Chapter 13
1528 Words
Aviana Kye
Namumogto ang mga mata ko ng bumangon ako mula sa kama dahil sa magdamag kung pag-iyak kagabi. At sariwang-sariwa pa sa isipan ko ang nanyari kahapon. At nang-iwan pa 'yun ng marka sa akin katawan. Putok ang akin labi at may kunting pasa sa mag-gilid nito. At bumaba ang tingin ko sa may leeg ko ng mapansin ko na may maliliit na kulay pula sa may leeg ko, pababa sa akin dibdib. Napamura ang isipan ko ng makita ko ito.
Hindi ko lubos maisip kung bakit niya nagawa ang bagay na 'yun sa akin? Ano ba ang tumakbo sa isipan niya para gawin niya ito? Huwag lang niyang tangkahin magpakita sa akin kahit anino man lang niya. Dahil ko palalagpasin ang kahayupan na ginagawa niya sa akin. Kinuyom ko ang palad ko dahil sa galit sa kanya. Halos mandiri na nga ako sa sarili ko at sa pagkatao ko ngayon dahil sa ginawa niya. Kung naging malakas lang ako at hindi nadala sa pananakot niya. Hindi sana hahantong sa ganun sitwasyon. Sinisisi ko rin ang sarili ko sa nanyari. Sana pala hindi nalang ako sumama sa kanya. Para hindi nanyari 'yun. Napalaki kung tanga talaga kahit kailan. I admit my mistake.
Bakit ba kasi lagi nalang niya ako nauuto at dadala sa pagbabanta niya. Paano lang kung malaman ng boyfriend ko ang nanyari sa amin. Ano lang ang iisipan ni Paul sa akin? baka pati siya ay madiri sa akin. Katulad ng nararamadaman ko sa sarili ko ngayon. Damn it!
Tinignan ko muli ang sarili ko sa malaking salamin nasa harap ko ngayon habang nag-aayos ako ng sarili ko. Nakailan pahid na ako ng cream at poundition sa gilid ng labi ko pero hindi parin maitago ang pasa ko doon. Ayaw ko pumasok sa opisina na ganito ang itsura ko. Alam ko magtataka sila at magiisip sila kung ano ang nanyari sa akin. Dahil sa ayaw ko na manyari 'yun. Kumuha nalang ako ng face mask at eyeglasses para maitago ang ang itsura ng mukha ko at saka bumaba na.
"Good morning, manang Lucy..." Masiglang kung bati ko sa kanya habang abala siya sa paghahahin ng pagkain sa lamesa. Kahit wala akong sa mood ngayon umaga. Bigyan kung sigla ang akin boses para walang makapansin. Kahit sino. Kahit si manang.
"O, ikaw pala Avi, hija. Nakahanda na breakfast mo kumain kana." She said not looking me.
"Okay po, bumaba naba po si mommy at daddy manang, Lucy?" Umaagat ang tingin niya sa akin pagkatapos niya ako ipagtimpla ng kape ko. Bahagyang kumunot ang noo ni manang Lucy sa akin parang nanibago sa nakita niyang ayos ko. Pero nagkibit balikat nalang siya at hindi nagtanong.
"Maaga umalis ang parents mo hija. May importante daw silang lalakarin ng daddy mo. Sige na, maupo kana at kumain kana. Maiwan na kita ahh? May gagawin pa ako sa loob ng kusina. Kapag natapos kana hayaan mo lang yan pinagkainan mo diyan. Babalikan ko nalang mamaya 'yan."
"Sige po, manang salamat." At naupo na ako. Hintay ko muna siya makaalis bago ko tanggalin ang suot kung face mask at sinimulan ko na kumain. Biglang pumasok sa isipin ko ang txt sa akin ni Paul kahapon. Gusto niya mag date kami sa linggo pero parang hindi ako handa makipag kita sa kanya. Nakaramdam kasi ako kaagad ng guilty dahil sa nanyari sa amin Deacon. Siya mismo na boyfriend ko hindi pa nakikita ang cleavage ng dibdib ko. Pero ang walanghiyang Deacon na 'yun.... Umuusok sa galit ang ilong ko dahil sa ginawa niya at dahil sa kanya wala tuloy akong mukhang hihirap sa boyfriend ko. Kung sakaling magkita kami. Wala din akong naging balita kay Deacon noong umalis ako sa bahay nila.
Nang matapos na ako kumain nagtungo na ako sa sasakyan para magpahatid sa opisina ko.
"Kuya Oskar, tara na po." Sabi ko agad kay kuya Oskar baka makasalubong ko siya sa daan mahirap na dahil iisa lang naman ang daanan palabas ng subdivision namin.
"May sakit kaba, hija?" Narinig kung tanong ni kuya Oskar sa akin. Samantalang abala ako sa pagkalikot ng cellphone ko ng mabasa ko mga sunod-sunod na text at tawag sa akin ni Claire at Itzayana. Nagreply muna ako sa dalawang kaibigan ko bago ko sagutin tanong ni kuya Oskar.
"Wala po kuya." Tipid kung sagot at muling ako tumingin sa hawak kung cellphone ng mag reply si Claire.
"Nakauwi kana pala sa bahay niyo kahapon? Bakit hindi mo sinabi sa amin? Alam mo ba sobrang nainip kami sa kakahintay sayo ni Itazayana kahapon. At hindi ka man lang dumaan sa harap namin. Saan ka dumaan bruha, ka.... Napangiwi ang masakit kung labi sa reply ni Claire sa akin. Kung nasa harap kulang itong babae na ito baka makurot ko ang singit niya. Daig pa mga reporter sa tv kung mag-usisa at magtanong sa akin.
Me "Pasensya na kayo hindi ko na kayo na ha_____
Calling Claire
Hindi ko na naituloy ang tinatype kung reply para sa kanya. Ng rumihistro ang pangalan niya sa screen ng cellphone ko. Napabuntong hininga ako at napasadal sa likod ng inuupuan ko. Hindi talaga ako tatantanan nito ni Claire, haggat hindi ko nasasagot ang mga katanungin niya? Isang malalim na hininga ang pinakawalan ko bago ko sagutin ang tawag niya.
"Hi." Walang gana kung bati sa kaibigan ko.
"Hi, din sayo, Aviana. Bakit parang wala ka sa mood? Tapos ang tagal mo pa sagutin ang tawag ko may nanyari ba?"
"Wala naman.. Bakit aga mo yata napatawag, may kailangan, kaba?"
"Gusto kulang malaman, bakit hindi kana nagpakita sa amin ni Itzayana?"
"Yun ba' yung dahilan kung bakit napatawag ng ganitong kaaga? Pasensya na kayo hindi ko na kayo nabalikan. Na pagod lang ako kaya nagpahinga ako ng maaga." Binaling ko ang tingin ko sa labas ng bintana habang nakikipag usap ako kay Calaire. At si kuya Oskar naman abala sa pagdri-drive habang nakikinig ng musik sa headseat niya nalagay sa tenga niya.
"Pagod?! bakit napagod ka? Nagpunta lang naman kayo sa bahay ng bestfriend mo kahapon, napagod, ka? Siguro may ginawa kayo kahapon kaya napagod ka, no?" Napaubo ako ng malakas dahil sa pinagsasabi ni Claire. kaya hindi nakalitas kay kuya Oskar na mapansin niya ang sunod-sunod na ubo ko.
"Okay lang ba, hija? Gusto mo ba daan muna tayo sa malapit na clinic? Para magpacheck up ka? Baka lumalala 'yan ubo mo?" Hindi ko alam kung matatawa ako sa naging reaksyon ni kuya Oskar sa akin. Kung alam lang niya pinagsasabi ng kausap ko sa kabilang linya. Baka pati siya hindi pagilan maubo.
"Naku po hindi na kuya. Ayos lang po ako, nasamid lang po ako dahil sa kausap ko sa kabilang linya kaya po napaubo ako ."
"Sigurado kaba?" Tanong niya ulit sa akin na hindi inaalis ang tingin sa daan.
"Oo po, Huwag na po kayo mag-alala sa akin." Tango nalang ang binigay na sagot ni kuya Oskar at nagkonsetrate na ulit magdrive.
"Aviana, nand'yan kapa ba?" Tanong nasa kabilang linya.
"Oo, nandito pa ako. Gaga ka talagang babae ka! kung ano-ano lumalabas diyan sa bibig mo. Masyado kang malisyoso kung mag isip.. Maraming dahilan kung bakit ako na pagod kahapon no! kung bakit hindi na ako nagpakita sa inyo."
"Sa tingin mo ano iisipin ko d'yan sa sinabi mo na pagod ka? Parang may laman ng baggitin mo yan sa akin. Saan ka na pagod makipag kwentuhan sa kanya. At mag mustahan kayong dalawa. Ganun ba gusto mong isipin ko Avi?" Napahilot ako sa akin sentido dahil iba ang tumatakbo sa isipan ng kausap ko. Kung alam nito ang totoong nanyari sa bahay nila Deacon baka pati siya ay magalit ng husto sa binata.
"Bahala ka! kung ano ang gusto mong isipin Claire. Kung ayaw mo maniwala sa pagliwanag ko. Nasa sayo na 'yun. Ibaba ko na ito, nandito ako sa harap ng ng company, bye. . Ingat." Hindi ko na hintay pa ang sagot niya. Naiirita ako sa iniisip niya. Ako na nga ito muntik na marape na hayop na Deacon na 'yun... Tapos ganun pa siya mag isip. Bad mood na nga ako pag gising ko. Tapos sasabay pa siya para magtanong ng ganun klase. Nakakasira lang ng araw.
"Avi, hija. Nandito na tayo sa harap ng office mo."
"Okay po, salamat kuya Oskar sa paghatid."
"Walang anuman, hija." Ng mababa na ako sasakyan dumiretso na ako kaagad sa loob ng office ko at naupo sa office chair ko at tumingin sa. Nagtataasan na mga building nasa harap ko ngayon. Iniisip ko ang mga salitang binitawan ko kay Claire, habang kausap ko siya kanina. Alam ko sa sarili ko na medyo tumaas ang boses ko at hindi ko na control ang hindi magalit sa kanya. Pero kasalanan naman niya e kung bakit ganun ang naisagot ko sa kanya. Isang malalim na buntong hininga ang pinakawalan ko sa akin dibdib. Pakiramdam ko ang sumikip ang kalooban ko.
Naagaw ang pansin ko ng may marinig akong mahina katok mula sa labas ng office ko. Sinuot ko kaagad ang hinubad kung face mask baka may makita ng mga pasa ko sa gilid ng labi ko.
"Come in.." I said without looking at the person bagring in my office.
- Writer
