Chapter 5
1695 Words
Aviana Kye
Natulala at natataranta. Na hindi makapag salita sa harap niya ngayon. Habang nakatunghay ako sa kanya. The strength of my heartbeat. Parang akong kakapusin ng hininga sa pagsulpot niya rito sa kwarto ko.
How did he get inside my room? Laking pagtataka ko kung paano siya nakapasok dito. Lahat nakasarado at naka lock. Mapa bintana, at beranda naman. Pati ang pinto. Sinigurado ko pang naka-lock ang mga mabuti 'yun, bago ako matulog kanina. Hindi ko nakakalimutan gawin mga bagay na 'yun. Lalo nagiisa lang ako dito sa loob ng kwarto ko.
Lumalapit na siya sa akin na hindi inaalis ang tingin sa mga mata ko. Kitang kita ko ang mala asul niya mga mata na kumikislap sa kadilaman ng buong sulok ng kwarto.
Sunod-sunod ang paglunok ko. At napakapit ako ng mahigpit sa kumot na nakabalot sa katawan ko.
Dahil natatakot ako sa turing ng titig niya sa akin. Parang siyang hayop na handa akong sakmalin. Hindi ko na napigilan na gumapang ang isang kung kamay. Para buksan ang lampshade na nasa tabi kulang. My hand was still shaking as I opened the lampshade.
Ng lumiwanag ng kaunti ang paligid ng kwarto ko. Nag iba agad ang itsura niya. Yung itsurang dismayado na hindi nagustuhan ang ginawa ko.
Ewan ko, bakit ganito? Kinakabahan ako yung kabang hindi ko mapaliwanag sa sarili ko.
Ng huminto na siya sa paghakbang, tumapat siya mismo sa harap ko. Pinag ekis niya ang dalawang braso niya sa kanyang dibdib. Nag-uumapaw ang kalabog ng puso ko.
Ang mga bawat tingin niya napinupukol sa akin. Ay mistulang naging misteryoso bakit ba siya ganyan?
"A-anong ginagawa mo rito? Papaano ka naka-pasok dito?" Mga tanong na samot sarili emosyon. Pati yata dila ko hindi na kayang magsalita ng diretso.
"Bakit? Pinagbabawalan mo ba ako pumasok dito sa kwarto mo?" Mabasig tanong niya sa akin at sumeryoso ang mukha niya sa dilim. Na may halong galit ang tono ng pagsagot niya sa akin.
"A, hindi sa ganun? Sana nagsabi ka nalang na, pupunta ka r. .rito." Ano ba naman tong dila na ito Bakit ba ako nauutal sa pagsasalita kainis.
Napakunot ng noo si Deacon. Pero nagawa ko pa siyang irapan. Kasi naman ng marealize ko mali pala ang pagsagot ko sa tanong niya sa akin. Ang laki kong tanga s**t.
"Kailangan ko paba humingi ng permisyo na galing, sayo? Para payagan mo ako makapasok dito? Papaano ko gagawin 'yun? Halos ayaw mo akong harapin or magpakita man lang sa akin!" Napapangiwi ako sa mga salita lumalabas sa bibig niya. Nandoon yung pagtatampo sa boses niya at may kasamang sama ng loob na hindi na kayang pigilan pa or tago man lang niya.
Naghuhumerantado ang puso ko sa kaba. Nalilito ako sa pinapakita ng aura ng mukha niya. Mas lalong dumilim ito.
At unti-unti na naman siya lumalapit sa akin. Yung klase ng paglapit niya ay ibang-iba na. Na hindi ako makagalaw sa kina-uupuan ko. Nanigas na yata ang katawan ko dito sa ibabaw ng kama ko.
Hawak ko parin ang pabango ko. Hanggang ngayon gusto ko ito ibato sa kanya. Para matauhan siya sa ginagawa niya. Pati yata kamay ko hindi ma-iangat o maigalaw ko man lang.
"Deacon, huminto ka nga! Kapag hindi ka huminto d'yan. Ibabato ko talagang itong hawak ko, sayo!" Pasigaw kunang sabi sa kanya. Hindi niya ako pinansin nginisihan lang niya ako na parang may gagawin na kalokohan.
"Go head! Kapag ginawa mo 'yan? Hindi mo rin magugustuhan ang gagawin ko sayo!"Balik na sigaw niya rin sa akin. Isang pagbabanta ang nagpayanig sa buong kong sistema at napahawak ako sa dibdib ko.
"Ano ba kasi gagaw__." Napasinghap at Nanlaki ang mga mata ko. At napaawang ang mga labi ko. Kasabay nun. Ang paghinto ng paghinga ko pati ang pag-ikot ng mundo ko.
Ang pagbasag ng katawan ni Deacon sa ibabaw ng katawan ko. Hindi ko inaasahan manyayari yun. My whole body trembled i bit my lips. Naramdam na ramdam ko ang pag-init ng dalawang kong pisngi.
Gusto ko siya itulak palayo sa akin. Pero katawan at isip ko nagmimistulang tumututol sa nais kong manyari.
Napasingahap ako ulit na isinuksuk niya ang mukha niya sa akin leeg. Na may gumapang na kiliti ako naramdaman. Sunod-sunod ang paglunok ko. Halos hindi ako makahinga sa ganitong tagpo namin dalawa.
Napakunot ako ng noo. Ng malanghap ko amoy alak siya. Uminom ba ito? Pero nandoon parin ang mabango niyang hininga. Naghahalo ang amoy niya at amoy ng alak na inum nito. Pati yata ako nalalasing.
"Deacon, umalis kana, d'yan! Hindi ako makahing? Ang bigat mo! Amoy alak kapa! Are you drunk?!"
"No! Baby, I not drunk! Nakainom lang ako ng kaunti. Please hayaan mo muna ako. Manatili rito pleasee! Kahit five minutes, lang?" s**t bakit ba ganito ito. kanina lang galit siya ngayon naman parang bata sumisiksik sa akin. Tapos yung boses niya parang naglalambing at nagmamakaawa pa sa akin na pagbigyan ko siya. Ang puso ko nahabag sa binata pero hindi tama nasa ibabaw ko siya mananatili.
"Okay, sige. Papayagan kita... Pero, huwag ka sa ibabaw ko? Doon ka sa may, sopa!" s**t ang bigat niya hindi ko siya kayang itulak palayo sa akin palibhasa malaking tao.
I could hear the strong beating of our hearts.
"Ayaw ko! Gusto ko rito sa ibabaw mo! Mas masarap mahiga dito. Malambot kesa, sa sopa!" Ha? a-anong sinabi niya? Mas narinig ko pa ingay ng tibog ng puso namin. Kesa sa mga sinabi niya.
"What did you say to, me?" Untag ko sa kanya hindi ko masyado naintidihan mga sinabi niya.
"Bakit ka ganyan sa akin, baby?" May bahid na lungkot ang boses niya sa binitiwan niya tanong sa akin.
"A-anong bakit ako ganito?!" Nalilitong tanong ko sa kanya. At napataas ang dalawang kilay kahit hindi nakikita ni Deacon. Ang naging reaksyon ko.
"Why do you stay away from me?! And you always avoid me?" I feel like he is hurting by what I am doing pati ang puso ko nadurog.
I do not know how to explain my avoidance of him. Or why I avoid him I want to say my reason but. I can not yet.
Humugot ako ng malalim na paghinga kahit mahirap gawin dahil mas lalo siya bumibigat sa ibabaw ko.
"I. . .i know what my r. . .reason is b. . . Because I told you t. . . That." Pinilit ko huwag mautal sa pagsasalita sa dahilan ko pero hindi ko kinaya.
"Yes, i know that. But lagi mo nalang ba idadahilan yan sa akin. Na busy ka parati sa company, niyo. Give me other reason?" Napapigil ako sa paghinga ng tumaas ulit ang boses niya. Napahawak ako sa ng mahigpit sa unan ko nasa ulohan ko. Anong dahilan ang ibibigay ko sa kanya.
Tumahip at bumuntong hininga siya ng marinig ko. Unting-unting umaagat ang katawan niya mula sa akin. Upang magkaroon ng laya ang paghinga ko pati mga katawan namin.
Pero nasa sorpresa ako ng tanggalin niya ang itim na jacket niya. Sa katawan niya. Na ikinalaglag ng panga ko.
"Deacon, Bakit mo tinatangal yan jacket mo ahh?!" He ignored me at he just smiled looking like a bad boy.
Mas lalo lumalakas ang kaba nararamdam ko kesa kanina. Tinulak ko siya palayo mula sa akin. Pero hindi siya natinag. Hinuli niya ang dalawa kung kamay. Ng matapos niyang hubarin ang ang suot niya jacket. Hindi ako makapalag sa kanya. Dahil mahigpit ang paghawak niya sa mga kamay ko.
"Bitiwan mo ako, Deacon! I'm sure your drunk.... Bitiwan mo ako sabi, E!" Nagpupumiglas kong sabi sa kanya pero hindi siya nakikinig sa akin.
Nagdilim muli ang kanya mukha na parag wala sa sarili. Ng makita ko tatagalin niya ang kumot na nakabalot sa katawan ko. Naging alerto na ako bigla. Nakawala ang isang kamay ko sa mga kamay niya.
"Pleasee! Tumigil kana!Pagmamakaawa ko sa kanya!" Hindi ko napigilan hindi masaktan sa ginagawa niya. Parang wala siyang respito sa akin.
He just laughs at me kasabay nun. Ang pag-alingawngaw na malalakas na tawa niya sa buong kwarto ko.
Hindi ko napigilan na suntokin siya sa dibdib niya. Habang nanatili parin siya sa akin. Ng kinainis ko at napanguso nalang ang mga labi ko. Million-million kaba ang nararamdam ko ngayon.
"You look stupid, ahh! Gago ka! Timang ka! Sira ulo ka!" Sabi ko sa kanya. Para mailabas ko pagkainis ko sa kanya. Napulot kulang ang mga salita na 'yun. Sa mga batang kalye sa isang lugar kung saan nakatira ang kaibigan ko.
"Gwapo naman! Kahit mukha akong gago?!" Sabay kindat pa niya sa akin masydong believe sa sarili.
Lumapit bahagya ang mukha niya sa mukha ko. Halos maduling mga mata ko uri sa titig niya sa akin. Parang akong nawawala sa akin sarili. Na unti-unti na bumababa ang mukha niya mula sa akin. At nabaling ang tingin ni Deacon. Sa mapupulang kong labi.
Malalagutan yata ako ng hininga. Is not normal.
Hahalikan niya ba ako sa mga labi ko. No! at napakislot ang braso ko para takpan ang bibig ko. Na kina-dismasya ng mukha niya.
Hindi ko alam kung paano nanyari 'yun. Na pigilan ko siya sa gusto niyang manyari. Basta kumislot nalang ang braso ko.
"s**t. Damn! What the f**k!" Sunod sunod malulutong na mura ang namumutawi sa bibig niya.
Napangiwi ako. Bakas na bakas sa mukha niya ang pagkairita niya. Na kinangiti ko. Hindi ko alam kung bakit pa ako natutuwa.
Tumayo na siya mula sa pagdagan sa akin. At hindi maipinta ang pag-mumukha ni Deacon.
At ako naman. Hinagilap ko yung pajama ko. Gamit mga paa ko sa pagkapa sa ilalim ng kumot ko.
Saan na 'yun? Hindi ko mahagilap ng mga paa ko ang hinahanap ko. Nagtalukbong ako ng kumot upang makita ito.
"Don't move, Aviana Kye!" Napaigtad ako sa gulat na sabi niya.
Pinagpapawisan na ako sakakahanap sa pajama ko. Pero hindi ko parin ito makita. Saan ba 'yun? Nandito kulang yung hinubad kanina.
"I said, don't move Kye!" Sinamaan ko siya ng tingin. Kung nakakamatay lang ang titig baka kanina pa ito bumulagta sa sahig.
"Pwede bang, Manahimik ka diyan! May hinahanap yung, tao?" Pabalang ako umirap sa kanya.
At nanlaki mga mata ko sa ginagawa niyang sa paghubad ng pantalon niya.
- Writer
