O hafta Zinar okula hiç gelmemişti. Havin’in telefon numarası yoktu; o dönemler cep telefonu olmadığı için ev telefonunu da almamıştı. Zinar ona o kadar iyilik etmişti… Acaba okulu mu bırakmıştı?
“Allah’ım, ben Zinar olmadan ne yaparım!”
Zinar gelmeyince, Havin onu ne kadar sevdiğini anlamıştı.
Baran, bankta tek başına oturan Havin’in yanına oturdu.
— Kusura bakma, oturdum, dedi.
Havin bir şey demedi. Cevap vermeyince Baran:
— Herkes beni yanlış tanır. Aslında öyle biri değilimdir, dedi.
Havin:
— Yani çift karakterlisin, bu daha da kötü, diye yanıt verdi.
Baran:
— Öyle deme, kalbim kırılıyor, dedi.
Havin:
— Sende kalp var mı? dedi.
— Öyle deme, ben çok mutsuzum, dedi Baran.
— Baran, bana bunları neden anlatıyorsun?
Baran:
— Kendine dönüp bakarsan bunun cevabını bulursun. Mu
