“Kaya ko na rin naman, Daria. Huwag mo na masyado inaabala ang sarili mo. Ayokong napapagod ka,” pagpigil ni Matias sa pagtulong ko sa kanya na linisan ang kanyang mga sugat na pahilom na rin naman.
Mga sugat na tinamo niya ng ma-askidente siya.
“Matias, ang tigas ng ulo mo, ano? Araw-araw na lang tayong nagtatalo tungkol sa pag-aasikaso ko sayo. Mabuti pa manahimik ka na lang at hayaan mo na ako. Ang gawin mo, ipunin mo ang lakas mo para gumaling ka agad. Ang dami kayang nag-aalala sayo. Hinahanap ka ng mga tao sa taniman. Doon na naman yata nananalanta ang si Senyorita Lyneth.”
May isang trabahador ang hinintay talaga ako na mamataan man lang para itanong kung kamusta na si Matias at kung kailan daw ito babalik para pamahalaan ang bukid.
Marami raw kasi ang nagrereklamo na sa pagpap
