Bembeyaz, uzun bir elbiseydi bana olan hediyesi. Yakıştırmış olabilirdi hayalinde ama açıkçası benim pek mutlu olduğum söylenemezdi. İstediği şeyi giymekten hoşnut olmasam da planlarımın işlemesinden başka seçeneğim yoktu. Benim bu hikayede kendimden başka kahramanım yoktu. Elbisenin kol kısımları dantelliydi. Daha önce bu ve benzeri elbise modellerini sadece internette nostaljik giyime bakarken görmüştüm. İçinde her kız kendini güzel hissederdi ama benim solgunluğumla nasıl birleştiği soru işaretiydi. Büyük bir kararlılıkla çantamın olduğu dolaba yürüdüm. Güzel görünmek, emin ve güçlü durmaktı bana göre. Ne zamandan beri böyle düşünüyordum bilmiyorum ama sanırım algılarım komple değişmişti. Neticede bu bir süslenmekse de kendim için süsleniyordum. İyi hissettireceğine emindim ve bu gece

