Love me Harder

Chapter 13

​SA ILALIM ng dambuhalang puno ng akasya, ang katahimikan tanging ang mabilis na paghinga lamang nina Dark at Allyson ang maririnig. Ang mga mata ni Dark ay nananatiling pako sa mga mata ni Allyson, punong-puno ng pagsamo at isang uri ng pagnanasa na matagal na nitong kinikimkim.

​Dahan-dahang hinila ni Dark ang kamay ni Allyson. Hindi ito ang marahas na pagkakahawak kanina sa plaza; ito ay banayad, tila ba nagtatanong kung papayag ang dalaga na sumama sa kaniya. Walang salitang namutawi sa mga labi ni Allyson, tumango lamang siya at hinayaan ang sarili na dalhin ng binata pabalik sa lugar kung saan ito unanc naghayag nang kanyang nararamdaman—ang Glass House.

​Pagpasok nila sa loob, ang tanging nagbibigay ng liwanag ay ang buwan na sumasalamin sa mga dingding na gawa sa kristal. Ang bango ng mga halaman na nakapalibot sa loob ay humahalo sa amoy panlalaking halimuyak ni Dark.

​"Bakit tayo narito?" pabulong na tanong ni Allyson. Ang kaniyang boses ay nanginginig, hindi dahil sa lamig kundi dahil sa kaba.

Hinarap ni Dark si Allyson. Sa gitna ng dilim, dahan-dahan niyang inabot ang mukha ng dalaga. "Ally..." pabulong na sambit niya, ang kaniyang boses ay paos at puno ng emosyon.

Hindi na nag-antala si Allyson sa kung anong sasabihin ni Dark. Siya na ang pumatid sa distansya at inilapat ang kaniyang mga labi sa labi ni Dark. Mabilis na tumugon si Dark; ang kaniyang mga kamay ay gumapang sa likod ni Allyson, hinihila ang dalaga palapit hanggang sa wala nang pagitan ang kanilang mga katawan.

Ang kanilang mga halik ay naging mas malalim, mas mapusok, at tila ayaw nang maputol. Bawat pagdampi ng kanilang mga labi ay nagdadala ng kuryenteng gumagapang sa buong pagkatao ni Allyson. Nararamdaman niya ang init ng katawan ni Dark sa kabila ng kaniyang navy blue gown.

Dahan-dahang naramdaman ni Allyson ang pagbaba ng zipper sa likuran ng kaniyang damit. Ang kaniyang kasuotan ay dahan-dahang lumaylay sa kaniyang mga balikat hanggang sa tuluyan itong bumagsak sa sahig, naiwan siyang tila isang estatwang gawa sa porselana sa ilalim ng buwan. Hindi nagpahuli si Dark; mabilis nitong hinubad ang kaniyang charcoal gray na suit at polo, hanggang sa ang balat nila ay direktang magtagpo.

Naramdaman ni Allyson ang malambot na mattress sa kanyang likod nang ibaba siya ni Dark sa kama. Hindi niya inaalis ang tingin sa mga mata nito upang masigurong kasama talaga niya ito. Parang panaginip lamang ang nangyayari. She knew that making love with him would be a big mistake, dahil masyadong mabilis ang nangyayari sa pagitan nila. Ngunit hindi na niya maisip pa ang tama at mali nang mga sandaling iyon. Tumabi ang binata sa kanya, hinaplos nito ang kanyang pisngi habang nakatingin ito sa kanyang mukha. "Ibang-iba ka sa lahat ng babaeng nakilala ko, Allyson. You made me feel emotions that i didn't know it exist. So tell me, what do you feel for me, Allyson? "

"Hindi ko alam Dark—"

"Yes, you do. " Putol nito sa sasabihin niya.

"Pwede bang patapusin mo muna ako?." Salubong ang kilay na wika niya sa binata.

"I don’t need to ask questions, Ally. Dahil ramdam ko na gusto mo ako and I’m glad that we feel the same way. " then he covered her lips with his mouth and kissed her with so much hunger again. She wound her arms around his neck. Tinanggal nito sa ang natitirang saplot ni Allyson na saglit na nagpahiwalay sa kanilang mga labi habang hinuhubad din nito ang kanyang pantalon. Then he kissed her again while his hand was exploring, touching her skin. he wrapped his arm tightly around her waist and rolled their bodies. He pulled her and kissed her breasts. His tongue swirled around her n*****s until they turned hard, then drew them into his mouth. Nang sumunod na sandali ay nahubad na rin nito ang kahuli-hulilang suot niya. Ibinalik nito ang puwesto nila kanina kung saan siya ang nasa ilalim. Without taking his eyes away from her. “

Do you still want me? " tumango siya bilang tugon. "Good. because i want you more than i wanted anything in this life, Allyson Morgan." Sumilay ang isang matamis na ngiti sa kanyang labi.

He took the pillows and slid them under her bottom. He mounted on top of her and pushed. napapikit siya. He gave her a tender kiss to distract her from the searing pain. He drove into her again, slowly. Naglaho na ang discomfort at napalitan iyon ng sensasyong mas malakas ang epekto kaysa sa mga halik nito. kumapit siya sa braso nito habang unti-unting nadagdagan ang bilis ng paggalaw nito. Mayroon silang inaabot bagama't hindi pa niya alam kung ano iyon. Until finally, she felt the glorious seperation of her soul from her body. Based on Dark's groan, she knew they both experienced it.

​Sa loob ng glass house, sa ilalim ng mga bituin at sa gitna ng magagandang halaman at bulaklak, isinuko ni Allyson ang kaniyang sarili sa lalakeng kinaiinisan niya noong una dahil sa tabil nang dila, ngunit siya palang bubuo sa kaniyang mundo. Ang init ng kanilang pag-iisa ay tila naging sapat upang mapawi ang lamig ng gabi sa San Vicente.

​NAMALAYAN na lamang si Allyson ang malambot na dampi ng sikat ng araw na tumatagos sa mga kristal na dingding ng glass house. Ang liwanag ay hindi masakit sa mata; sa halip, ito ay tila isang mainit na yakap na gumigising sa kaniyang diwa mula sa pinakamahapdi ngunit pinakamasarap na panaginip ng kaniyang buhay. Bahagya siyang gumalaw at naramdaman ang bigat ng isang maskuladong braso na nakapulupot sa kaniyang beywang, hinihila siya pabalik sa isang dibdib na tila naging kaniyang kanlungan sa buong magdamag.

"Good morning, Señorita," pabulong na bati ni Dark, ang boses ay paos pa dahil sa kagigising lang. Lalo niyang hinigpitan ang yakap kay Allyson at ibinaon ang mukha sa leeg nito, humihinga nang malalim. "Sana ay ganito na lang tayo araw-araw."

​"Dark, baka may makakita sa atin dito," mahinang saway ni Allyson, bagaman hindi siya gumagalaw palayo. Sa totoo lang, gusto niyang manatili sa ganoong posisyon habambuhay. "Anong oras na ba? Baka hinahanap na ako ni Manang Mirna."

​"Hayaan mo sila." maikling sagot ni Dark habang dahan-dahang pinapaulanan ng maliliit na halik ang balikat ng dalaga. "Ngayon, wala nang listahan, 'di ba? Wala nang ibang lalake..ako na lang?"

​Natawa nang bahagya si Allyson, isang tunog na tila musika sa pandinig ni Dark. Inabot niya ang kamay ng binata at pinag-krus ang kanilang mga daliri. "Siguro. Depende kung masarap ang almusal na ihahanda mo para sa akin."

​Mabilis na bumangon si Dark, tila nakakuha ng bagong enerhiya. Kinuha niya ang kaniyang polo na nakakalat sa sahig at isinuot iyon nang hindi muna ibinubutones, sapat na para makita ni Allyson ang matikas nitong pangangatawan. Biglang uminit ang kanyang pisngi nang maalala ang nangyari sa kanila kagabi.

​"Para sa babaeng nagpabago sa takbo ng buhay ko, kahit anong almusal ay ihahanda ko," wika ni Dark habang nagsisimulang magpakulo ng kape. Ang bango ng kapeng barako ay agad na humalo sa amoy ng mga bulaklak sa loob.

​Habang hinihintay ang kape, naupo si Dark sa tabi ni Allyson at inabot ang isang piraso ng pulang rosas na kamumulaklak lang. Inilagay niya ito sa likod ng tainga ni Allyson.

​"Alam mo, Ally... noon, akala ko ang negosyo at pag-ma-manage ng mga lupain namin ang magiging buhay ko. Pero mula nang dumating ka at ubusin ang pasensya ko sa mga katarayan mo, narealize ko na ang wala pala ako ay ang kulay na dala mo," seryosong sabi ni Dark. Wala nang bakas ng biro sa kaniyang tinig. "Hindi ko ipapangako ang buwan at bituin gaya ng ibang lalaki, pero ipapangako kong dito sa San Vicente, hinding-hindi ka na makakaramdam ng lungkot."

​Naramdaman ni Allyson ang panunubig ng kaniyang mga mata. Ang asaran na nagsimula sa walang katapusang bangayan ay nauwi sa isang malalim na ugnayan na hindi niya inaasahan.

​"Aragon... ang corny mo talaga," biro ni Allyson habang pinapahid ang munting luha, pero sa loob-loob niya, alam niyang tuluyan na siyang nahulog sa lalaking ito. "Pero sige, payag na ako. Ikaw na lang ang natira sa listahan."

​Nagtawanan silang dalawa—isang tunog ng purong kaligayahan na pumuno sa bawat sulok ng glass house.