โรงอาหาร
"อิษยาาาา~~พี่ภาค~~ เอ๊ยย!! ขอโทษค่ะ! ผอ. เชิญทางนี้เลยค่ะ" อิษยากับภาคภูมิเดินเข้ามาในโรงอาหารก็มีเสียงเรียกของเรวดีตะโกนเสียงดังพร้อมกับโบกไม้โบกมือเรียกทั้งสองคน แถมยังแกล้งเรียกภาคภูมิด้วยท่าทางสนิทสนม แต่เธอก็แกล้งตกใจก่อนจะขอโทษออกไป
"วดีสนิทกับพี่ภาคนี่นาจะเรียกแบบนั้นก็ได้ เนอะ..พี่ภาคเนาะ^^" อิษยาแกล้งทำเป็นเข้าอกเข้าใจและใจดี
"ความจริงพี่คิดว่าอยู่ในโรงเรียนก็ควรจะเรียกว่าผอ.นั่นแหละ อิษยาก็เหมือนกันถ้าไม่ได้อยู่ด้วยกัน 2 คนแต่อยู่ในที่สาธารณะก็ควรจะเรียกแบบนั้น มันจะได้ดูเป็นการให้เกียรติพี่ด้วยนะ" ภาคภูมิตำหนิอิษยาต่อหน้าเรวดี ซึ่งนั่นก็ทำให้เรวดีรู้สึกสะใจเป็นอย่างมากที่ภาคภูมิยังคงใส่ใจเธอ
"ขอโทษนะคะ ก็มันชินนี่นาเราอยู่ด้วยกันเกือบตลอดแล้วก็เลือกแต่พี่ภาคๆ อยู่ๆจะให้มาเรียก ผอ. ก็แปลกอยู่เหมือนกันแต่ว่ายังไง จะพยายามนะคะ"
"ดีมาก" ภาคภูมิพูดก่อนจะวางมือลงที่ศีรษะอิษยาอย่างเอ็นดู
"งั้นเชิญนั่งกันเลยค่ะทั้งสองคน" เสียงของคุณครูท่านอื่นพูดขึ้น ก็เลยทำให้ทั้ง 3 คนนั่งลงที่โต๊ะแล้วก็ทานอาหารซึ่งมีแม่ครัวที่คอยจัดเตรียมไว้ให้เรียบร้อยแล้ว
โดยที่อิษยานั่งกับภาคภูมิส่วนเรวดีนั่งฝั่งตรงข้ามภาคภูมิทำให้เรวดีส่งสายตาไปให้กับเขาพร้อมกับยื่นเท้าไปลูบกกับขาของภาคภูมิ เพื่อเป็นการยั่วยวนและอ่อยเขาไปในตัว ซึ่งภาคภูมิเองก็ชอบในการกระทำนั้นของเรวดีเพราะเขารู้สึกว่ามันตื่นเต้นดี มีแฟนอยู่ใกล้ๆส่วนกิ๊กอยู่ตรงข้าม มันทำให้เขารู้สึกหล่อทำให้เขารู้สึกมีความมั่นใจมากขึ้น เพราะมีผู้หญิงรายล้อมเขาถึง 2 คน
ซ่าาาา!!!
"ว้ายยย!! ขอโทษนะคะผอ." อิษยารับรู้ถึงการกระทำที่เลวทรามของทั้งสองคนเธอจึงแกล้งทำเป็นน้ำหกใส่ตัวเองและก็ภาคภูมิด้วย
"พี่ไม่เป็นอะไร...หนูเป็นไรไหม?" ภาคภูมิถามเธอด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงแถมยังหลุดเรียกสรรพนามของการเป็นแฟนอีก ทำให้เรวดีรู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมาก
"ไม่เป็นอะไรค่ะพอดีว่าจะหยิบของตรงนั้นแล้วแขนมันไปโดนแก้วน้ำ"
"ผอ.พาคุณครูอิษยาไปห้องน้ำก่อนเถอะค่ะ เป็นน้ำหวานด้วยเดี๋ยวจะเป็นคราบเอา"
"ได้ครับ งั้นเราไปกันเถอะ" ภาคภูมิจับมือของอิษยาเดินออกจากโต๊ะอาหารไปโดยมีสายตาคุณครูในโต๊ะมองตามอยู่ไม่ห่าง
"อิจฉาครูอิษยาเนอะมีผอ.คอยดูแลไม่ห่างเลยอ่ะ" คุณครูท่านหนึ่งพูดขึ้น
"นั่นน่ะสิแค่น้ำหกใส่ยังแสดงความเป็นห่วงขนาดนั้น คุณครูเรวดีต้องหาแฟนแบบคุณครูอิษยานะคะ"
"ทำไมต้องหาแฟนแบบผอ.ด้วยละคะ?" ในเมื่อตอนนี้เธอก็กำลังคบอยู่กับภาคภูมิอยู่เหมือนกัน
"ก็ผอ.น่ารักเอาใจใส่แฟนขนาดนั้นใครๆก็ต้องอยากได้ค่ะ"
"ฉันหาได้ดีกว่านั้นอีกค่ะ" เรวดีพูดจบก็ลุกออกมาจากโต๊ะทานอาหารทันทีเพราะในตอนนี้เธอไม่มีอารมณ์ที่จะทานอาหารต่ออีกต่อไปแล้วยิ่งเห็นท่าทางที่ภาคภูมิแสดงความเป็นห่วงเป็นใยเพื่อนของเธอยิ่งทำให้เธอรู้สึกสะอิดสะเอียนจนทานอะไรไม่ลง
คฤหาสน์น์
ห้องนอนอชิระ
"ปะป๊าาาาา"
"ตื่นแล้วหรอลูกอาการเป็นยังไงบ้างปวดหัวหรือว่าเจ็บตรงไหนไหม?" อินทัชกำลังนั่งทำงานอยู่ข้างๆเตียงนอนของอชิระเขาก็รีบวางงานลงและรีบไปหาลูกชายทันทีเมื่อได้ยินเสียงเรียก
"ไม่ครับ...มาม๊าให้กินยาแล้ว" อชิระพูดไปพร้อมกับเอามือขยี้ตาไปด้วยตามประสาเด็ก
"มาม๊า?" เป็นอีกครั้งที่เขาได้ยินลูกชายตัวเองเรียกมาม๊า
"เป็นคุณครูที่โรงเรียนเดียวกันของผมฮะ! มาม๊าคอยดูแลผมอย่างดีเลย...ชิระอยากได้มาม๊าเป็นมาม๊า" อชิระพูดด้วยน้ำเสียงงอแงเล็กน้อย
"มันจะทำแบบนั้นได้ยังไงล่ะลูก การที่จะเอาใครคนใดคนหนึ่งมาเป็นพ่อหรือแม่มันไม่ง่ายเลยนะ"
"ปะป๊าก็ไปจีบสิ"
"ชิระ..." เขาพูดอย่างเหนื่อยใจอยู่ดีๆจะให้เขาไปจีบคุณครูที่โรงเรียนของลูกชายตัวเองเนี่ยนะใครได้ยินคงได้ล้อตาย และคงเสียชื่อตระกูลหมด
"หรือถ้าปะป๊ายังไม่ได้อยากจีบ...ปะป๊าย้ายห้องเรียนให้ชิระหน่อยได้ไหมครับ?" อชิระถามเขาอยากย้ายไปเรียนห้องเดียวกับมาม๊าของเขา
"อยู่ห้องเดิมก็ดีแล้วนี่"
"ไม่ดีเลย...ชิระไม่ชอบคุณครู...อยากเรียนกับมาม๊า"
"ถ้าป๊าย้ายห้องเรียนให้ชิระต้องสัญญาก่อนว่าจะไม่ไปพูดอะไรแปลกๆกับคุณครูเขา เดี๋ยวคุณครูเขาตกใจและไม่อยากสอนเอานะ" อินทัชพูดดักเอาไว้ก่อนเลยเพราะเขากลัวว่าลูกชายตัวดีของเขาจะไปพูดหรือทำอะไรแปลกๆกับคุณครูคนนั้นที่ชื่อว่าอิษยา
"ก็ได้ครับ...ตอนนี้ขอแค่ได้ย้ายห้องก่อนก็พอแล้ว" แล้วเดี๋ยวเขาจะพยายามจีบคุณครูให้กับพ่อของเขาเอง
"เฮ้อ! ก็ได้ครับ"
วันต่อมา
โรงเรียนอนุบาลนานาชาติ
ห้องผู้อำนวยการ
"ได้เลยสิครับถ้าหากว่าคุณหนูอชิระต้องการที่จะย้ายห้องเรียนก็สามารถทำได้ครับ เพราะว่าเราใช้หลักสูตรเดียวกันอยู่แล้วแค่ย้ายห้องไม่ได้ทำให้เกิดปัญหาการเรียนรู้อย่างแน่นอนครับผม" เมื่ออชิระตกลงกับอินทัชผู้เป็นพ่อเรียบร้อยแล้ววันนี้เขาก็ได้เข้ามาที่โรงเรียนเพื่อคุยเรื่องการย้ายห้องเรียนกับผู้อำนวยการหรือว่าภาคภูมินั่นเอง
"ถ้าอย่างนั้นผมก็ฝากด้วยแล้วกัน...ชิระออกไปไคเคนก่อนนะแล้วเดี๋ยวป๊าจะไปส่งที่ห้องเรียนด้วย"
"ครับผมมม~~ ไข่เค็มมมม~~" อชิระเมื่อได้สิ่งที่ต้องการเรียบร้อยแล้วเขาก็ออกไปตามที่ผู้เป็นพ่อของเขาบอกโดยมีการเรียกไคเคนด้วยความเสียงดัง
"นายท่านอินทัชมีอะไรจะคุยกับผมหรือเปล่าครับ?" ภาคภูมิถามขึ้นเมื่อเห็นว่าอินทัชให้ลูกชายของตัวเองออกไปก่อน เขาเลยคิดว่าอินทัชน่าจะมีเรื่องอะไรต้องการคุยกับเขาแบบส่วนตัว
"มีคุณครูคนหนึ่งที่ชื่อว่าเรวดีใช่ไหม?"
"ใช่ครับ เธอเป็นคนครูประจำชั้นห้องเก่าของคุณหนูอชิระครับ"
"เหมือนว่าสาเหตุที่ลูกชายผมต้องการเปลี่ยนห้องน่าจะมาจากคุณครูคนนั้นนะครับ" อินทัชพูดออกไปตรงๆคนอย่างเขาไม่จำเป็นที่จะต้องอ้อมค้อมอะไรมาก
"คุณครูเรวดีทำอะไรคุณหนูหรอครับ นายท่านบอกกับผมได้เลยผมจะทำการตักเตือนให้เอง" เมื่อได้ยินอย่างนั้นภาคภูมิก็ร้อนรน
"น่าจะเป็นเรื่องคำพูดและวาจามากกว่า เป็นคุณครูแต่ว่าปากไม่มีหูรูด ผมว่ามันไม่ค่อยดีเท่าไหร่นะครับ ถ้าหากว่าผอ.ว่าง ก็รบกวนจัดอบรมเรื่องการใช้คำพูดกับเด็กหน่อยนะครับ"
"คุณครูเรวดีพูดจะแย่ขนาดนั้นเลยหรอครับ...ไม่ได้กะแล้วผมต้องรีบสั่งสอนสักหน่อย ผมต้องขอโทษอีกครั้งนะครับที่คุณครูโรงเรียนผมไม่ได้เรื่องเลยแบบนี้"
"หวังว่าคุณจะตักเตือนได้อย่างดีนะครับ"
"ครับผม ผมจะไม่ทำให้นายท่านผิดหวังเลยครับ"
"งั้นผมขอตัวกลับก่อนแล้วกันผอ.จะได้มีเวลาไปสั่งสอนคุณครูในโรงเรียนมากขึ้น"
"ครับเดินทางปลอดภัยนะครับนายท่านสวัสดีครับ.." ภาคภูมิลุกขึ้นส่งอินทัชออกจากห้องทำงานไป
ปึก!
"ฟู่วววว!!วดีนะ!!วดีนะ!!เกือบเป็นเรื่องใหญ่แล้วไหมล่ะ!!"
ห้องเรียนอนุบาล 2/B
"มาม๊าาาาาา~เอ๊ยย!! คุณครูค้าบบ!!" อาชีวะเดินมาที่ห้องเรียนพร้อมกับอินทัชและบอดี้การ์ด เขาตะโกนเรียกอิษยามาแต่ไกล
"เด็กชายอชิระ...คุณครูทราบเรื่องแล้วครับว่าต่อไปนี้อชิระจะมาเรียนที่ห้องนี้ด้วย...ยินดีต้อนรับนะ" อิษยาต้อนรับด้วยท่าทางใจดีก็ทำให้อชิระยิ้มร่ายังมีความสุข
"นี่ปาป๊าผมครับ!! หล่อไหมฮะ?" อชิระถามและชี้นิ้วไปที่อินทัชซึ่งกำลังยืนอยู่
"เอ่อ...ละหล่อค่ะ หล่อเหมือนอชิระเลยเพราะแบบนี้ไงอชิระเลยหรอเพราะว่ามีคุณพ่อหล่อ" อิษยาไม่อยากขัดใจก็เลยตอบกลับไป
"คิคิๆ จีบป่ะป๊าผมได้นะฮะ คิคิ" อชิระกระซิบข้างหูพร้อมกับวิ่งหนีเข้าห้องเรียนไป
"อะเอ่อ 0///0" ทิ้งให้เธอนั่งหน้าแดงอยู่หน้าห้องก่อนจะลุกขึ้นมา
"อย่าไปคิดมากเลยครับ...เด็กก็พูดไปเรื่อยคุณครูไม่ต้องไปสนใจมากหรอก" อินทัชพูดขึ้นเพราะว่าไม่อยากให้อิษยาลำบากใจและคิดไปไกล
การที่ลูกชายของเขาชอบเธอไม่ได้แปลว่าเขาจะชอบเธอด้วย
"ค่ะ ฉันเข้าใจ...อชิระไม่ใช่คนแรกหรอคะที่พูดอะไรแบบนี้...งั้นขอตัวเข้าไปสอนก่อนนะคะ"