Maaga akong nagising pero wala na sa aking tabi si Mama. Nag-alala kaagad ako kaya naman mabilis ko siyang hinanap. Iyon pala ay nasa kusina lamang si Mama at nagluluto na ng aming umagahan. Dahil doon ay nawala ang kabang nararamdaman ko.
"Ikaw pala, anak, pasensya ka na kung nangialam ako sa kusina mo. Tumingin ako sa ref tapos may nakita akong maari kong mailuto sa iyo bago ka pumasok sa trabaho. Kaya naman ginamit ko na ang kusina, pasensya ka na kung hindi ako nakapagsabi."
"Wala po iyon, kung alin man ang bagay na narito ay sa inyo na rin po ang mga iyon. Ikaw po ang nanay ko kaya naman may karapatan kayo sa lahat ng bagay na narito."
"Nakakamiss magluto sa kusina. Pero nakakamiss ang ipagluto kita," kita ko ang lungkot sa likod ng masasayang ngiti ni Mama. "Wala na akong mahihili
