I'm Your Best Friend! You Are Only Mine [Devils series 1]

Chapter 24

Aviana Kye

I was startled by someone knocking on my office door. Kanina pa ako nakakaramdam ng nerbisyo at kanina pa ako pabalik balik sa salamin upang sipatin kung ayos naba ang itsura ko. Dahil sa sobrang nerbisyo ko na pagtripan ko kagat kagatin ang hinlalaki ng kamay ko para mawala man lang saglit yung tense na nararamdaman ko ngayon. dahil anu man oras ay darating na si Deacon para sunduin ako dito. At ito yata ang kauna-unahan na magda-date kaming dalawa ng binata.

"Pakibukas po, 'yan." Marahan kung sabi sa tao sa labas at niluwa si Aling Luseta na nakangiti.

"Ang ganda mo talaga, hija. Tsaka nga pala, nand'yan na pala sundo mo sa baba. Mukhang excited kang makita kaya maaga dumating!" Kinikilig na balita ni aling Luseta sa akin ng makalapit siya sa akin at muling akong tumingin sa salamin para tignan muli ang itsura ko.

"Si aling Luseta, talaga! Nakuha pang magbiro." Sabi ko naman at sinuklay ko ang mahabang kung buhok.

"Hindi biro 'yon. Totoo kaya 'yun. Akina nga yan suklay mo. ako na magsusuklay sa buhok mo hija." Kinuha niya ang suklay sa mga kamay ko at siya ang nagpresentang magsuklay ng buhok ko.

"Salamat po, aling Luseta." Nagpahid ako ulit ng lipstick sa mga labi ko ng makita kung namumutla ito dala siguro ito ng nerbisyo at ng sabihin ni aling Luseta nand'yan si Deacon sa baba. Mas lalo ako nakaramdam ng kaba at excitment na rin.

"Aviana, hija. Pwedeng magtanong?" Napahinto ako sa pagpahid ng lipstick sa labi ko.

"Sige, po. Ano po yun?" Hintay ko muna itatanong ni aling Luseta sa akin bago ko simulan ipahid sa labi ko. Ang hawak kung lipstick.

"Si Deacon ba ang dahilan? Kung bakit bloomig ka ngayon?!" Po? Hindi ako nakahulma sa tanong ni Aling Luseta sa akin. I can not expict the question to me? Kaya naman humarap ako sa kanya mula sa pagka talikod ko sa kanya.

"Paano niyo po nasabi blooming po, akong?!" Nalilitong tanong ko sa kanya.

"Kasi hindi ka mag aayos ng husto. Kung hindi siya ang dahilan diba?"

Hindi ako muli nakaimik sa binitiwan na salita ni Aling Luseta sa akin. Napakamot ako sa ulo kunwari at nilihis ko mga mata ko sa mapangsuring tingin ng secretary ko sa akin.

"Ba-baka nagkakamali lang kayo aling Luseta. Na blooming po ako. Nag aayos lang po ako. Kasi ayaw ko naman po humarap sa kanya na panget ang itsura ko. Di po ba?" Dahil sa nakakalitong tanong ni aling Luseta sa akin. Pati ang isasagot ko ay hindi ko rin alam.

"O, s'ya. Tapusin mo na 'yan pag aayos mo. Baka mainip na sa kakahintay 'yan bestfriend mo, sayo. Lalabas na ako." Paalam niya. Naglakad si aling Luseta sa patungo sa table ko at nilapag niya ang hawak niyang suklay na ginamit niya sa buhok ko.

"Sige, po. Pakisabi nalang lalabas na rin po ako." Lutang ako sa sinabi niya sa akin. At sinumulan ko na ipahid sa mga labi ko ang hawak kung lipstick na light pick.

"Kahit hindi ka mag ayos. Ikaw parin ang maganda sa mga mata niya." Nagsalubong ang dalawa kung kilay sa binubulong ni aling Luseta na palabas na ng office ko.

"Aling Luseta... May sinasabi po ba kayo diyan?!" Huminto sa paglalakad ang secretry ko ng may itinanong ako sa kanya at humarap siya sa akin.

"Wala. May narinig kabang sinabi ko hija?" Umiling ako at nagkibit balikat nalang at lumabas na ng tuluyan si aling Luseta sa office ko at sumunod na rin ako pagkatapos ko ayusin ang akin sarili. Nagsisimula na naman ako kabahan na animoy may nagtatakbuhan na mga daga sa akin dibidib. Halos araw araw naman kami nagkikita ng binata pero bakit hindi parin masanay ang puso ko doon.

Huminga ako ng ilan beses upang ipanatag ko ang akin kalooban sa namumuong nerbisyo pati ang tiyan ko na parang hinahalukay sa kaba. Nang humupa na ng bahagya ang nararamdaman ko binuksan ko na ang pinto ng office ko. But i'm surprised ng makita ko siya sa harap ko mismo at ibang Deacon ang kaharap ko ngayon. 'Yung Deacon na teeneger na may hiya at napakamot pa sa kanyang batok at ngumiti siya ng tipid at yumuko. Anong nanyari bakit ganito ang kinikilos niya?

"Pasensya kana, kung pumarito na ako sa harap ng office, mo." Napamot siya ulit sa kanyang batok at doon lang din ako nagising ng humingi siya ng pansensya sa akin. I dont know kung matutuwa ako sa pinapakita niyang pag uugali o maeepress ako sa pagbabago niya.

"Its okay." Aniya ko at binundol ako ng kaba ng hapitin niya ako sa baywang ko at ramdam ko ang init ng katawan niya pati ang pabangong gamit niya na hindi nakakasawang amoyin.

"Let's go, baby." Tumango nalang ako at nakikiramdam sa binata. Gusto ko tanggalin ang braso niya sa baywang ko medyo naiilang ako sa mahigpit niya kapit doon. Feeling yata ng binata tatakasan ko siya at baka maging bastos ang dating noon sa kanya kapag tinanggal ko ang braso niya sa baywang ko. At baka 'yon na naman ang maging dahilan ng pagbabago niya. Kaya hinayaan ko na matili nakapulot ang arm niya sa baywang ko. Huminto kami sa tapat ni aling Luseta na todong ngiti sa amin dalawa ni Deacon.

"Salamat po, aling Luseta." Pasasalamat ng binata hindi ko alam kung para saan ang pasasalamat niya.

"Welcome, hijo. Basta ikaw. Enjoy your date." Makahulogan na sabi ni aling Luseta sa amin dalawa. At kumindat pa siya sa katabi ko. Ang weird nila sa isip isip ko. At naglakad na kami palabas ng company at nagtungo sa nakaparadang sasakyan ng binata sa harap ng company namin. Ngayon kulang ulit nasilayan itong sport car ng binata sa mga nakalipas na mga araw. Ito yung sinakyan ko noong ihatid niya ako sa office ko at nandito nagsimula ang pagtatalo namin dalawa noong kararating lang niya galing sa america.

Pinagbukasn niya ako ng pinto ng sasakyan niya ng makaupo na ako at siya naman ay umiikot sa passeger seat. Ang gwapo niyang tignan sa suot niyang white pulo na nakatupi hanggang siko niya at tinirnuhan lang niya ng maong na pants simple lang ang mga suot niya pero papahanga kahit sino mga babaeng lilingon sa binata. May sumipang kirot sa akin puso sa hindi maipaliwanag na kadahilanan.

"Are you okay, baby?" Nagaalalang na tanung na boses niya. Kaya naman lumingon ako sa kanya pero wrong move dahil sa isang pulgada nalang ang layo niya sa mukha ko. Napapigil hininga ako ng pasadahan niya ng tingin ang akin mga labi. Nanuyo ang akin lalamunan at hindi makalunok. At na buhay ang kabang nararamdan ko kanina at hindi makitingin ng diresto sa mga mata ng bata.

"I don't think you heard. What I said baby, wear a seatbelt." May sinabi pala siya hindi ko narinig. Na wawala ako sa sarili ko. Nang matapos niya makapit ang seatbelt ko sa katawan ko. Umayos na ng upo ang binata. Pero ako sumasagap ng hangin sa loob ng sasakyan niya. Dahil sa paglapit ng binata sa akin hindi ko napigilan hindi mabuksan ang bintana ng sasakyan niya. Upang makasagap ng sariwang hangin sa labas napapikit pa ako ng paaderin niya ang sasakyan niya at dumampi sa mukha ko ang malamig na hangin na galing sa labas.

"Mainit ba?" Napalingon ako sa kanya ng sinulyapan lang niya ako.

"Hindi naman." Pagsisinungaling ko sa kanya pinagdiskitahan ko paglaruan ang dalawa kung daliri at nanamik. Ganun din ang katabi na piminsan misan nahuhuling ko siyang sumulsulyap sa akin. Pero hindi ko 'yon binibigyan ng malisya. Pinukos ko nalang tumingin sa labas ng sasakyan niya.

"By the way, baby. Next week na matatapos na 'yong magiging office natin na pinapagawa ni daddy. So prepare the equipment you need to move to our office." Hindi ko na lilingon ang binata ng magsalita siya muli.

"Bakit ang bilis naman, yata?" Komento ko diniretso ko ang mga mata ko binabagtas namin na daan.

"Because we need to hurry to move to our new office. And another many incoming investment in the company of our parents." Paliwanag niya. Siguro naman kahit mapagisahin ang office namin ni Deacon. Kapwa kaming magiging busy dahil sa daming ng magiging trabaho namin dalawa at wala nang panahon pang makapag usap at magtalo na parang aso't pusa.

"Do you want us to visit our future office? maybe you want to add something." Ito sana ang gusto kung tanung sa kanya mabuti nalang siya na ang nagsabi.

"Pwede ba?" Hinarap niya ako ng mag stop light.

"Of course it's our office, baby." Na sabi niya at umangat ang kamay niya na dumapo sa malambot kung buhok pababa sa hita ko at pinisil niya ito ng bahagya. Paigtad ako sa ginawa ng binata ng dumapo ang mainit niyang palad nito sa ibabaw ng hita ko. Nang muling umandar ang sasakyan niya pero nanatiling parin nasa ibabaw ko ang isang kamay niya at naglalaro ang dalawang niyang daliri doon.

Napapasinghap ako sa tuwing taas baba ang dalawang daliri at nakatitig ang mga mata ko sa kamay niya baka saan pa 'yon mag lakbay hindi man sa bastos ang iniisip ko pero ang isang katulad ni Deacon ay mahirap pagkatiwalaan sa bagay na iniisip ko sa kanya.

Ilan minuto lang ng huminto ang sasakyan niya sa tapat ng isang sikat na restaurant dito sa may ortigaz.

"We are here." He said at nilihis niya ang ilan habla ng buhok ko na tumabing sa mukha ko. Animoy may paro-parung nagliparan sa akin tiyan sa simple action na ginawa ng binata. Ngumiti ako ng tipid sa kanya na nagpapahiwatig ng pasasalamat sa kanya. At nauna siyang Bumaba sa sasaakyan at pinagbukas niya ako ng pinto ng kotse niya at hinilaad niya ang isang kamay niya para alalayaan ako makalabas sa kotse niya. Nang maiabot ko ang kamay ko sa kanya nakaramdam kaagad ako ng kakaibang kuryente sa magkasiglop namin kamay. Hanggang sa maglakad kaming dalawa papunta sa restaurant hindi niya binitiwan ang kamay ko. Malalaking habang ang gingawa ng binata kaya hindi ako makasabay sa kanya at kahit nahuhuli na ako sa paglalakad ay hawak parin niya ang kamay ko sa likuran niya.

"Good eving, Sir. and Ma'am," bati ng guwardiya sa amin pero hindi ito pinansin ng binata nagdiret-diretso lang siya pumasok sa loob. Ako ang nahiya sa inasal niya kaya ngumiti ako ng tipid. Nang makapasok kami sa loob sinalubon kami kaagad ng manager ng restaurant at dinala sa table namin.

"Sir, Ma'am. Here is the menu." Maingat na nilapag ng maneger ang menu sa ibabaw ng lamesa namin na parang takot makalikha ng ingay.

"What do you want to order, baby?" Napaangat ako ng tingin kay Deacon ng tanungin niya ako kung ano ang gusto kung orderin. Binalik ko ang tingin ko sa pagpipilian na pagkain sa menu sa totoo lang hindi naman ako nakakaramdamng gutum e kundi nerbisyo.

"Can I just order what you ordered from me."

"Why? Ayaw mo ba mga pagkain dito pewde naman tayo lumipat ng ibang restaurant, baby. If you want." Pinigilan ko siya sa kanyang kamay ng akmang tatayo siya sa inupuaan niya. Ang manager ng restaurant ay nakikinig lang habang nakayuko lang sa amin ni Deacon.

"Hindi, sa ganun. Hindi lang ako makapili." I said at dahan dahan ko inalis ang kamay ko sa ibabaw ng kamay niya ng bumaba ang tingin ng binata doon.

"Okay, sige. Ako nalang ang oorder para sa atin dalawa." Tumango nalang ako at sila nalang ng manager ang nagusap sa oorderin namin pagkain.

Tinuod ko nalang ang panisin ko sa labas ng restaurant. Ang dami kasing nag-gagandahan ilaw sa labas at ibat ibang kulay kay sarap panuorin. Hindi masakit sa mga mata. Naalala ko yung pananginip kung lalaki dati. Malaki ang paghihinayang ko na hindi ko na siya napanaginipan pa or nakilala man lang kahit sa panaginip mag simula ng bumalik si Deacon sa pinas hindi na siya nagparamdam sa akin. I don't why? So that's a big puzzle for me.

"You like it, baby?" Heard when Deacon asked me. Tumango ako sa kanya na hindi inaalis ang mga tingin ko sa mga ilaw pati sa mga damuhan ay may kanyang kanyang ilaw nagkikislapan.

"You want to come with me, baby?" Kumunot ang noo ko ng lingunin ko siya.

"Saan naman?" Hindi ko alam kung saan niya ako pinapasama sa kanya.

"May isang lugar akong alam. Na alam ko magugustuhan mo doon at makaka kita ka doon ng samot saring mga nag-gagandahan ilaw. It's even better than what you see here, today." Nabilog mga mata ko sa mga sinabi ng binata parang excited ako pumunta sa lugar na sinasabi niya.

"Is that far from here?" I did not take my eyes off him, I waited for him to answer me.

"Yes, baby. Tree hours from here." Nalungkot kaagad ako sa isinagot niya ganun kalayo yung lugar na yun.

"When we are no longer busy with our jobs. I'll take you there so don't be that sad, baby." Pangkukumbinse niya sa akin at muli ko binalik ang mga mata ko sa labas ngunit nangunot ang noo ko ng mapansin ko na may isang lalaking nakatingin sa amin ni Deacon na nagkukumbli sa likod ng malaking puno. Nakaramdam kaagad ako ng takot binalik ko nalang ulit ang tingin ko sa binata ng maibaba niya ang cellphone niya sa lamesa ng biglang may tumawag sa kanya.

"Are you okay, baby?! parang takot ka!" Nagaalalang tanong ng binata sa akin. Hindi ko na kayang pang makuhang ibalik mga tingin ko sa labas. Ramdam ko nandoon parin 'yung lalaki.

"Wala ito, just ignore it."

"Are you sure, baby?" Paninigurado niya ngumiti ako ng tipid at sakto dumating na ang order namin na pagkain. Isa isa itong nilapag sa table namin ng waiter ng mailapag ang basong may tubig kinuha ko ito at ininum. But Deacon does not take his eyes off me and reads my actions. Mabigat akong bumuntong.

"Let's eat." Yaya ko sa kanya. Nasa akin parin nakatuod ang mga mata niya. Ng magsimula na ako kumain doon lang kumilos ang binata para kumain na din.

Tahimik lang kami kumakain at nakikiramdam sa bawat isa kung may paguusapan paba kaming dalawa or wala na.

"Masarap ba ang pagkain na inorder, ko?"Hindi nakatiis na tanong ng binata sa akin ng manahimik ako.

"Yes, masarap." Aniya ko ng makalahati ko na ang kinakain kung italya pasta. Sa tuwing susubo siya ng pagkain napapatingin siya sa akin parang inuobserbahan niya mga kinikilos ko.

"Why do you look like____"

"Honey!" Sabay kami napalingon sa tawag na 'yon. At ganun nalang ang gulat ko ng makita ko si Paul palapit sa table namin ni Deacon. Napatayo ako kaagad sa inuupuan ko. Anong ginagawa niya rito? Tanong ko sa isip ko nang makalapit na si Paul sa akin dinampihan niya ako ng halik sa akin mga labi. Dahil sa bilis ng panyayari hindi ko siya napigilan sa ginawa niya. At isang malakas na hampas sa mesa ang naagaw pansin ko. Nang tumayo si Deacon naninikit ang mga niya sa galit at nakakuyom ang dalawa niyang palad umiigting din ang magkabilang niyang panga. Hindi ako makatingin ng diretso sa binata. Dahil sa nakita niyang eksena sa pamagitan namin ni Paul. Pinalupot ni Paul ang braso niya sa bewang ko at bumaba ang tingin ni Deacon doon mas double ang galit sa kanyang mga mata. Kinabahan ako. Sa uri ng tingin niya parang handa siya pumapatay ng tao anu man oras.

"Anong gingawa mo rito, Paul?!" Nang harapin ko ang boyfriend ko. But he doesn't look at me. Nagkatitigan ang dalawang lalaki mata sa mata. Napalunok ako na may tensyon naghahari saka nila.

"Hindi kita macontact sa cp mo kanina pa, honey. Kaya naisipan ko maglakad lakad dito. I can not expict na dito kita makikita, honey." Masayang paliwanag ni Paul sa akin pero nakay Deacon naman ang mga mata niya na nagsusukatan ng tingin. Tumikhim ako para kunin ko ang atensyon nilang dalawa. Pero hindi parin inaalis ni Paul ang braso niya sa bewang ko dinikit pa niya ang katawan ko sa kanyang katawan. Kaya hindi na naman 'yon nakaligtas sa mga mata binata. Na nag uumapaw na sa galit dahil sa ginawa ng boyfriend ko.

"Nice to meet you, Mr. Deacon Nax Alvarez." Nilahad ng boyfriend ko ang kamay niya sa harap ng binata pero tinignan lang ito ni Deacon. Hindi ko inaasahan na magkakilala pala silang dalawa.

"Kilala mo siya?!" Tanong ko sa boyfriend ko.

"of course, honey. Sino naman hindi makakakilala kay Mr. Alvarez na mayaman na mayabang!" Pagiisulto ni Paul kay Deacon napatingin ako sa binata na nakangisi lang.

"Well. That good. You know me. Atleast may ipagyayabang ako. Hindi lang puro yabang!" Komento ni Deacon sa sinabi ni Paul. Hindi nagpatinag sa boyfriend ko. Nagugulohan ako sa mga palitan nila na maaahang nasalita. Matagal naba sila magkakilalang dalawa. Base sa pag uusap nila parang may nakaraan silang dalawa.

"Why are you and Mr. Alvarez together honey?" Nang bumaling si Paul sa akin.

"She is my bestfriend!" Salong sagot ni Deacon kay Paul na dapat na para sa akin.

"Whatt?! bestfriend...." Nanlaking mata tanong ni Paul at palipat-lipat ang tingin niya sa amin ni Deacon naniniguradong kung totoo ba pinagsasabi ng binata.

"Why don't you let me know? You have a best friend. At siya pa talaga. Honey?! Is it true he says?!"

Tangong sagot ko at. "Nasa america siya noon. Noong mga panaho na yun. Kaya hindi ko na siya nakaikwento pa sa iyo."

"What your problema, bro? Kung magbestfriend kami ni, Aviana?" Nakita ko ang patalim na tingin ni Paul kay Deacon. Na alarma na ako sa dalawa baka lumikha pa sila ng gulo dito sa restauran nakakahiya sa mga taong kumakain dito. Lalo na sa may ari nito. Tumikhim muli ako ng maramdaman ko na nag kakainitan na sa pagitan nilang dalawa.

"Paul." Tawag ko pangalan niya. Nang lingunin niya ako hinawakan niya ako sa kamay ko.

"Tara. Uuwi na kita sa inyo." Sabi ni Paul sa akin ng hatakin niya ako.

"No! Sa akin siya sasabay... You know Mr. Paul? Iisang subdivision lang ang tinutuloyan namin kaya ako ang maghahatid sa kanya pauwi!" Agressibong hawak ni Deacon sa isang kung kamay. Napatingin ako sa paligid ng restauran lahat ng taong kumakain sa loob? ay sa amin nakatingin. Para bang may pinapanuod silang eksena na nag-aagawan sa isang laruaan lang. Ako tuloy ang nahihiya sa inaasal nilang dalawa na parang mga bata sa harap ng maraming tao.

"Ako ang may karapatan sa kanya. Because i'm a boyfriend."

"I don't care. Kung ikaw man ang boyfriend niya. What's new there!" Any time pwedeng sumabog sa galit si Deacon sa nakikita kung pamumula ng kanyang leeg sa pagtitimping galit niya sa boyfriend ko hindi ko alam kung anong gagawin ko para patigilan silang dalawa. Hindi rin ako makasingit sa pinag uusapan nila dahil lagi silang may handang sasabihin sa isat isa. Naramdaman ko nalang binitiwan ni Deacon ang kamay ko na hawak niya at naglakad palayo sa amin ni Paul.

"Aviana, baby. Let's go!" Kumalabog ng malakas ang dibdib ko sa malakas na sigaw ni Deacon sa pangalan ko na ilan kilometro lang layo mula sa akin.

"Aviana, Let's go! I said!" Muling sigaw niya ulit sa pangalan ko. Naging alerto na ako kaagad ramdam ko na galit na galit na talaga siya. Bumitaw na ako sa paghawak ni Paul sa akin.

"Honey..." Paul call me. Mapait ako ngumiti sa kanya. "I'll call you later when I get home, Paul.." Aniya ko kay Paul at Patakbo ako pumunta sa kinaruruonan ni Deacon na naghihintay sa akin. Patay giyera na naman ito. Sigurado ako doon dahil hindi pa humuhupa ang galit ni Deacon sa mukha niya.