I'm Your Best Friend! You Are Only Mine [Devils series 1]

Chapter 8

Aviana Kye

Kasalukuyan nandito kami ng mga kaibigan kung babae. Sa malawak namin na hardin. At sa gilid nito may maliit na table kung saan kami naka pwestong tatlo. Dito na kami dumiretso pagkatapos namin mananghalian. Habang sumisimsim ng mainit na kape. Hindi ko alam kung ano trip ng dalawang kung kaibigan. Ang init-init ng panahon nagkakape sila.

At sa ibang bahagi ng malawak namin hardin. Kung nasaan naroroon ang mga kaibigan namin mga lalaki. At simpre kasama doon si Deacon. Medyo malayo sila sa amin. Na parang may pinag-uusapan silang importanting bagay. Dahil sa ekspresyon ng mga mukha nilang lahat. Ay iisa at seryoso pa at walang gustong may makarinig sa kung ano man ang pinag-uusapan ng mga ito na mahalagang bagay.

"Hoy, Aviana. Okay ka lang, ba? Kanina kapa tahimik." Untag sa akin ni Claire habang sumisimsim ng kape.

"I'm fine." Tipid kung sagot sa kanya.

"Sigurado, ka?" Tanong naman ni Itzayana. Sa akin tinitiyak niya kung totoo ba sinasabi ko. Tumango nalang ako sa kanya at ngumiti.

"Bakit nakita namin lumabas si Deacon, Sa mula sa kwarto mo, Avi?" Tanong ulit sa akin ni Claire. "Oo nga? bakit nandoon siya? Pati nga si manang Lucy, nagulat ng makita si Deacon. Na bumaba sa hagdan niyo?" Singit naman ni Itzayana.

Paano ko ba ito eexplain saka nila kung bakit nandoon ang binata sa kwarto ko. Taas mga kilay ng mga ito at nakatunghay silang dalawang sa akin. At bakas sa mga mata nila ang hinihintay nila kasagutan na mag-mumula sa lalabas sa bibig ko.

I sighed first. before I answer their questions to me.

"He just slept in my room kaninang, madaling araw..." Walang ganang kung sagot saka nila.

"Nakitulog sa kwarto, mo? Ang lapit ang lang ng bahay niyo sa isat-isa ah? Umm, my something ako ng aamoy?" Naka ngiting sabi ni Claire. Pero may kasamang pagdududa.

"Baka na miss lang ni Deacon, na muling makatabi sa pagtulog si Avi? Kaya doon siya natulog sa kwarto ni Aviana? Alam mo naman ilan years din silang hindi nagkita, dalawa." Singit muli ni Itzayana. Habang sumisimsim rin ng kape at hindi katulad ni Claire, Hindi yata nakumbinsi sa paliwanag ni Itzayana. Kaya nasa akin parin ang tingin niya. na-aasiwa ako sa uri ng titig niya sa akin. Kaya binaling ko nalang ulit ang direksyon ng mga mata ko sa gawi nila Deacon.

Ganun parin wala parin pagbabago ang itsura ng mga mukha nila at masinsinan parin silang nag-uusap.

Nakita ko may nilabas na brown envelope, si Maxton. Mula sa likuran ng damit niya. Nang mailabas niya ang laman ng envelope. Kumunot lahat ang mga nuo, ng mga kalalakihan. Parang hindi nagustuhan ang nakita or nabasa nila. At napa kuyom pa silang lahat ng mga kamao nila.

At Deacon naman. Ganun din ang aura niya. Yung tipo hindi mo siyang pwedeng biruan. Baka mapatay ka niya. Simula ng pagbaba ko kanina ganyan na ang expression ng mukha niya dahil ba sa sinabi ko sa kanya.

Nang lumingon siya sa kinaroon ko. At nagkatitigan kami sa mga mata namin. Pero matalim ang bawat tingin niya sa akin. Na alarm ako bigla at nakaramdam ng kaba sa dibdib ko. Ang sama ng titig niya sa akin. Parang gusto niya akong kainin ng buhay dito sa kinauupuan ko.

What did I do wrong with him? Why would he look at me like that. I asked myself.

"Hmm.... Baka matunaw 'yan bestfriend, mo? Sa malagkit mong tingin, Aviana..." Napakurap ako at naka ngisi lang siya. Habang kumakain ng panghimagas na gawa ni mommy.

Ah? "Sira! Paano matutunaw yan! ice cream ba, siya? Para matunaw at curiously lang ako, sa pinag-uusapan nila, no?" Napanguso nalang ako sa pang-aasar ni Claire sa akin. at Tinatawanan lang niya ako. Dahil sa pang aasar niya sa akin. Kaya sinipa ko siya sa paa, niya sa ilalim ng lamesa.

"Ouchh! Ang sakit nun ahh! kung may kailangan ka. Lumapit sa kanya! Huwag mo natawin sa malayo!" Isa pang hirit na sabi niya at napapangiwi siya sa sakit ng paa niya. At parang iba yata tumakbo sa isipan ko sa huling sinabi ni Claire, nagiging malaswa na yata ang takbo ng utak ko.

"Magsitigil nga kayong dalawa. Parang kayong mga bata d'yan..." Saway sa amin ni Itzayana, at naiiling na sabi niya at tsaka dinapot ang magazine nasa ibabaw ng mesa.

Parehas sumangot ang mga mukha namin ni Claire, at nakatinginan sabay na tawa na parang nababaliw.

"Itzayana. . . You come, here!" Isang malakas na sigaw ang pumukaw sa atensyo namin ni Claire. Habang nagtatawanan kaming dalawa. At sabay-sabay kaming napalingon tatlo sa tawag ni Maxton, kay Itzayana, na abala sa pagtingin ng picture's sa magazine.

"Okay, I'm coming..." Sagot ni Itzayana at tsaka tumayo na sa kinauupuan niya at pagtakbong nagtungo kila Maxton.

"Anong meron? bakit tinawag si Itzayana ni Maxton?" I asked curiously kay Claire.

"I don't know? Bakit hindi mo tanungin si Deacon, mamaya? Naka masagot niya 'yan tanungan mo." She shrugged said.

Palihim ko muli sinulyapan si Deacon sa gawi nila. Na walang nakakapansin maski na ang kaharap ko. At malayang ko siyang pinag mamasda na kahit badmood na ang aura ng mukha niya. Ay gwapo parin ang kumag. Nasaan naman ang hustisya. at tsaka ano ba meroon sa lalaking ito? Bakit ba tingin-tingin ang mga mata ko sa kanya? Nagkaroon na yata ng mga magnet ang mga mata ko na para s'ya nalang ang tignan ko.

Pabuntong hininga nalang ako kung sa kanya ako magtatanong? Doon sa tanong ko kay Claire. Baka sa akin pa niya ibaling ang init ng ulo niya.

Masama parin naman ng tabas ng mukha niya. Di baling na nga lang si Itzayana, nalang tatanungin ko mamaya pagtapos na nilang mag-usap-usap

"By the way. Kamusta na nga pala kayong ng boyfriend mo, Aviana?" She asked me while folding his arms.

"Ayos lang naman..." Maikling kung sagot sa kanya at nawala din sa isip ko na replyan siya kanina. Dahil sakaka-madaling kung maligo at makababa agad baka naiinip na sila sakakahintay sa akin.

"Balita ko nagli-live in kayo noon, dalawa. Is the true?"

"Yes, naglive in kaming noon." Amin ko sa kanya hindi ko naman tinatangi ang bagay na 'yun. Dahil simula ng sinagot si Paul At naging opisyal na kaming magkasintahan. Doon na niya ako pinatira sa condo niya.

Para mas mapalapit pa kami sa isat-isa. Ako naman ay pumayag ako sa kagustuhan ng boyfriend ko.

Dahil rin noong mga panahon na 'yun. Ay na-boboring ako sa mansyon namin. At laging busy ang akin mga magulang. Sa negosyo namin. Dahil nag-iisang anak lang naman ako. Kaya hindi na ako nag-dalawang isip pa na magsama kami ni Paul, nasa tamang edad na rin naman ako.

Ayaw pa nga ng mga magulang ko noon. Pero dahil may katigasan ang ulo ko n'un. Wala din sila nagawa. But now simula ng ipamanage sa akin ni daddy ang mga company namin.

Bumalik din ako ulit sa mansyon namin. Dahil nakikita ko tumatanda na rin ang mga parents ko. At nahihirapan na din sila. Wala naman ibang mamahala sa company's namin. Kundi ako lang naman. Kesa mabaliwa ito at malugi, suman'ayon na ako sa kagustuhan ng daddy ko.

"Wala pa ba kayong mabalak lumagay sa tahimik ni Paul? I think nasa tama edad naman na kayong dalawa?" She asked me again.

"Wala pa sa isipan namin yan ni Paul. Tsaka hindi pa ako handa para d'yan? Sa pagpapakasal. Masaya kami kung ano kami ngayon. " I answered his question to me.

Hindi pa talaga pumapasok sa isipan ko ang salitang pagpapakasal at lumagay sa tahimik. Dahil marami pa akong bagay na gustong gawin sa buhay ko

na hindi kopa nagagawa. Isa 'yun sa mga dahilan kung bakit hindi pa ako lalagay sa tahimik na buhay.

"Mabuti naman kung ganun. Kung sakaling mag-aasawa kana. Hindi ka na namin makakasama mag-bar or gumimik pa."

May point naman ang sabi ni Claire kaya nga ayaw kopa.

"Tanong kulang? Binigay muna ba ang sa sarili mo kay Paul?" Muntik ko na maibuga sa mukha ni Claire, ang iniinum kong juice.

"Anong klaseng tanong ba 'yan? Ang sakit tuloy ng dila ko..." Mabuti nalang pinigilan ko na. Huwag maibuga sa magandang niyang mukha itong iniinum kong juice. Ako naman ang saktan sa ginawa ko.

"Oh, bakit? may masama ba sa tanong ko. Hello! Adult na tayo hindi tayo neneng, Avi?"

"Alam ko naman 'yun e. Ang kaso nakakailang pag-usapan, ang daming pwedeng itanong sa akin, 'yun pa talaga?!"

"Ang daming mong pasikot-sikot na salita, d'yan... Oo or hindi lang ang sasagot mo d'yan girl, Mahirap ba yun?!" Ang bruha na ito tatanong lang at may kasama pang talagang pagmamaktol.

"Huwag mo nga akong titigan ng ganyan, Claire?" Banta ko sa kanya ngumisi lang ang bruha.

"I am not yet ready to give myself to Paul. Kuntento na siya kung ano man ang kaya kung ibigay sa kanya. Hindi naman niya ako pinapilit sa ganyan, bagay. Na ayaw ko pa manyari sa amin dalawa." Aniya ko sa kanya na ngayon ay nakikinig sa akin.

Lumamlam na ang mga mata nito na kanina ay matalim naka tingin sa akin.

"Ow." Tangi narinig ko lumabas sa bibig niya.

"You mean? Wala talaga?! More than, 3 years na kayo ni Paul, diba?! Mabuti natitiis niya na wala kayong s****l life dalawa. Kung ibang lalaki lang yan. Baka ibat-iba na ang kinakataring mga babae. Baka naman hindi mo lang alam. Na maybe, na may babae na yan boyfriend mo. Na dinadala sa condo niya, habang wala ka. Sabi mo nga e. Minsan hindi kana natutulog sa condo niya. Dahil ikaw na pinapahawak ni tito Chard sa mga negosyo niyo."Gulat ni reaksyon ni Claire sa sinabi ko sa kanya.

Napaisip ako agad sa mga sinabi ni Claire. Baka may dinadala na itong babae sa condo nito. Dahil para sa akin wala naman akong napapansin nakakaiba kapag dumadalaw ako sa kanya. Kapag may time ako at atsaka palaging malinis ang loob ng kwarto ng boyfriend ko kaya impossible ang sinasabi ng kaibigan ko.

Nang tumingin ako kay Claire. Sersosyo ito nakatingin sa akin at tinaasan pa niya ako ng isang kilay niya. Medyo nasaktan ako dahil sa sinabi niya tungkol sa boyfriend ko.

"Sa tingin mo magagawa pa niya akong lokohin sa ganda ko'to?! Tsaka hindi niya kayang gawin 'yun. sa akin ni Paul, ang lokohin ako? Dahil lang, sa wala kaming s****l life dalawa?"

"Hindi mo hawak ang isipan ng boyfriend mo, Aviana? Kaya huwag kang magpakampante, d'yan?! Kahit gaano kapa kaganda? Kung wala naman nanyayari sa inyong dalawa. Sa tingin mo ba hindi siya magloloko, katulad ng iba?" At napaisip ako muli ako sa sinabi niya sa akin. Sa totoo lang hindi pa talaga ako handa na ibigay ang sarili ko kay Paul. Kahit na matagal na kaming magkasintahan

Hanggang halik lang ang pinag-sasaluhan namin dalawa ni Paul. Kapag lumalalim na ang namamagitan sa amin dalawa. Pinapa stop ko na ang binata.

Napabuntong hininga nalang ako at.

Tinungon ko nalang yung pansin ko sa kulay asul na tubig sa may swimming pool namin. Hindi ko kasi alam. Kung ano iisipin ko. Kung kailangan ko paba mag-alala sa mga sinabi ni Claire. Maybe, dedmahin nalang ito. Dahil sa malaki ang tiwala ko sa boyfriend ko. Na hindi niya ako lolokuhin.

"Who is Paul?!" Napaigtad ako sa gulat. Mula kinauupuan ko. Ng marinig ko ang malakas na hampas sa lamesa. Nang tignan ko kung sinong gago ang may gawa nun.

Nanikit agad ang mata ko sa nakita ko kundi si Deacon. Na nakadungaw sa amin ni Claire. Ang mga mata niyang nanlilisik na parang galit na galit sa hindi malaman na dahilan. Ng bumaling ako ng tingin sa kaibigan ko na si Claire. Bakas sa mukha nito ang pag-gulat sa ginawa ni Deacon. Ang mga pagkain sa lamesa. Ay bahagyang nagsitapon dahil sa malakas na hampas niya rito. Tinignan ko siya ng masama.