Kabanata 15-His confession

3089 Words
"Kaya ba mukhang may galit kayo sa kaniya Miss?" maingat niyang tanong sa akin. Tinapunan ko siya ng tingin sabay hinga ng malalim. "Hindi lang ako may galit lang sa kaniya Rina, galit na galit ako."I answered. "At kung e-lelecture mo rin ako kagaya ni Tami, hindi ko pakikinggan ang sasabihin mo. Alam mo ang kwento ko sa buhay,kaya sana 'wag ka na rin magtanong pa ulit kung paano at bakit kami nagkakilala. "I warned Her. She agreed. Ngunit may naglalarong ngisi sa labi niya. "Kailangan e-kwento mo parin sa akin kung saan at paano kayo nagkakilala ni doc' Miss,makulit na kung makulit pero gusto ko talagang malaman kung paano kayo nag- meet. Kase ramdam kong may dahilan kung bakit kayo ngayon nagkita ulit." I look at Her with disbelief. Para siyang batang uhaw sa story telling.I even see in Her eyes how excited of Her and wanted to hear the story behind kung paano ko nakilala si Dale. "Dapat mo na sigurong ihinto ang kakabasa mo ng mga romance novel at kakanood ng mga romance movies Rina,dahil mukhang na-aaply mo na ito sa totoong buhay.Past is past, at ayokong e-kwento pa sayo." sermon ko dito. "'Wag niyo nga pong iniiba ang usapan. Miss, gusto ko lang po talagang malaman. I'll keep it a secret naman po eh, interesado lang po talaga ako sa inyong dalawa ni doc', kaya please.. kwento niyo po sa akin. " nasa puntong maiinis na ako sa kaniya pero sa ganitong reaskyon niyang nagpapa awa 'epec'at pa cute ng mata sa harapan ko. Talo ako,this lady is really charming. Kailan ko ba natanggihan ang mga pakiusap nito? Wala akong natatandaan. I give up. "Fine, pero sa ngayon,pumasok na muna tayo sa kusina pwede?" "Yown, can't wait to hear your story with doc', Miss.. "ngiting tagumpay ito. Niyakap niya rin ako sa sobrang tuwa. "Sa pamimilit mo, masasaktan na naman ako, alam mo 'yon? "I prankly told Her. "No, If you shared it, it can ease a little pain. You're a strong woman I know Miss C." She proudly replied. Matapos naming mag drama ay hinila ko na ito papasok ng kusina. Buti nalang at hindi nagtaka si sister Anabel at Dale,kung bakit ang tagal naming sumunod sa kanila. We greeted sister Elma at Arlene,na tamang naghahanda na ng meryenda sa lamesa. Si sister Anabel, naman at si Dale, ay tumulong din sa pag handa ng platito,tubig at juice. When Dale, noticed that we're about to take a sit. Mabilis itong lumapit sa deriksyon ko at akmang ipaghila ako ng upuan ngunit maagap ko itong naunahan. "I can managed. "I blurted. Tila napahiya naman ito at pinili nalang na lumapit sa tabi ni Rina,at ito ang pinaghila. Todo 'thank you' naman ang isa. "Bakit hindi man lang kayo nagsabi na pupunta pala kayo dito ngayon." si sister Elma,iyon na pinagsandok ako ng mainit na spaghetti'ng luto nila ni sister Arlene. I give Her a half smile. "Gusto lang po namin kayong surprisahin." I politely answered. "Kayo talagang dalawa. Ang sweet ninyong mga bata." sagot naman ni sister Arlene,na umupo na sa tabi ni sister Anabel. "Siyanga pala. Kamusta naman ang trabaho niyo ni Rina, Nagpapahinga ka pa ba kayo ng maayos?"si sister Anabel, ulit ang nagtanong na pinagsalin din kaming lahat ng pineapple juice. Isa sila sa mga taong iniisip ang kalusugan namin ni Rina. Mabuti nga at hindi nila nabalitaan na ospital ako dahil siguradong sermon na naman ang abutin ko sa kanilang tatlo. "Opo naman sister Anabel,yon nga lang palaging pagoda kase maraming projects si Miss. " syempre sino pa ba ang sasagot kundi ang madaldal kong kasama.I always thank Her, dahil sa tuwing nasa alanganing eksena ay naroon siya para saluhin ako. Dahil hindi ko namalayan na nakatulala na pala ako at sa akin lahat ang kanilang tingin. " Palagi mong alagaan ang iyong sarili Iha,maraming mga bata ang mag-aalala sayo kapag nagkasakit ka. Kaming lahat, malulungkot kapag hindi ka okay. Dahan-dahan lang sa trabaho."paalala ni sister Anabel sa akin. " No worry sisters,I'm always here for Miss, basta nasa tabi niya ako. Aalagaan ko 'yan." siya parin ang sumagot. "Alam namin Rina, kung gaano mo kamahal itong si Cara,kung hindi lang namin kayo kilalang dalawa, sasabihin naming para kayong magkapatid. Nag-aasaran minsan,pero kung alagaan niyo ang isa't isa higit pa sa magkaibigan." tama si sister Elma, I not only found a friend in Her, She's also a sister for me. At ang isiping malayo si Rina, sa akin balang araw, hindi ko kakayanin. Sa ilang taon naming magkasama. Hindi ko siya tinuring na ibang tao kundi isang pamilya. " 'Cause we're sister's not only by souls but also by heart sisters. "Rina, said happily. Napangiti nalang din ako. "Yes sisters. Habang buhay na kaming magkasama ni Rina, we made a promised to each other na aalagaan namin ang isa't isa." dugtong ko rin ngunit bigla ko rin pinagsisihan ng marealize ko ang mga salitang binitawan ko. 'promised' He also made a promised that He will take care of me and loved me forever. Pero napako lang iyon dahil sa kasinungalingan niya. Parang bigla akong nauhaw sa puntong iyon. Inabot ko ang basong may lamang tubig sa harapan ko para uminom. Without knowing na sa pheripheral vision ko ay nakatingin si Dale,sa kilos ko. Marami pa kaming napag kwentuhan. Hindi rin nawala sa usapan si Dale, na mukhang naging topic na rin sa kalagitnaan ng pag-uusap. "So, hindi na pala kailangang bumalik ka ng abroad doc', dahil regular na ang trabaho mo dito sa atin. " si sister Anabel,na tila kinikilala pa ito. "Hindi na po. Masaya na po ako dito sa atin. I have a stable job. At isa pa,kailangan kong tutukan si Mommy, dahil dalawa nalang po kami sa buhay. She's getting older and need to taking care of. " I don't have a chance to meet His mom,pero noon nabanggit niyang dalawa lang sila ng ina'ng magkasama sa buhay.Maliban doon, wala na akong iba pang alam sa personal na buhay niya. Ang alam ko lang sa iisang unibersidad lang kami nag-aaral,siya ang savior ko at nag-iisang kaibigang dinamayan ako. But it's all a nightmare. Dahil lahat ng alaalang meron kaming magkasama ay tila isang bangungot na ayaw ko nang maulit pa sa akin. He is the worst nightmare that ever happened to me. Marami pa silang napag-usapan na hindi naman pumapasok sa isipan ko. I was occupied with the uneasiness dahil kahit anong kalma man ang gawin ko sa sarili ko.Hindi talaga ako komportableng nasa paligid siya. "Ang sarap po talaga ng spaghetti niyo Sister Elma at Arlene. Take out po ako mamaya ah." si Rina,sa tabi ko habang panay ang subo sa spaghetti niya. Natuwa naman sa kaniya sina sisters,maging si Dale. "Sige Rina, tama at marami ang niluto kong spaghetti." masayang sinabi naman ni sister Elma,na tapos nang kumain. "Doc',kumain pa po kayo. "si Sister Anabel,iyon na inabot kay Dale,ang isang pyrex na naglalaman ng nakalahating spaghetti. "I'm okay na po. The spaghetti is really taste good po. Parang gaganahan po akong pumunta dito palagi kapag ganito kasarap ang pa merienda po ninyo. "marahan itong tumawa. "Salamat naman at nagustuhan mo ang simpleng meryenda namin doc'." "Cara, Iha, okay ka lang ba? Hindi mo pa rin ginagalaw ang spaghetti mo. Ayaw mo ba?" napakurap ako ng marinig kong tinawag ni sister Arlene, ang pangalan ko. Nag-angat ako ng tingin dito. Nakatingin siya sa platito ko.Napalunok ako ng marealize ang nangyayari. Hindi ko namalayan na kanina ko pa pala pinapaikot ng paghetti sa tinidor na hawak ko. Mabilis kong inabot ang juice na nasa harapan ko at halos maubos ko iyon bago nakapag salita. I need to validate my reason. "Medyo sumama po bigla ang tiyan ko sisters, I think I need to excuse myself to you guys. "inurong ko ang upuan saka tumayo. "Ahmm. Excuse me." lahat sila ay nakatingin na ngayon sa akin. "Miss saan ka—? " Tinuro ko ang deriksyon saan ang banyo kay Rina,alam kong hindi ito convinced sa aksyon ko pero ng magets ang ibig kung sabihin ay ngumiti ito. At muling nilantakan ang spaghetti niyang nakatatlong served na. "Ingat Miss,pasalubong."pabirong aniya. Napuno naman ng halakhak amg buong kusina. "Hayaan mo at may take out ka talaga sa akin." ganting biro ko din dito para umiba naman ang ihip ng hangin at hindi ako mahalatang umiiwas. "Aba, gumagaling na kayo sa banat ah.Iyan ba ang natutunan niyo sa kaibigan n'yong si Justine?"siya ulit na halos hindi na maintindihan ang sinasabi dahil puno ng pagkain ang bunganga.Napaubo rin ito. I didn't expect when Dale, gently handed Her, a water. "Drink it first, para makapagsalita ka ng maayos. "Wala iyong malisya para sa akin but it's looks weird for me lalo na kung gaano niya titigan si Rina. He also tap Rina's back as if na nabulunan ito. Napailing na lamang ako sa iniisip. Inabot niya ang baso at kaagad na uminom. "Thank you doc. "Nag 'burp' pa ito pagkatapos mag 'thank you'. Tutungo na sana akong banyo ngunit mabilis na hinila ni Rina, ang kamay ko. Kunot-noo akong tumingin dito. "Diba doc, kaibigan mo iyong si Justine?" Ano bang trip ng babaeng ito at gusto yatang e chismis ako sa mga nandito. "Y-yes.. why? "He curiously answered. "Naku- naku, kukutusan ko talaga 'yang kaibigan mo doc, alam niyo po ba na walang tulog 'yan kagabi?" My eyes widened when She told that. "paano ba naman po. Kung mag -usap sa phone wagas.Kung hindi lang sila magkaibigan baka isipin ko mag jowa na silang dalawa. " Anong pinagsasabi niya? Oo totoong nag-usap kami kagabi ni Justine, pero sandali lang iyon. Nangamusta lang iyong tao kung kamusta ang araw ko. Pero hindi totoong matagal kaming nag-usap. "That's not true Rina, maaga pa akong natulog kagabi. "and why I'm explaining my side to Her and to others here. Dahil ba sa ayaw kong marinig ni Dale,na may komunikasyon kami ng kaibigan niya? Ano naman ngayon,magkaiba sila ni Justine. At sa anong dahilan naman at dedepensa ako sa bagay na iyon.As if naman na kilala na ako. "Why 'am explaining myself to you. Well, bahala ka nga d'yan sa kadaldalan mo. Kumain ka ng marami gutom lang yan."kunwari'y naiinis ako .Napuno ulit ng tawanan ang buong kusina. Maliban sa isang hindi yata na appreciate ang saya sa paligid niya. "Uy, defensive.. "pang-aasara pa niya. Tumalikod na ako at tumuloy na sa comfort room ng hindi na pinansin pa ang pang-aasar ni Rina. Mabilis kong tinungo ang banyo at ni-lock ang pinto. "Damn you Dale! Damn you!you can't ruin me again! Not this time, never again,never,never! " nakatingin ako sa repleksyon ko sa salamin. Ilang minuto kong kinalma ang aking sarili at nang masigurong kaya ko na ulit siyang harapin ay pinuno ko ng hangin ang aking dibdib bago lumabas. Ngunit hindi ko inaasahang sa paglabas ko ng banyo ay muli na namang titibok ng mabilis ang kinakalma kong sarili lalo na ang puso. "Can I talk to you? " I can even heard His heavy breath. What is He doing here? I shut my eyes. To calm myself again. Here I go. "Kung tungkol sa pagiging volunteer mo dito as a doctor. I'll think about it. " I said. And I prayed that this will end smoothly. I bravely meet His eyes. I should've face Him. Hindi pwedeng takot nalang ako palagi kapag magkaharap kami. All of a sudden I didn't expect Him,here. "Alright,but there is something I wanted to asked you. "His voice so calm that shivered my spine. "What is it?" I prankly said. "I'm pretty sure I met you back then.Hindi ko lang alam kung saan.Pero alam kong nakilalala na kita. "The way He said those words. There is a struggles I can't named. And why He's telling me this? It is imposible for Him to recognized me. Malayo na ako sa dating ako. I couldn't find my words. "We already met right? Hindi ko lang alam kung saan, pero alam kong nakita na kita. Please tell me, kilala mo ba ako? Dahil nababaliw na ako sa kakaisip kung sino ka." His eyes filled with sadness. "I don't know what you're talking about."I step forward.Pero isang hakbang palang ang nagawa ko ng magsalita muli ito. "Isang babae lang ang kilala kong ganyan ang kilos katulad mo.You have the same eyes, voice and physical expression."He added. I can't breathe. But I need to help myself up. I tilted my head to face Him again. "Is this person you're referring as me is the same person you said the first time we met Mr. Martin? "I said with annoyance plustered in my face. Ayokong makita niyang apektado ako sa sinasabi niya. Hindi pa oras at panahon para makilala niya ako. "Yes, you have different face but you have a lot of similarities. "His looking intently in my eyes. "Sa daming tao sa mundo. Ako pa talaga ang napagkamalan mong kamukha ng kilala mo. Why? who is She at mukhang masyado ka yatang na pa-praning sa kaka kumpara mo sa aming dalawa. " "She is important to me.But sadly, I lost Her,the day when I realize how important Her to me." Important? You can't trick me again Dale. User. "So, She's important to you.Bakit,gaano mo ba siya napapakinabangan at mukhang malaking kawalan niya yata para sayo."I hated myself for asking Him about it. Pero bakit ba gusto ko paring itanong kahit na alam ko naman ang isasagot niya. "She is important because I loved Her. I loved Her. "without hesitation He answered. Damn. Bakit naman ako maniniwala? Hindi na ako tanga gaya ng dati. I am Cara Laureen Del Castillo, hindi ako si Bella, na kaunting uto lang noon mula sa kaniya. Naniniwala na. "I don't know the person you are reffering as me. Excuse me." I managed to say. "I'm sorry. This is the last question, I won't bother you anymore.I heard that you had undergone cosmetics surgery. Sigurado ka bang hindi mo ako natatandaan? Kung nagkita at nagkakilala na nga tayo. Please,can you be honest—"I cut Him off. "I undergone cosmetics surgery but I am sure, I haven't meet you before.At kung sakaling nagkakilala na tayo dati, sigurado akong makakalimutan din kita dahil 'pili'lang ang taong kinakaibigan ko at kinikilala. So please, If you're done, wasting my precious time. Can I go now? " I said with confident. He looks helpless. Sadness again appeared in His face. He let a slight smile. "You really not Bella. "my heart bit faster as I heard Him say my name. Is this the right time to swipe the veil that covers my real identity?Handa na ba akong harapin siya at ipamukha sa kaniya na hindi na ako gaya ng dating nakilala niya. "And who is Bella to you? At ganyan ka nalang ka despiradong makilala siya sa katauhan ko?"Dapat umalis na ako.Gusto kong pektusan ang sarili ko sa sinabi ko. Sa puntong iyon parang may tumarak na kutsilyo sa dibdib ko. Sa ilang taong nakalipas. Muli kong narinig ang pagbanggit niya sa pangalan ko. "The person I hurt so much." He look away. "How sad,poor girl .Nagpaloko ba siya sayo? Niloko mo ba siya? at ngayon hinahanting ka na ng konsensya mo sa ginawa mo sa kaniya? At sa akin mo nakikita ang taong iyon?" I said telted my head to meet His,gazed.Pero halatang iniiwas nito ang mga mata sa akin. "And if I not mistaken, you come here just because you are intrigue with the shelter's name. And to satisfy your curiousity inalam mo talaga kung sino'ng Bella ang may ari ng shelter na 'to, Am I right?" He let held out a sigh. Tumingin ulit ito sa akin. "Yes. Dahil hindi ako nawawalan ng pag-asang makita siya ulit. Gusto kong malaman niya kung gaano ako nagsisi sa ginawa kong panloloko noon sa kaniya.I gave her so much pain.I used Her for my own happiness.And when She's gone, hindi pala ako masaya sa pinili kong kaligayahan.I'm so selfish, hindi ko inisip na nasasaktan ko na pala siya.Hinanap ko siya. And I saw you, you have so many semilarities so I thought you are Bella, I am sorry kung napagkamalan kitang siya. Masyado na siguro akong napa-praning. I just miss Her.I miss the girl I love the most."He confessed. "Ma-mahal mo siya? pero bakit mo siya sinaktan?" "I made a stupid decision in my whole life, nagpadala ako sa nararamdaman kong wala palang kasiguraduhan.Someone used me to ruin Her life.I am the reason why She left.Nalaman niya na ginamit ko siya para mapasagot ako ng babaeng gusto ko. I'm so stupid dahil lang sa isang babaeng hindi ko naman pala mahal,nagawa kong sinarain ang buhay ng isang babaeng inosente.Sa mga araw na kasama ko siya.Hindi ko na pala alam na minamahal ko na pala siya.She's not just a simple girl, mabait siya at maunawain.She's unique and beautiful lalo na sa panloob niyang anyo.Hindi lang iyon nakikita ng mga matang mapanghusga." I hold my breath. In-inalize ko ang kaniyang sinabi. He loved me? Bakit ba mahirap kalimutan at burahin ang pagmamahal? Kahit pa sinaktan ka ng taong mahal mo, patuloy mo parin siyang minamahal sa kabila ng lahat, kaya ba maraming tanga sa pag ibig? Takot na akong magtiwala sa isang tulad niya.Ayoko ng maging tanga at aasa. Matapos ng nangaari kay Rina, hindi na kami muling nagkita nu Charlotte, maaring may kinalaman siya dito, lalo na sa pinapakita ni Dale. Iisang network na ang pinapasukan namin at maaring isa ito sa plano niyang pagpapabagsak sa akin bilang isang artista. Gagawin talaga nila lahat para masira ako. Ganun sila ka insecure at galit sa akin kahit pa nasa ibang anyo at katauhan na ako. Not again. You can't ruin the new me. You can't ruin the new Bella. Hindi kagaya niyo ni Charlotte,ang makapagpabagsak muli sa akin Dale, hindi isang tulad mo. Kung anuman ang binabalak niyo ay hindi kayo magtatagumpay.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD