sila, napakagat ako ng labi ng makita ko ang magkatabing si Joyce at Gustavo. Parang hindi ako makahinga dahil sa nakita.

Hindi naman masakit. Dapat ako ang nasa tabi niya, ako ang totoong girlfriend, ang totoong papakasalan niya.

"Oh, your here hija." Donya's sweet voice caught our attention. Parang nag iba ang ihip ng hangin. Ngumiti pa ito.

"C'mon, join us." I got curious. Why is she acting this way? She doesn't like me right?

Imbis na magsalita nanahimik ako, sinunod ko siya, dalawa kaming pinaupo ako at si Papa.

" I'm thankful dahil kung di mo hiniwalayan ang apo ko hindi magbabago ang desisyon niya." Wait what? H-hiwalay? Kailan pa.

I face Gus, but he never look at me. It made me feel uneasy. Akala ko ba palabas at hindi naman namin puputulin ang anuman saamin.

I remember what he said.

"It's all an act, baby. Hindi tayo maghihiwalay. Trust me. Ako ang paniniwalaan mo."

Huminga ako ng malalim.

" I realized po kasi, masyado pa akong bata para sa kanya, hindi naman talaga kami seryoso, siguro dala lang ng damdamin noon sa Isla." Pagsisinungaling ko.

Nakatitig pa rin kay Gus, napalunok siya. Of course he need to tell Mathilda that we ended our relationship. Kahit hindi naman iyon ang totoo..

"I'm glad you realize that, at ngayon na engaged na ang apo ko. Gusto kong mag-resign ka sa trabaho sa kanya. I'll give you work." Nanlamig ako.

" Yes, mama. Kung gusto niyo po meron sa amin. Pwede siya doon. Anyway, I wanted to apologise for all the stupid things I've done to you, Ana. I hope we could be friends."

Joyce, don't make me laugh.

Hindi ako nakaimik tahimik lang ako.

" So thoughtful hija, I'm so excited for the incoming wedding."

Nagtangis ang bagang ng binata, kita niyang naging seryoso ito at nag-isip ng malalim.

So, ito ba ang plano niya? Hindi ko alam kung paano ko nakayanan sagutin lahat ng tanong, pati na ang pakikihalubilo, hindi ko alam kung anong espirito ang sumanib sa akin.

Sa isang iglap naging maganda ang pakikipagtungo sa akin ni senyora, and Joyce became friendly with me. Ito ang gusto ko pero kahit ganun, hindi ako masaya.

Buong oras na nandoon ako feeling ko ang pait pait na ng nararamdaman ko hindi ko nga namalayan na tapos na pala.

"I'll need to talk to my P.A." It was Gustavo. What now huh?

Nanuna na itong umalis. Aksidenteng tinapunan ko si Joyce ng tingin. She smile, mocking at me.

Tumalikod ako at pumunta sa office ni, Gustavo. Pag-pasok na pag-pasok ko ay hinila at bigla niya na lang akong hinalikan sa labi.

Maalab at mainit ang halik nito sa labi ko. Tila agad na natunaw ang pait na naramdaman ko kanina.

Sa isang iglap ay nawala lahat ng iniisip at siya na lang ang naging laman ng utak ko. I miss him so much.

"I really wanted to kiss you a while ago, baby. I'm sorry for what happened." He said. At ano pa nga bang magagawa ko. I accept it all. For now.

I smile at him.

"It's okay, I understand." I said.

" I need to let you go for now... I need you to go with the flow, baby. But I promise I'll end this soon." Ngumiti ako. We will end this soon.

" Okay." Kunot ang noo niya at hinawakan ang magkabilang pisngi ko.

"I'll see you, I have a Condo. Doon tayo magkikita, I love you." Ngumisi ako.

" Ma miss mo ako, at bakit kailangan sa Condo mo? I'll be your dirty little secret huh!" Tumawa ako ng pagak.

Ganun din siya, yet. Being with him lightens my mood.

" I don't like them threatening you." Kumunot lalo ang noo ko. He just hugged me. " And you're not my dirty secret. I'm just protecting you, baby."

Tumango ako at ngumiti sa kanyan.

Have you done stupid things in your life? Well, in my case, yes. I did, I'll consider myself as an idiotic whose inlove, very inlove to the point that I ruin myself for the sake of that person.

What did I do? I just love him, but where does it bring me? How funny is that. how I did that stupid thing.

Gusto ko lang naman tumulong para sa aming dalawa, at iniisip na kung gagawin ko iyon ay magiging okay na ang lahat. Pero hindi pala. Everything turn different.

Katulad nga ng sinabi niya, lagi kaming sa Condo niya nag-kikita, at aaminin ko na mas komportable ako doon, he never take the advantage of us being alone.

Iniisip ko kung tinatablan ba siya ng charms ko, kung noon siya lagi ang nangungulit about sa bagay na iyon, noon na lagi niya akong inaasar.

Ngayon iyon na ata ang pilit niyang iniiwasan. Hindi ko alam pero parang lagi siyang nababalisa kapag nagkakadikit kami. Doon ko na lalaman na may epekto din talaga ako sa kanya.

Hanggang sa naging madalang ang pagkikita namin, kahit sa text hindi na siya masyadong nag-rereply, sa isang linggo isang beses na lang kaming mag kita.

At kapag naman ganoon ay hindi ko naman nararamdaman ang nararamdaman ko kapag hindi ko siya kasama.

Bigla na lang nag-bago, parang unti-unting nawalan siya ng oras, it makes me worried, lagi kong iniisip ang nangyayari sa kanya kapag hindi kami magkasama.

Minsan iniisip ko kung nag-sawa na ba siya sa set up naming dalawa, pero kahit ganun man, hindi ako nag-reklamo.

Inisip ko na lang na siguro busy siya sa business niya. Joyce, is casual to me. Hindi na nito ako nilalapitan. Which made me think...

Hindi ko namalayan na magdadalawang linggo na simula ng mag-kita kami nag send naman ako ng message. Lagi ko siyang kinakamusta.

Ako:

Are you busy?

After 20 minutes he replied.

Gustavo:

Yeah.

Napa Buntong hininga ako, pakiramdam ko may hindi tama. Hindi naman siya cold mag text, laging may call sign. Pero habang tumatagal. Nararamdaman kong lumalayo na ito sa akin.

Ako:

May problema ba?

Gustavo:

Nothing.

Hindi ko alam kung tama ba itong nararamdaman ko, gusto ko siyang puntahan pero, mukang hindi iyon magandang gawin.

Gulong—gulo na ako sa aming dalawa, dumaan ang ilang araw na ganoon, nakagat ko ang labi sa sobrang inis. Lagi kong inaantay ang text o tawag. Pero wala.

"May problema ba anak?" Isang araw kakauwi ko lang galing sa isang shop na pinagtatrabahuhan ko.

" Wala naman po Ma..." Ayoko nang mag alala sila kaya sinarili ko na lang.

Busy ang mga kapatid ko sa school kaya tuwing sabado at linggo lang kami nakakapag bonding. Matatapos na ang buwan at December na.

" Kumain kana at mag-pahinga." Tumango ako at pumasok sa silid.

Naiisip ko ang plano ko, ito ang unang beses na gagawa ako ng hakbang para sa amin. But I need to risk.

Pinakatitigan ko ang sarili ko sa salamin, matagal ko na itong pinag isipan at ito na lang ang naiisip kong paraan para hindi siya tuluyang mawala sa akin.

Desperada na ako, wala na akong maisip pa na paraan para makaalis sa problema namin kung hindi ito, And I'll do it.

Masama man ang gagawin ko ay sana hindi ko ito pagsisihan, alam ko naiintindihan niya ako... Sana maintindihan niya ako.

I inhale deeply, kinuha ko ang phone ko at Nag- dial ng numero

" Can you come over?" I held the phone tightly. Sana lang pumayag siya. I know how busy he is but I know. Hindi niya ako matitiis. At iyon ang gagamitin ko.

I should take risks with this relationship, I can't just watch him slowly slip away from me. I just can't watch him fighting alone.

"Hey, what happened, "mababakas ang pag aalala sa boses nito. Napangiti ako ng mapait. Ibang iba sa mga nagdaang araw. I wonder why.

"I just miss you, pwede ba tayong mag kita?" I ask, napakagat ako ng labi dahil sa panginginig ng labi ko.

" Of course, wait me. I'll be there." Ngumiti ako. Tumango ako kahit hindi naman nito iyon makikita.

"Okay, take care, I love you." Agad akong nag ayos, everything was settled.

I check all the food and utensils, it should've a normal date for us, a normal dinner. But it's not. I called him for a purpose, I did this for a purpose.

The light were dim, I left it that way. I saw the bed it's full of roses, and I place a candle on the table. I heard a knock. I smile. I walk through the door and open it.

And there I saw the man I love, he looks at me lovingly, nandun pa rin ang emotions sa tuwing tinitignan niya ako sa mga mata ko.

And I wonder what happened to those days, when I felt his distance from me.

Kitang kita ko ang pagmamahal na nag uumapaw sa mga mata nito. I hug him... Tightly.

"Hey, what is this?" Gulat ito ng tumingin sa loob.

Yes, this is the first time I personally arrange our dinner date, ngumiti ako sa kanya. My heart beats fast, pero may kakaiba sa t***k ng puso ko. Hindi lang iyon dahil sa kanya.

I'm nervous, but I can do this. His eyes twinkle as he sees the table I prepared. Sa ilang buwan namin magkarelasyon, he never failed to make my heart beat fast.

"I just want to have a quality time with my oh so handsome boyfriend. Nagustuhan mo ba? " Ngumiti siya dito. Pinatakan naman ng binata ang labi niya. He kiss her savagely.

"I love you, so much..." She said after pulling herself away. He smirked..

" I know, I love you with all my heart, baby. "He answered. Hinatak niya ito papunta sa mesa. He pulled a chair for her...

"You cooked?" Tumango siya. This night should be the happiest night with him. It will be.

They eat, and as usual hindi sila naubusan ng asaran at kwentuhan. Sana ganito na lang palagi, yung walang inaalala. Walang problema.

Yet, it's Impossible...

"Gus... I just got some wine. Wait me here okay?" He smiled at her.

Parang nauupos na kandila ang kanyang nararamdaman ayaw man niyang gawin ito pero kailangan. Alam niya na maaaring hindi ito magugustuhan ng nobyo pero gagawin niya pa rin.

She get the wine... She get the wine glass pinagmasdan niya ito mabuti at ngumiti. I love you so much, Gustavo.

Lumabas siya, itinaas niya pa ang wine na hawak hawak niya. Umupo siya at nakangiti niyang binuksan ang wine. Tumingin siya sa nobyo at napakagat labi.

"Wow. May pa wine kana ngayon, baby." Natawa siya.

"Here, I love you, Gustavo." Kunot ang noo nito dahil simula ng maging sila ay ngayon na lang niya binangit ang buong pangalan nito.

Ngumisi lang siya dito, nilagyan na rin niya ang baso niya and they toss. Masama ba siya dahil mahal na mahal niya ang lalaki? At gagawen niya ang lahat makasama at manatili ito sa kanya.

She look intently in his eyes as she saw him sip everything on the glass, she smile. Pero hindi iyon umabot sa mga mata niya.

Nakatingin lang siya ng diretso dito, hindi niya inalis ang mga mata niya sa lalaki, kita niya ang unting unting pagkapungay ng mata nito.

"Love, mukang bigla akong nahilo." Napahawak pa ito sa sintido. Hinawakan niya ang kamay ng nobyo.

Lumapit siya dito hinawakan niya ang mukha nito, his handsome face, his built, she love everything about him. Tumingin siya sa mga mata nitong unti unti nang pumipikit.

And before he close his eyes completely, she whisper...

"I love you, but, I'm sorry." Unti unti niya itong inalalayan patungong kama, huminga siya ng malalim.

She get her purse and get something in it, a tablet. She drink it. Unti unti niyang hinubad ang mga saplot. At lahat ng iyon ay nalaglag sa sahig.

Lumapit siya sa nakahigang binata, hinaplos ang mga mukha nito, bumaba ang tingin niya sa leeg nito she kiss it. His lips, his jaw. Unti unti na din niyang kinakalas ang butones ng polo nito.

Mabigat ito kaya medyo nahihirapan siya, she unbuckle his belt, unzip his zipper. At tuluyan na nga niyang ibinaba ang pantalon na suot nito.

She saw his bulge, she blush, it's so very big kahit tulog pa ito. Idinapi niya dito ang mga kamay, nanginginig pa iyon. Napapitlag siya ng bigla na lang kumislot ang p*********i nito at unti unti iyong nabuhay.

Gosh, hinaplos palang niya iyon ganun na kaagan na buhay iyon? Ganun ba talaga iyon? Kaya pala minsan ayaw ng binata na nag lalapit siya dito.

Lalo na pag nasa public place sila, napatingin siya sa binata, napakagat ang labi. Aaminin niya she's excited.

Wala siyang karanasan pero hindi naman siya ganun ka inosente sa bagay na ito.

Huminga siya ng malalim, he's so big. Alam niya na hindi ito magugustuhan ng nobyo niya, siguradong patay siya dito pag nalaman nito ang plano niya.

Pero alam niyang hindi siya kayang tiisin nito at maiintindihan naman nito kung bakit niya ito ginagawa, para naman din ito sa kanilang dalawa.

Hinawakan niya ang garter ng boxer nito at unti unti iyong binaba.

"s**t. s**t. s**t. Love. Bakit naman ang laki laki mo? Should I back out?" Sabi ko.

Nakatitig lang ako sa tayong tayo nitong p*********i, huminga ako ng malalim. Kasya ba iyan saakin, nak ng tokwa naman oh.

She touch herself at ng maramdaman na medyo basa iyon ay agad niyang binitawan. Napakagat siya ng labi ng maalala ang nabasa niyang article.

She needs to be more wet, agad siyang pwesto sa bewang ng lalaki at pinagparti ang binti niya sa magkabila. Bali nakacentro na ang p*********i nito sa b****a niya.

"Ahhhhhhhhhh" she moan as she grind herself on the body of his c*ck. Tuluyan na itong kinain ng pagnanasa, sa binata lang niya iyon nararamdaman at wala ng iba pa.

Hindi niya inaasahan na magiging ganito ang epekto ng nobyo niya sa kanya.

And when she c*m she look at him whose silently sleeping under her, agad siyang nakaramdam ng guilt.

They promise to each other that they do this when the right time comes, but fate pushes her to do this, she becomes desperate and she feels scared losing him that's why she ends up planning this.

She can't let go of the man she loves. And this is the biggest risk she ever took and she hoped she wouldn't regret this.

Ng matapos ang mainit na tagpo ng iyon ay agad niyang inayos ang binata, kinumutan niya ito at naglinis na. Walang ni anong bakas ang nangyari sa gabing iyon.

Tanging siya lamang ang nakakaalam at ng balikan niya ang nobyo, pinakatitigan niya ito, isang butil ng luha ang kumawala sa mata niya pero agad niya iyong pinunasan.

"I'm sorry, I just love you." She mouthed.

Tumabi siya dito na parang walang nangyari, she sleep peacefully that night, and wake up like nothing happened.

She will wait until the time she'll know the results, and she can't wait, matutuldukan na ang problema nila ng nobyo.

They will be happy... Eventually.