ALPER
Karşımda duran kadın, Kadir beyin gösterdiği fotoğraftaki kadın olabilir miydi? Yıllar geçmesine rağmen belki de çok az değişmişti. Çünkü tıpkı ona benziyordu. Üstelik adı da aynıydı. Ve de doktordu. Şaşkınlıkla Hülya hanıma odaklanmışken yanıma gelip şefkatle gülümsedi. “Ne hissettiğinizi anlıyorum Alper bey. Korkmayın. Her şey yoluna girecek. Eşiniz ve bebeğiniz için elimden gelen her şeyi yapacağım” dedi.
O, konuşuyordu, ben ise içimde kopan fırtınalarla bir ona bir de tekerlekli sandalyede götürülen karıma bakıyordum. Bakışlarım ikisi arasında gidip gelirken sanki konuşmayı unutmuştum. Kelimeler dudaklarımdan çıkmıyordu. Bir yanım öz annem olabileceğini düşündüğüm kadın yüzünden şaşkın ve heyecanlı, diğer yanım karım için korku ve panik doluydu. İçimdeki kaosa rağmen olduğum ye
