I'm Your Best Friend! You Are Only Mine [Devils series 1]

Chapter 9

Aviana Kye

"What's your problem, ahh?! Balak mo bang siraan itong lamesa namin? Kung may problema, ka?! Huwag mo kaming idamay sa init ng ulo, mo!" Sigaw ko sa kanya. Napatayo ako mula kinakaupuan ko. Upang punasan ang mga nagkalat na pagkain sa ibabaw ng lamesa.

"Who is Paul?" Tanong niya ulit sa amin ni Claire. Kumunot ang noo ko. Narinig naba nito pinag-uusapn namin ni Claire. Tungkol sa amin ng boyfriend ko. At bakit gusto nito malaman kong sino si Paul.

"Bakit gusto mo malaman kung sino, siya?" Inis nabaling ko sa kanya. At ramdam ko kanina pa mainit ang ulo niya at hindi ko yon maintindihan kong ano ba problema niya?

Ng tumingin ako sa mga kaibigan ko. Ibat-iba ang mga reaksyon ng mga mukha nilang lahat. Yung iba parang natutuwa pa sa nakikita nilang komisyon sa pagitan namin ni Deacon. Yung iba naman nakibig balikat nalang. Diba dapat sawayin nila ang kaibigan nila na babaliw na. Nagagalit sa hindi malaman na dahilan.

"Sagutin mo ako, ng maayos? Kung sino siya?!" Balik na sigaw niya sa akin. At kinuyom niya ang mga palad niya na nakapatong sa lamesa.

Ang akin puso ay napatabog ng malakas. Napakagat ako sa baba ng labi ko. At bahagyang nanginig mga tuhod ko sa tanong niya sa akin.

"Deacon.. Uminahon ka, nga! Pwedeng mo naman kausap si Aviana ng maayos, d'yan... Sa tanong mo sa, kanya? Bakit kailangan mo sumigaw, d'yan? Nakahihiya naman kay tita, Karen. Na sumisigaw ka dito pala talaga sa bahay, nila...." Hindi na pigilan ni Itzayana na hindi magkomento sa pagitan namin ng binata. Parang siya pa ang nahihiya sa inaasal ni Deacon dito sa loob ng bakuran namin.

Nang lumapit ang mga kaibigan namin na lalaki sa binata at tinapik ito sa kanyang balalikat at pinag sabihan na huwag daanin sa init ng ulo. Ang gusto nitong malaman tungkol kay Paul.

"Huwag kayong makialam, dito! Hindi ko kayo ang tinatanong, ko?!" Napapikit nalang ako sa muling sa sigaw niya. At kumuha ng lakas ng loob mula sa akin dibdib. Para sagutin ang tanong niya na kanina pa niyang gustong malaman.

"Ikaw, Claire?! Sino si Paul na pinag-uusapa niyo kanina ni Aviana?!" Napamulat ako ng mga mata ng marinig kung tanungin ni Deacon. Si Claire. At tumingin si Claire sa mga mata ko. Na parang humihingi ng permisyo. Kung sasagutin niya ang tanong ni Deacon. Sa kanya. Bakas sa mukha niya ang pamumutla at hindi na ito na pigilan ni Bailey. Na hindi ito lapitan. Ang kanyang nakakabatang kapatid na babae.

Nakita ko ang matalim na tingin ni pinukol ni Bailey, kay Deacon. Pero walang naging pakialam doon ang binata.

"Ikaw? Hindi mo ba sasagutin yung tanong ko, sayo?" Ah? baling niya ulit sa akin. Natutulang ako at kasabay nun ang pag urong ang dila ko. Handa na akong sabihin kong sino si Paul. E bakit

umatras ang dila ko sabihin ito sa kanya.

"Who is Paul, really?" Sabay-sabay na tanong nila Malcom, Lincold, Khole jhon, Maddox, Kian Cole, at magkapatid na si Maxton, at Briger. Lahat silang ay may kanyang-kanya taglay na karisma. At pagiging magandang lalaki. Lahat yata ng biyayang binigay ng diyos. Ay nasalo nilang magkakaibigan. Kaya wala kang mapipintas saka nila.

"Oo nga. Sino ba talaga 'yan, Paul? na yan... Para manahimik n'yan kupal na Deacon, yan!" Sabi ni Bailey. Ang lahat ng mga mata nila nasa akin. Pwera nalang kay Itzayana. Na nakaupo sa lamesa at muling binuklat ang magazine. Na kaninang pinag-aabalahan niyang tignan. At hindi ako makapag salita o maibuka man lang akin bibig.

Ilan segundo ang lumipas. Nanatili akong tahimik at hindi ako makakilos ng maayos. Iniwas ko ang tingin ko saka nila. Naaalibadbaran kasi ako sa mga tingin nila sa akin. Lalo na si Deacon na hindi inaalis ang tingin niya sa akin.

Yumuko muna ako at pinakawalan ang mabigat na hangin na nakabara sa akin dibdib. Ng umangat ang ulo ko hudyat na handa na akong sabihin saka nilang lahat. At binuka ko na ang akin labi. "He my___"

"Si Paul, ay boyfriend ni Aviana..." Simple lang sagot ni Itzayana at lahat ng mga mata ay nakatungod kay Itzayana at napanganga. Kasama na ako doon. Pinagdilatan ko siya ng mata. Nang unahan pa niya ako magsabi. Ngumiti lang ang bruha na may kasamang makahulugan.

"W. . . what?" Sabay-sabay na tanong ng mga kalalakihan kay Itzayana. Na parang hindi makapanilawa sa nalaman nila. Bakit? Pangit ba ako? Para hindi magkaroon ng boyfriend? Tanong ko sa akin isipan.

Nang tumingin sa gawi ko si Deacon. Naging mabagsik ang mala gwapong niyang mukha. At umiigting ang magbilang niyang panga sa galit. Ang kanyang mga mata. Nanlilisik ng tumingin siya sa akin. Nangilabot ang buong kong katawan sa takot. At kasabay nun. Ang pag-nginig ng mga tuhod ko. At along lumakas ang pintig ng puso ko sa kabang nararamdaman ko. Ang mga kamay ko ay nagmistulang nanigas at nanlamig.

I bit my lip ng madiin. Hanggang sa naramdaman ko masakit na ang ibaba ng labi ko sa ginawa ko. Gusto kulang maibsan ang kabang dinudulot nito mula sa akin puso.

"Pasensya kana, Aviana... Inunahan na kita, ah? Ang mabagal mo kasing, Magsalita at sabihin saka nila. Kanina pa naiinip ang mga yan. Lalo na yan bestfriend mo? Na hindi maipinta ang pagmumukha..." Baling niya sa akin ulit. At ngumiti pa siya sabay nag pace sign. Tumango nalang ako sa kanya at muling binalik ang tingin sa hawak niya.

"Kailan kapa nagkaroon ng boyfriend, Aviana? bakit hindi namin alam, yun?" Tanong ni Malcolm. Sa akin nag isang linya ang mga kilay ko. At lumapit siya kay Deacon. Na hindi inaalis ang titig niya sa akin. Hindi ko alam kung tama ba ang sasabihin ko saka nila napakamot tuloy ako sa akin ulo.

"Si, Simula ng umalis si Deacon. Patungo sa america... Bakit kailangan ko pang sabihin sa inyo? Hindi ba pwedeng sa akin nalang 'yun... Is my private life..." Saad ko saka nila. Habang nakatunghay sila sa akin. May namumutawi mga ngiti sa mga labi nila hindi katulad ng isa parang handang manakit ng tao b'se sa itsura niya.

"Ibig sabihin. Sinasamantalang mong. Habang wala ang yung bestfriend. Nagboyfriend, ka?" Tanong naman ni Bridger sa akin. Hindi ako komportable sa mga binabato nilang tanong sa akin. Nakaharap si Deacon. Para sa ikakatahimik nila sa kakatanong sa akin. Sagutin ko nalang. wala naman mawawala sa akin diba.

"Oo" Lang ang na isagot ko. Nang naglakad patungo sa direksyon ko si Deacon. Na alarm na ako bigla. Ibang-iba na kasi yung kabang nararamdaman ko ngayon. Na hindi ko maipaliwanag sa akin sarili. Iniwas ko ang tingin ko sa kanya. Hindi ko kayang salubungin ang nagbabaga niyang titig sa akin. Kung isa lang akong papel. Baka kanina pa ako naging abo sa patingin niya.

"Patay na..." Rinig ko pang sabi ni Lincold Kier. Napanguso nalang ako. At nag kanyang kanya sila upo. Sa lamesa kung saan naka pwesto si Claire, at Itazayana. Bakit may mali ba sa sagot ko. Na hindi nila nagustuhan.

"Lagot ka sa, kanya?" Napalingon naman ako sa nagsalita na 'yun. Isang babala na sabi ni Maxton sa akin. At my nakakalokong ngisi sa mga labi niya. Bakit kaya hindi nalang niya lapitan ang kanyang kaibigan na si Deacon. At patigilin ito maglakad patungo sa akin. Siya naman ang mas nakakatanda sa amin lahat. Palibhasa parehas gago kagaya ni Deacon. Nasa harap ko na ngayon. Nanigas ako sa kinatatayuan ko. Bumilis pa ang t***k ng puso ko. Gusto ko tumakbo palayo sa kanya. Hindi ako makatingin ng diretso sa maitim niyang titig sa akin. Nagkabuholbuhol ang akin paghinga.

Hinawakan niya ako ng marahan sa akin braso. Medyo mahigpit ang hawak niya doon.

"Ano ba?! Bitiwan mo nga ako! nasasaktan ako?!" Sabi ko sa kanya mas lalo pang humigpit ang hawak niya sa akin braso.

"Sumunod ka sa, akin!" Galit na sabi niya. Napa dagundong ng malakas ang puso ko. s**t ano ba problema niya bwiset talaga siya!

Binitiwan niya ang akin braso. At naglakad patungo sa gate palabas ng bahay namin. Susundan ko ba siya? Tanong ko sa isip ko.

"I said... Follow me!" Sigaw niya muli At namumula na ang mukha niya sa galit.

Napaawang ang bibig ko. Bumaling ako ng tingin sa mga kaibigan ko. Taas kamay lang sila. Parang sinasabi nila. Na hindi sila makikialam sa amin ni Deacon.

Gusto kong umiiyak sa takot na raramdaman ko. Bakit ba siya bumalik. Sana doon nalang siya sa america tumira ng habang buhay! Pumarito lang ba siya para sigawan ako sa loob ng pamamahay namin. Ang kapal ng mukha niya.

"Anong nanyayari? Bakit sumisigaw ka, hijo?!" Hindi ko nalamayan lumabas na pala si mommy. Mula sa loob ng bahay namin. Nagtatanong ang kanyang mata sa amin ni Deacon.

"Huwag na niyo po 'yun, pansinin tita Karen.. Nagkakasayahan lang silang, magbestfriend.." Lapit ni Bailey at ni Maddox sa Mommy ko.

"Are you okay, anak? Bakit namumutla ka?! May sakit ba, sayo?" Alalang tanong ni mommy sa akin. Hindi ko alam kong ano itsura ng mukha ko. Basta ang nararamdaman ko kaba at takot. Umiling nalang ako sa kanya para hnidi na siya mag-alala sa akin.

"Tara na po sa loob tita, Karen... Nagutom po kami, agad... Pwede niyo po ba kaming ipagluto ng masarap na pagkain? Gagawa po sila ng magiging apo, niyo... Kaya huwag po kayo mag-alala saka nilang, dalawa..." Nalilitong kunot noo. Nang tumingin si mommy kay Maddox at Bailey. Hindi ko alam kung ano pinagsasabi ng dalawang lalaki na yun kay mommy at tumatawa pa silang dalawa. May nakakatawa ba?

"Sige na. Sumunod sa kanya, Aviana? Huwag muna dagdagan ang init ng ulo ng bestfriend mo. Baka lalo pang tupakin, 'yan..." Nang lapitan ako ni Itazayana. Tinulak niya ako ng bahagya patungo sa gate namin.

"Pero bakit kailangan ko sumunod sa kanya? May mali ba akong na sabi?"

Nalilitong ko rin tanong sa kanya. Pero nagkibit balikat lang siya.

Napabuntong hininga nalang ako. At naglakad kasunod ng binata. Ninenerbisyo pa ako. Habang humakhabang mga paa ko. Napapakurot pa ako sa akin mga kamay na magkasiglop. Hindi ko alam kung tama ba ang desisyon ko. Na sumunod sa pinag-uutos niya sa akin.

Nasaunahan ko ang binata. At kasunod lang niya ako mula sa likuran niya. Ng lumingon siya sa akin. Napahinto ako sa paglalakad. "Huwag mong subukan takasan ako. Malilintikan ka sa akin!" He said to me. Napatango nalang ako sa banta niya sa akin. At naglakad na siya muli. s**t. Ang tanga mo Aviana? Bakit nagpapa-uto ka sa kumag na 'yan? Sabi ng isang isipan ko. Kahit ako naguguluhan sa sarili ko hindi ko maintindihan. Parang akong isang robot na sumusunod sa kanya.

Nang huminto na naglakad si Deacon. Napahinto na rin ako. Nagulat pa nga ako ng tumapat kami sa malaking bahay nila. Hindi ko alam kung bakit kami huminto rito. Anong gagawin namin dito sa bahay nila? Bulong ko sarili.

Nang lumapit ang binata sa gate nila at nagdoorbell na mga ilan beses at lumingon siya ulit sa akin. Napaatras ako mula sa kanya. Nang makita ko ang malalim niyang paghinga. Na parang may pinipigilan na Sumabog. Na kung anong bagay. Mula sa kanyang dibdib.

Kahit ako mismo. Hindi ko na pigilan napalunok sa sariling laway. Nandoon kasi yung tensyon sa pagitan namin dalawa.

Nang marinig namin parehas. Na bukas na ang gate. Bumagad sa amin ang isang magandang babae, matangkad at bakas sa mukha niya ang kainosentehan. At ngumiti siya sa amin ng pagkatamis. Ngumiti rin ako sa kanya. Pero familiar ang itsura niya sa akin. Hindi kulang matandaan kung saan ko siya nakita?