SİDRA
Elimdeki test çubuğuyla olduğum yere çöktüm. Ne ağlayabiliyordum ne de gülümseyebiliyordum. Sevinç de yoktu kalbim de üzüntüde. Şok geçiriyor olmalıydım. Gözüm çift renk olan kırmızı çizgilerde takılıp kalmıştı. Yanlış mı görüyorum diye tekrar tekrar gözlerimi açıp kapattım. Sonuç değişmiyordu. Anne olmak için hiç hazır değildim, yanlış bir zamandı ama saniyeler geçtikçe ister istemez içimde minicik bir heyecan kıpırtısı oldu. Hangi kadın sevdiği adamdan bebek sahibi olmak istemezdi ki. Sonra Alper’i düşündüm. Defalarca baba olmak için erken olduğunu, istemediğini dile getirmişti. Şimdi öğrendiğinde ne diyecekti. Düşündükçe içim daha çok sıkıldı. Ayağa kalkıp banyonun içinde dolanmaya başladığımda yengem tekrar kapıyı tıkladı. “Sidra! İyi misin?” dedi.
En iyisi yengemden akıl istem
