The Prince's Lover (BL)

Chapter 17: Viktor

Natural na nagkagulo sa hallway na iyon dahil sa ginawa ko kay Pavel. Nagkabunutan pa ng baril na nagawa naming itago sa mga giwardiya kanina. Mabuti na lang at kami lang ang tao sa corridor na iyon.

"How dare you point your fúcking gun at me?!" sikmat ko sa isa sa mga tauhan ng ama ni Pavel. Napaatras Naman ito nang tawagin siya ni Pavel.

"Lower your gun!" he hissed at the man. Sumenyas din Ako sa mga kasamahan ko na itago na rin ang baril nila bago pa may makakita sa ginagawa namin. But I know na anumang sandali at may paparating ng mga guwardiya dahil may CCTV ang bawat hallway ng hospital.

Sinubukan kong maglakad patungo sa pinto ngunit pinigilan ako ng isa sa mga kasama ni Pavel.

"Move!" utos ko rito ngunit hindi ito kumilos mula sa kinatatayuan.

"Viktor, mag-usap muna tayo. Don't worry, Nikolai is sleeping."

"At ngayon, gusto mo na akong kausapin?! How smooth, Pavel," panunuya ko sa kanya.

"Please, lower your voice! Ayaw mong mas lalo ka niyang kamuhian, di ba? So if I were you..."

"No! If I were you, hahayaan mo muna akong makita siya bago tayo maghaharap, Pavel! Almost 25 hours akong naghanap, paulit-ulit na tumatawag, at halos mabaliw na tapos ngayon ay paghihintayin mo ako ulit?! How dare you do this to me, Pavel?! Who gave you the fúcking right, huh?!" Hinarap ko siya at itinulak na muntik na niyang ikaupo sa sahig. Mabuti na lang at nakaalalay pa rin sa kanya ang isa sa mga tauhan ng ama niya.

"What you did to him gave me the right, Vik! He almost lost his arm because of you!" Natigilan ako sa sinabi niyang iyon.

"His elbow was dislocated thanks to you, you asshole. And now, he needs assistance in everything he has to do. Kung ikaw ang nasa kinatatayuan ko, hindi ka ba magagalit para sa kaibigan mo?"

"Ipagpatuloy mo ang panenermon sa akin Mamaya, Pavel. Pero sa ngayon, gusto ko munang makita ang boyfriend ko!"

Malakas na bumuntonghininga si Pavel bago tumingin sa lalaking nakabantay sa pinto at tumango rito. Nakakaintindi naman itong naglakad palayo sa pinto at hinayaan akong buksan ito.

Tama nga si Pavel. Tulog na tulog si Nik sa kinahihigaan nito at naka-sling ang brasong sementado. Nanlamig ako sa nakita ko hindi dahil sa lakas ng aircon sa loob ng kuwarto kundi sa nangyari sa braso ng lalaking gustong-gusto ko.

Fùck. I did that to him.

Dahan-dahan akong naglakad papalapit sa hospital bed niya not daring to make a sound. Nang makalapit ako sa kanya ay pinag-aralan ko ang itsura niya. He seems stressed even in his sleep and I know na ako ang dahilan niyon.

Gusto ko mang haplusin kahit ang braso niya lang pero hindi ko ginawa sa takot ko na magising siya dahil doon. He needs his rest.

"I'll be back," bulong ko na lang. At tila narinig niya iyon dahil bumuntonghininga siya kahit na tulog na tulog pa rin siya.

Maingat ang mga hakbang na lumabas ako sa kuwarto at hinarap si Pavel na naghihintay sa akin. Kausap na rin niya ang mga guwardiya ng ospital na inaasahan ko nang magtutungo sa kinaroroonan namin. Napatingin silang lahat sa akin nang humakbang ako papalapit.

"We need your guns, Sir," istriktong sabi sa akin ng isa sa mga guwardiya.

"There's no need for my men to surrender their guns to you. They will stay outside of the building and will wait for my command. If you want the licenses for their guns, Mr. Ivan Petrov will gladly send them to you," pormal kong sagot sa lalaki. Nagkatinginan ito at ang mga kasamahan nito. Of course, my uncle's name is like a magic word. Agad silang sumang-ayon sa sinabi ko dahil Kilala nila ang tiyuhin ko. Kung hindi ako nagkakamali, isa siya sa mga stock holders ng ospital na ito. Halos bawat business nga yata dito sa Russia mapapubliko man o pribadong ay may stocks siya. Ganon kayaman ang kapatid ng Mommy ko at hindi niya kami pinapabayaan.

Nang sulyapan ko si Pavel ay napapailing ito. Alam nitong hindi ko naman talaga uutusan ang uncle ko para ipadala ang mga lisensya ng baril ng mga tauhan niya. It was just a bluff.

Nang nagsialisan na sila ay nagharap na kami ni Pavel.

"Tara sa cafeteria, magkape muna tayo," tawag niya sa akin. "Don't worry about Niko. Hindi aalis ang mga tauhan ko sa harap ng pinto kahit na anong mangyari."

"Baka gusto mo munang ipagamot iyang pumutok na labi mo," pang-uuyam ko sa kanya ngunit hindi na niya ako pinansin pa. Naglakad na siya palayo at ako naman ang napapailing na sumunod sa kanya.

Nang makaupo na kami pagkatapos kumuha ng kape, nagkatinginan kami.

"You look like s**t," pansin niya sa akin. I smirked at him.

"You are the s**t, Pavel," may galit kong turan. "Halos tatlong oras lang ang tulog ko sa kahihintay at paulit-ulit na pagtawag sa inyo. Why the f**k did you block me? Halos tatlo kayong nam-block sa akin! Kapag Nakita ko iyong Jethro na iyon, makakatikim din siya sa akin. I told him to call you pero ano ang ginawa niya?! Isa rin siyang nagtago kagabi!" litanya ko.

"He was hurt for Niko too, you violent asshole. Yung dominant pa niya ang binalian mo."

"Do you think sinadya ko iyon? Didn't you give me at least ehe benefit of the doubt? You all know that I love him!"

Tumaas ang kilay niya sa sinabi ko.

"You love him? I thought you just want this ass?"

Namutla ako sa sinabi niyang iyon. Hindi agad nakaimik. We've been friends for how many years now at ni minsan, naging interesado ako kay Niko ng higit sa pagkakaibigan namin.

"I've been eyeing him for so long, Pavel. Aaminin ko na may mga panahon na nalilito pa ako sa nararamdaman kong interest sa kanya. But this past few months, lumalala na ang nararamdaman ko. I even had to do something to separate him from that b***h before dating to touch him. And yesterday, halos mabaliw na ako ng dahil sa kanya, Pavel. Kung hindi pagmamahal ang nararamdaman ko kay Niko, anong itatawag mo roon?"

"I have two options, Viktor. Pwedeng obsession, pwedeng possession. You're obsessed with him but not really love him. Or you're just possessive because you had a raste of him and didn't want to share but still you don't really love him."

"Whoa, are you love guro now, Pavel? Do you have a scientific basis about that?" pang-iinsulto ko sa kanya na inikutan lang niya ng mga mata.

"If you really love him, you wouldn't dare lay a finger on him, Vik. Sana, maayos mong sinabi sa kanya ang nararamdaman mo and didn't force him surrender himself to you. Kaibigan ka niya kaya dapat walang puwersahang nangyari. Hindi mo lang inangkin ang katawan niya. Sinubukan mo ring sirain ito, sadya man o hindi."

Napalunok ako sa sinabi niyang iyon at nakonsensiya. Napayuko ako ng ulo.

"Tama ka. Siguro nga ay obsessed Ako sa kanya. Na possessive ako. Mabilis kong napagselosan iyong lalaking sinubukang ilayo siya sa akin kahapon. But Pavel, maniwala ka man o hindi, ramdam ko na mahal ko si Niko. Baka nga noon ko pa siya minamahal dahil matagal ko na siyang gustong-gustong gawan ng mga malisyosong bahay and at the same time, alagaan. Hindi ko lang madirekta dahil dumating iyong oras na naging malamig siya sa akin kaya mas lalo akong na-challenge sa kanya."

Bumuntonghininga ako habang matiyagang nakikinig sa akin si Pavel.

"It was because of him that I suggested for us to live together..."

"Sabi ko na nga ba," pagsingit niya.

"He got the best room, the best view..."

"Na ikaw rin ang pumili..." muli niyang putol sa sinasabi ko at tumango ako sa kanya.

"I've even designed it for him," mahina kong pag-amin.

"I bet you have hidden cameras installed in his room."

Umiling ako sa kanya.

"I planned ti but changed my mind. Baka kapag nakita ko siyang hubad noon pa man, matagal ko nang ginawa ang nasa isipan ko." We all know that Niko loves sleeping naked in his room.

"Sinubukan kong magparamdam sa kanya. I don't know if you've noticed that..."

"I didn't..."

"Pero lalo siyang nanlamig sa akin. Sa tuwing may karelasyon siya, para bang tinutuya nila ako na nakuha na nila ang gusto kong makuha. I paved ways for him to join us in our orgies but he didn't dare..."

"He's not as perved as you..." Naiinis na pinukol ko siya ng matalim na tingin not because of what he said but because pasingit-singit siya.

"And that dared me even more, Pavel. Until hindi ko na kaya. Hindi na ako makatiis pa. I seduced Geneva and that b***h spread himer legs as if she was waiting for me for a long time. Excuse lang niya ang pagkalasing niya pero alam kong iba ang titig niya sa akin sa tuwing kasama natin ang babaeng iyon."

"Bakit? Kung Hindi ka ba niya tinitignan ng ganon o kung naging ideal girlfriend ba siya ni Niko hindi mo siya aakitin?"

"I'll still seduce her, Pavel. Hindi na ako makapaghintay sa makuha si Nik. I've been waiting for a long time."

"Mabuti at hindi mo ako sineduce. I am his best friend, remember?"

"Fùck, dude. Don't say bad words. I know he doesn't have feelings for you and vice versa."

"What if I'll tell you that I also have feelings for Nikolai, Viktor? That I have been patiently waiting for my chance too?"

Gulat akong napatingin sa kanya. Napanganga pa ako. Si Pavel? May feelings din kay Niko?

"Pareho nating alam na magandang lalaki si Nikolai, Pavel. Hindi lang ang mukha niya ang kaakit-akit, hindi lang ang katawan niya. He's a nice person. He's smart. Hindi siya basta-bastang maloloko o mapaglalaruan. He's serious when it comes to relationships. He has that aura which will make everyone around him want to take care of him. Alam kong alam mo ang na sinasabi ko dahil matagal na tayong magkakasama. I am even closer to him kaya mas kilala ko siya, mas naaalagaan ko siya. And I don't care whether you've f****d him a thousand times already, Vik. I'd still want him and love him. Between the two of us, I deserve him more and he deserves someone who's not a player like you. Isang tao na hindi niya pag-iisipan na pinaglalaruan lang siya. I am the one who can take care of him the best, Vik. Pare-pareho nating alam iyon. Kung may mas karapat-dapat siyang iharap sa pamilya niya na walang bahid ng anumang dungis o kasiraan, ako iyon at hindi ikaw."

"Pavel, huwag mo akong binibiro ng ganyan," galit kong saad. "Not now that I've already made my first step!"

"Nasa first step lang plano mo, but I am already several steps away from my own plans, Vik. Bilang magkaibigan, I am telling you now that I am also interested in having a relationship with him."

"You cannot! He's already mine!" Napatayo ako sa kinauupuan ko dahil sa galit na bumabalot sa akin.

"Says who? Ikaw lang naman ang nagdeklara na may relasyon kayong dalawa, Hindi ba? There was no confirmation from him."

"There was! Sinabi niya iyon sa harapan ninyo ni Jethro!"

"Sinabi niya dahil natatakot siya sa'yo. Tell me, Viktor, anong ipinanakot mo sa kanya?"

Hindi ako nakaimik. I wouldn't dare tell him about Nik's secret.

"And after what you did to him, do you thinking he'd still want to continue his relationship with you? Nagawa mo na siyang pilayin, Viktor. Sa susunod, baka patayin mo na siya."

"No! Hindi ko gagawin iyon!"

"Paano mo masasabi kung hindi mo kayang kontrolin ang galit mo?"

"Fùck you, Pavel! Leave the house! Ayoko nang tumira ka roon!"

"Have you forgotten that I am a co-owner of that house and lot, Viktor? Ikaw nga ang nakahanaonat nagpatayo ng bahay pero milyon din ang ibinayad namin sa'yo kaya wala lang karapatang paalisin ako dahil iyon ang gusto mo. But if you insist, them I'll leave. But I'll bring Nik with me. At alam mo na kapag umalis ako, sasama siya sa akin."

"f**k you to the pits of hell, Pavel! Why are you doing this?!"

"Because I want to fight for him, Viktor. I want him to be my lover too."