I'm Your Best Friend! You Are Only Mine [Devils series 1]

Chapter 23

Aviana Kye

"Uy, Aviana... Okay kalang ba?"

Napaitagdad ako sa gulat ng sikuhin ako ni Itzayana sa tagiliran ko. Nang lingunin ko siya naka kunot ang dalawang niyang kilay at ganun din si Claire nakatabi niya.

"Why?" Tipid kung tanong saka nila.

"Anong why?! kanina pa kami daldal ng daldal dito. Hindi ka nakikinig sa pinagku-kwentuhan namin ni Cliare, lumulutang na naman yata ang isipan mo, Aviana?" Nawala sa isipan ko kasama ko nga pala sila dito sa coffee shop kung saan ako madalas tumatambay kapag break time sa office.

"Wala ito. Wag mo nalang pansin." Komento at tumingin sa labas.

"Anong wala? Tignan mo nga yan sa sarili mo sa salamin. Nangingitim na pati baba ng mga mata mo. Nagpuyat kaba?!"

Napahawak ako sa baba ng mga mata ko at pinakiramdaman ko ang mga sinabi ni Itzayana kung totoo ba.

"Heto, salamin. Para makita mong mabuti. Wag mong kapain." Ngumiti ako ng tipid kay Claire, ng may iabot niya ang salamin sa akin. At tinignan ko kung totoo ba sinabi ni Itazayana sa akin. Hindi ko napansin kanina na nangingitim na pala baba ng mga mata ko. Kung hindi pa sinabi ni itzayana.

Hinarap ko ang maliit na salamin sa mukha ko doon ko na confirm na totoo nga nagkaroon na ako ng dark circle. Nahiya tuloy ako sa dalawang kasama ko. Baka isipin nila na pinababayaan ko na ang akin sarili sa pag-aayos at may eye bag pang kasama. Dahil siguro ito sa pag iyak ko kagabi dahil rin kay Deacon. Nanikip ang dibdib ko sa nanyari last night sa loob ng kotse niya. Hanggang kailangan ba niya ako wawalanghayain ng lalaki na yon. Napakasama niya walang kasing sama ang pag-uugali niya.

"What happened to your, eyes? May nanyari ba hindi manganda, Aviana? sabihin mo sa akin baka matulungan kita." Itazayana said.

"Ahmm" tikip ni Claire.

"Nag away ba kayo ng boyfriend mo? niloko kaba niya? sabihin mo sa amin ni Itzayana?" Singit na tanong ni Claire. Umiling-iling ako sa harap nila ayaw ko mag kwento ng mga problema ko sa kanila kahit magkakaibigan kami hindi ako handang ipahayag kung ano ang nanyayari sa buhay ko at sa amin ni Deacon.

"Kung hindi kayo nag away ng boyfriend mo. . E ano? Why are you acting like that, Aviana?" Claire asking me again. Nang wala silang makuha sagot sa mga katanungan nila sa akin nagbingi-bingihan nalang ako kunwari hindi ko sila naririnig. Binaling ko ulit ang mga mata ko sa labas ng coffee shop.

"Deacon is the reason. I am right? Di'ba Aviana? Huwag kana magkaila pa? Basa na kita." Napabaling ako ng tingin kay Itzayana ng makahulugan niya akong tignan. Nahulaan na niya kung bakit ako nagkakaganito at kung sino ang dahilan ng pananahimik ko.

Humalukipkip mo na ako at nag isip kung itatama ko ba ang hula niya na si Deacon ang dahilan kung bakit ganito ang mga mata ko. Habang si Claire tahimik na nagmamasid sa akin habang umiinom ng ice coffee.

"Hin__"

"Do not lie, Aviana. Hindi rin ako maniniwala sayo na si Deacon, ang dahilan. Kaya don't try to lie, anymore. . " Matigas na pag eenglish ni Itzayana. Napabuntong hininga ako at bumaba ang mukha ko sa ibabaw ng lamesa at nangalumbaba sa harap nilang dalawa na parang pagod na pagod sakakaisip sa problema na hatid ni Deacon sa akin.

How can I start telling stories later. What has happened to us Deacon in the past few days that we have always been fighting. Pakiramdam ko wala akong gana mag kwento sa kanila dahil sa puyat na pinagdaan ko kagabi at sa kakaisip ko sa lahat ng nanyari sa amin na hindi magandang naidulot sa akin.

"Ano? Hindi kaba magku-kwento d'yan? Kung ano nanyari sayo at sa inyo ni Deacon?" Tanong ulit sa akin ni Itzayana.

"Pwede tsaka nalang kapag handa na ako. Wala talaga akong sa mood ngayon." Aniya ko pinagkrus ang dalawang kung kamay sa ibabaw ng lamesa at pinatong ko ang ulo ko sa mga braso ko hindi ko kaya pigilan ang antok na raramdaman ko habang nagpapahinga sa coffee shop ngayon. Kahit nakailan orders na ako ng kape para lang mawala antok ko pero walang epekto.

"Hoy, Aviana... Hindi ito tulugan para matulog ka, d'yan...." Sabi ni Claire na niyugyug pa niya ako sa akin balikat pero hindi ko talaga kayang labanan antok ko. Gustuhin ko man idilat ang mga talukap ng mga mata ko. Pero parang magnit ito na nakadikit sa mga mata ko. At wala rin akong pakialam sa mga taong na mapapatingin sa akin at sa madadanat nila dito sa coffee shop. Basta matutulog ako yon. Ang gusto ng mga mata ko.

"Hayaan mo na siya, matulog. Ipapabuhat nalang natin siya." 'Yun nalang ang huli kung narinig sa mga kaibigan ko at nilamon na talaga ako ng antok dahil sa puyat at pagiisip ng husto kagabi.

At naramdaman ko nalang na parang may bumuhat nga sa akin na matigas na pangangatawan at amoy lalaki ang amoy nito. Bukas ang akin isipin. Pero ang mga mata ko nanatiling nakapikit at hindi ko maimulat kung. Sino ba itong bumuhat sa akin? At ang amoy ng pabango nito ay parang na amoy ko na ito dati pa. Hindi lang masiik sa utak ko kung saan ko ba ito na amoy. Na parang akong hinihili sa pagtulog ng pabangong amoy lalaki.

Dahil sa sarap ng pakiramdam ko na buhat na buhat ako. Kung sino man ito ay siniksik ko nalang ang akin mukha sa kanya leeg at kumapit ng mabuti sa kanyang batok. Sunod sunod ang pagbuntong hininga nito na parang bang nahihirapan sa akin ginagawa sa pagsubsub ng mukha ko sa kanyang leeg hindi ko nalang ito pinansin. Hinigpitan ko pa ang kapit sa kanyang batok.

I can feel how much he cares about me. But I don't know? What reason he has why he concerns me? Basta ang gusto kulang makulong sa mga bisig niya na kay sarap damhin sa puso. At naramdaman ko nalang na may malabot akong nahigaan na kung anong bagay at amoy lalaki rin at naramdaman ko nalang din inaalis niya ang suot ko sandals at sunod ang akin damit na pang office. Tututol sana ako nais niyang gawin pero huli ng matanggal na niya ito at nakaramdam ako ng kaginawahan sa ginawa niyang pag alis sa suot kung damit na pang office. Parang akong alipin na sumusunod sa ginagawa ng strangero sa akin at naramdaman ko nalang ang malabot na kumot na bumalot sa akin katawan.

Tinanong ko ang akin sarili kung pananginip ba ito? O totoo ba talaga ito? Kung pananginip ba ito dapat nakikita ko kung ano ang ginagawa niya sa akin at sino ito? Bakit nararamdaman ko ang ginagawa niya kung isa itong pananginip lamang. Gusto ko na imulat ang akin mata pero bakit ganito ang bigat-bigat parin niyang imulat. Hanggang sa naramdaman ko nalang na may mga matang pinagmamasdan ako at hinihintay nalang magising ako.

Iba yung feeling ko na hindi talaga pangananip ito kundi totooo itong nanyayari sa akin at hindi lang ako mag isa rito kundi may kasama ako dito sa lugar na ito. Hindi kulang matukoy sa akin sarili kung anong lugar ito at saan ako dinala nagbuhat sa akin.

Kinabahan ako bigla at nagpanic ang akin isipan kaya pilit ko imulat ang akin mga mata kahit hindi ko kaya. Hanggang sa napagtagumpay ko imulat ang akin mga mata at tumama sa akin mukha ang nakakasilaw na liwanag. Kaya muli ako napapikit ng mga mata ko. At sa muling pagmulat ko mga mata ko ulit hindi na liwanag ang sumalubong sa akin kundi tamang liwanag nalang ang nakikita ko. Kumunot ang noo ko kung paano nanyari yun.

I rolled my eyes at my whereabouts. Nasa isang silid ako yun ang nasa palagay ko dahil sa mga nakita kung mga painting na nakasabit sa dingding at kurtina na bahagyang nakasara at isang cabinet na maliit nasa may paanan ko. Kaya naman napabalikwas ako ng bangon sa hinihigaan ko na malambot na kama.

"Nasaaan ako?!" Tanong ko sa akin sarili na naguguluhan kung paano ako napunta rito.

"Sa silid ko." Tumahip ng malakas ang akin puso sa kaba ng marinig ko ang boses na 'yun. No! hindi maaari si Deacon ang narinig ko nagsalita baka nagkakamali ako ng pakadinig baka boses lang niya yun. Winisik-wisik ko ang akin ulo para mawala siya sa sestima ko.

"How was your sleep, baby?" At muli ko narinig ang boses niyang nagsalita. I close my eyes at sana sa pagmulat ko ng mga mata ko muli. Isang lang itong pananginip. Ayaw ko siyang makita ng dahil sa kanya kung bakit ako napuyat ng husto.

"Pipikit ka nalang ba d'yan? Open your eyes, baby." Utos niya sa akin at binuksan ko mga mata ko para hagilapin siya kung nasaan ba ang binata. Unting unting napabaling ang paningin ko sa direksyon ng binata at nanlaki ang mga mata ko sa nakita ko.

This is a not dream? is the real at na conpirm ko na si Deacon nga ang nagsasalita. Nang makitang dalawang mata ko ito. Naka upo ang binata sa chair niya habang naka sampa ang dalawa niyang paa sa table niya at nakalumbaba ang isang kamay niya sa kanyang panga.

"Nasaan ako?! Bakit nandito ka?!"Litong tanong ko sa kanya. Ngumiti lang siya habang natitili parin siyang nakaupo sa chair niya.

"Nasa office, ko." Tipid niyang sagot kaya napa kunot ang nuo ko sa sinabi niya nasa office niya ako.

"Paanong?!" Napaikot ang akin mga mata muli sa paligid kung paano naging office itong silid na ito. Kaya bumaling akong ng tingin sa kanya ulit.

"Are you kidding me? Paanong naging office ito? E, kwarto ito." Mang kung tanong sa kanya. He sweet smile na may halong kalukohan. Nanikit ang mga mata ko sa uri ng ngiti niya.

"Huwag mo akong daanin sa pagngiti ngiti mo d'yan, Deacon! Hindi ka nakakatuwa?" Hindi ko naalis ang mga mata kung naninikit na nakatingin sa binata.

"Well, this is my office. Because my office here is big, in my family's company. So I thought of making it my room." Nakapagbuga ako ng malalim na hininga sa nalaman ko. Magtataka paba ako wala naman imposible pagdating sa binata. Kung ano man ang gawin niya rito sa office niya.

"Why me, here? Nasaan si Claire at Itzayana? sila ang kasama ko sa coffee shop ng makatulog ako." Nasaan ba ang dalawang babae na yon? Basta nalang nila ako pinaubaya sa binata hindi man lang ako tinanong kung gusto kubang sumama sa lalaking ito. Napaayos ako ng upo sa ibabaw ng kama ng umupo ng maayos si Deacon sa chair niya. Kinakain ako ng kaba sa dibdib ko dahil kami lang dalawa dito sa silid niya.

"Itzayana called me. While I was still in the meeting and said that you slept in the coffee shop."

"Bakit ikaw pa ang tinawagan nila? Ang dami naman pwdeng tawagin e." Mahina kung bulong at yumuko sa harap ng binata. Pero isang malakas na hampas ang narinig ko sa ibabaw ng mesa upang mapa-angat ang ulo ko. At tumambad sa harap ko ang mukha ng binata na mukha galit na naman. Nakatungkod ang dalawa niyang kamay sa ibabaw ng mesa habang nakatunghay siya sa akin. Napalunok ako ng ilan beses. May sinabi ba akong masama sa kanya? So he is angry with me again.

"At sino gusto mong tawagan ni Itzayana?! 'Yan noybo mo, na walang inatupag kundi mag model! Ibalandra ang katawan niya sa harap ng maraming, tao.... At sa tingin mo rin ba?! Mapupuntahan ka niya agad. Kung sakali siya ang tinawagan ni Itazayana?! tell me?!" Isa pang hampas ang ginawa ng binata sa ibabaw ng table niya.

Napakapit ako sa kumot na nakabalot sa katawan ko ng maramdaman ko ang lamig ng silid niya na nagmumula sa aircorn at kasing lamig din ng aircorn ang titig niya sa akin.

"Oo, siya..... Dapat ang tinawagan ni Itzayana. Siya lang naman ang may karapatan sa akin. Because I'm his girlfriend. Kung hindi man lang siya makarating. Atleast alam niya kung na saan, ako... Tsaka ano naman kung ibalandra niya ang katawan niya sa maraming tao. . Mangaral ang trabaho ng boyfriend ko at walang masama sa ginagawa niya?" Pagtatangol ko kay Paul sa mga sinabi ng binata sa boyfriend ko at wala siyang karapatan maliitin ang trabaho ni Paul.

"Ako ba? Wala ba akong karapatan sayo Aviana?!" Malungkot na tanong ng binata sa akin. Nagulohan ako sa pagbabago ng aura ng binata. Kung kanina galit na galit siya ngayon naman daig pa yung maamong hayop na parang iiwan ng amo.

"Anong ibig mong sabihin?" Maski ako. Hindi ko naunawahan ang gusto niyang ipahiwatig sa akin. Nakatitig lang ako sa mata na niya na may bahid na lungkot. umakbang patungo ang binata sa kinaroroonan ko na hindi inaalis ang mga mata niya sa akin. Upang muling ako makaramdam ng kaba.

"I have no right where I will take you?" Natutuliro ang isip ko sa ibig niyang sabihin hindi ko talaga maunawaan ang gusto niyang sabihin sa akin. Na mas lalo pa ako na co-comfuse sa paglapit niya sa akin.

"Pwede ba, d'yan kalang...." Pigil ko sa kanya. Hindi pa talaga masiik sa utak ko ang gusto niyang iparating ng binata.

"Mahirap ba unawaan ang ibig kong sabihin, Aviana?"

"Kung sasabihin ko, Oo. Dahil napakahirap para sa akin ang unawaan yan pinagsasabi mo." Tiningala ko siya na nakapwesto na siya sa harap ko mismo.

"Give me your right now. That's how simple I ask of you?"

"Okay, fine." Para wala nang mahabang usapan pa baka saan na naman ito mapunta at tsaka hindi ko parin talaga?maintindihan right na sinasabi niya bahala na nga diyan.

"That means. You're giving me your rights?" He asking me again with puppy eyes. Hindi ko na talaga mapigilan mainis ulit sa kanya sa daming ng tanong niya. Tumango nalang ako at pasimpleng ngumiti kahit nakakangawit siyang tingalahin.

"I'm going back to my office. Baka hinahanap na ako doon." Bumaba ako sa kama ng binata at hinagilap ko suot ko na sapatos at damit na pang office ko natinggal niya.

"Stay here..." Patigil ako sa pagsuot ng damit ko ng yakapin niya ako mula sa likuran ko at sabihin niya na dito lang ako. Hinawi niya ang mahaba kung buhok papunta sa kabilang side ng balikat ko at binaon niya ang mukha niya sa leeg ko. Naestatwa ako sa ginawa ng binata at madiin ang kapit ko sa sinusuot kung damit. Parang may dumadaloy nakuryente sa akin kaibuturan.

"I really like the smell of you baby. Nakakawala ng pagod. Please... Stay here..." Pagsusumamo niya sa akin at nag isang linya ang labi ko ng sabihin niya nakakawala ng pagod ang amoy ko. Pagod ba siya mukha naman hindi e base na kikita ko sa itsura niya.

"Hi-hndi pwede. . Marami akong trabahong sa office, na hindi ko pa natapos. Dahil sa sobrang antok ko kanina. At salamat nga sa pagtuloy mo sa akin dito. Aalis na ako." Pilit ko kumalas sa pagyakap niya sa akin. Na hindi talaga maganda ang nararamdaman ko. Napabuntong hininga nalang ang binata. Anong ba gagawin namin dito sa silid niya magtitigan hanggang gabi. At nakakailang ang presensya ng niya kung magkukulong lang kami dito.

"Ihahatid na kita sa office mo, baby." Hi-hindi sana ako. Ang kaso nauna pa siya naglakad patungo sa pinto ng kwarto niya. Nakakapagtaka lang parang may nagbago sa ugali ng binata hindi na siya mukha tigre na laging galit. At hindi man lang tignan ng binata kung ayos lang ba ang suot niya. Basta nalang naglakad patungo sa pinto. Bakit ba ang gwapo niya kahit saan angulo mo siyang tignan kahit ano pa yata suotin nito hindi parin mababawsan ang pagiging good looking ng binata. Complite package kung ikanga nila.

"Do you enjoy staring at me, baby?" Napayuko ako ng mahuli niya ako natitig sa kanya. At mukhang nag init pa ang magkabilang pisngi ko sa hiya sa binata. Gusto ko kustusan ang tutok ng ulo ko sa kahihiyan na ginawa ko.

"Wala naman masama kung titigan mo ako magdamag, baby. Basta nag eejoy ang mga mata mo sa akin." Napauwang ang mga labi ko ng umangat ang mukha ko sa ire ng ingangat ito ni Deacon. Hindi ko nalamayan nakalapit na pala siya sa akin ulit. Nag lock ang mga mata namin sa isat isat at isang dangkal lang layo ng mukha niya sa mukha ko. I bit my lower lip at bumababa ang tingin niya sa labi ko. Feeling ko nag iinit ang apat na sulok ng kwarto niya at hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko basta ang alam ko ang lakas ng t***k ng puso ko na kinakabahan.

"Do not play with your lips. I can't stop kissing you, baby." He said warning. Kaya automatic na napahinto ako sa pagkagat ko sa ibaba ng labi ko. Tinulak ko siya ng bahagya at tinalikuran ko na siya para magtungo sa pinto at binuksan ko na ito. Hindi ko na kayang magtanggal pa sa silid niya na may kakaiba akong nararamdaman sa akin sarili at katawan ko hindi ko mawari kung ano ba yun? 'Yung bagay na 'yon.

Tahimik na sumunod ang binata sa akin palabas ng office niya. At Pinagsiklop niya ang amin mga kamay na parang bang magkasintahan kaming dalawa. Kaya naman lahat ng tingin ng mga emplyedo niya sa loob ng office niya sa amin nakatingin. 'Yung iba nagbubulongan pa at nagmamasid lang sa amin habang papalabas kami sa company.

"Susunduin kita mamaya sa office mo, baby." Napahinto ako sa paghakbang sa sinabi niya.

"Ahh? bakit mo ako susunduin sa office ko, mamaya?" Napahinto rin sa paghakbang si Deacon sa tanong ko at nanatili parin nakahawak ang amin mga kamay sa isat isa.

"I want to invite you on a date later. Please.. Wag muna tanggihan ang alok ko sayo baby. Gusto ko bumawi sa mga nagawa ko sayo nakaraan araw. I know ng dahil din sa akin kaya na puyat ka." Ilan secondo na nahimik ako at nag iisip ng mabuti kung papayag ba ako sa pag-ayaya ng binata na lumabas kami. At dahan dahan ako tumango sa harap niya na pumapayag ako sa imbitasyon niya.

"Thank you, baby..." Dahil sa sobrang tuwa ng binata dumapo ang malambot na labi niya sa ibabaw ng kamay ko na hawak niya at naghatid na kakaibang init sa akin puso sa simpleng paghalik niya doon.