EP. 07 เว้นให้ก่อน
1460 Words
"นี่คุณเป็นใครคะอยู่ดีๆถึงได้มาพูดจาแบบนี้กับฉัน?" เรวดีหันไปถามถึงแม้ว่าตอนที่เธอเห็นหน้าแล้วจะรู้สึกเผลอใจหลงใหลไปบ้าง แต่คำพูดของเขาก็ทำให้เธอสลัดภาพลักษณ์ภายนอกทิ้งไป แล้วโฟกัสที่คำพูดของเขาแทน
"ก็เป็นผู้ปกครองของเด็กชายอชิระยังไงล่ะครับ ผมเป็นพ่อและแน่นอนว่าลูกผมไม่ได้กำพร้า ก่อนจะพูดจาอะไรกรุณาใช้สมองให้มากกว่านี้หน่อยนะครับ เดี๋ยวคนจะเอาไปพูดเอาได้ว่าคุณครูที่นี่ไร้จรรยาบรรณ พูดจารู้ดีปากมากไปวันๆ" อินทัชพูดกลับไปด้วยวาจาเจ็บแสบจนทำให้เรวดีรู้สึกหน้าชาไม่เคยมีใครตอบว่าเธอแบบนี้มาก่อน ขนาดภาคภูมิที่เป็นผู้อำนวยการโรงเรียนยังไม่เคยตำหนิเธอรุนแรงขนาดนี้เลยด้วยซ้ำ
"ถ้าหากว่าคุณเป็นผู้ปกครองของอชิระงั้นพาเขากลับได้เลยนะคะ แล้วก็แวะไปหาคุณหมอด้วยลองตรวจดูว่าอาการเป็นยังไงบ้าง" อิษยาไม่อยากให้มีเรื่องมีราวกันไปมากกว่านี้จึงพูดแทรกขึ้นมา
"มันไม่ใช่เรื่องของแกนะ!"
"แล้วแกอยากมีเรื่องกับผู้ปกครองของเด็กหรือยังไง แกก็น่าจะรู้นะว่าโรงเรียนของเราส่วนมากผู้ปกครองอยู่ในระดับไหน" อิษยาไม่ได้ต้องการข่มขู่เรวดีแต่อย่างใดแต่มันคือเรื่องจริง
ผู้ปกครองที่นี่ส่วนมากมีเงินมีอำนาจและเป็นพวกมหาเศรษฐี ถ้าหากว่ามีปัญหากับพ่อแม่ของเด็กละก็อนาคตคงไม่สวยงามสักเท่าไหร่
"ปาป๊า..."เสียงของอชิระดังขึ้นเขารู้สึกงอแงเพราะว่าได้ยินเสียงของผู้ใหญ่คุยกัน
"กลับกันเถอะป๊ามารับแล้ว" หมับ! อินทัชเดินเข้าไปอุ้มอชิระขึ้นมา
"เดี๋ยวก่อน...คุณรบกวนแจ้งชื่อมาด้วยค่ะ ถ้าหากว่าเป็นผู้ปกครองของเด็กจริง ฉันก็ต้องได้รับการยืนยันก่อนว่าคุณคือพ่อจริงๆของเด็กคนนั้น" เรวดียังคงไม่ปล่อยไปง่ายๆ
"ผมแจ้งกับผู้อำนวยการโรงเรียนนี้ไปแล้ว ถ้าหากว่าคุณสงสัยอะไรก็ไปถามเอาแล้วกันผมไม่ได้มีหน้าที่มาตอบคำถามของคุณ" อินทัชพูดจบแล้วก็อุ้มอชิระออกมาจากห้องพยาบาล ทำให้เรวดีรู้สึกเสียหน้ามากๆที่เขาไม่สนใจเธอเลย ถ้าเป็นผู้ชายคนอื่นก็คงพูดจากับเธอดีมากกว่านี้
"บ้าเอ๊ย!"
"แล้วแกจะหงุดหงิดทำไมแค่เด็กคนเดียวที่ผู้ปกครองมารับกลับบ้านดีซะอีกแกจะได้ดูแลเด็กน้อยลงไง"
"รู้สึกว่าจะพูดมากขึ้นนะอิษยา! ก่อนหน้านี้ไม่เคยเห็นจะเข้ามาก้าวก่ายเรื่องของฉันเลย!"
"ฉันคงเปลี่ยนไปละมั้ง ขนาดแกยังเปลี่ยนเลย..." อิษยาพูดพร้อมมองหน้าของเรวดี
"...?" แต่เรวดีไม่เข้าใจว่าอิษยาหมายถึงเรื่องอะไร
ตึก ๆ ๆ ๆ ๆ
ปึก!
"เดี๋ยวก่อนค่ะ!" อิษยาวิ่งตามอินทัชกับอชิระมา
"อ้าว! คุณนั่นเอง" แต่ว่าบอดี้การ์ดของอชิระจำเธอได้เลยชี้หน้าและเผลออุทานออกมาอย่างตกใจ
"มีอะไร?" อินทัชที่ส่งตัวของอชิระเข้าไปพักผ่อนในรถเรียบร้อยแล้วก็เดินมาหา
"คุณท่านครับ...คุณผู้หญิงท่านนี้นี่แหละที่ช่วยคุณหนูเอาไว้ครับ" ไคเคนพูดกับอินทัช
"คุณชื่ออิษยาเหรอ?" เขาถามและมองหน้าเธอ
"ใช่ค่ะ" อิษยาตอบกลับไปด้วยท่าทางเกร็งๆนิดหน่อย ตอนแรกเธอก็ไม่ได้รู้สึกเกร็งอะไรหรอกนะแต่ว่าพอได้ยินบอดี้การ์ดของเขาเรียกว่านายท่านแล้วเธอก็รับรู้ได้ทันทีว่าคนตรงหน้าของเธอนั้นไม่ธรรมดาเลยแถมเด็กชายที่ชื่ออชิระก็ยังโดนเรียกว่าคุณหนูอีกต่างหาก ไหนจะบอดี้การ์ดมากมายรถคันสีดำที่จอดประกบหน้าหลังนั้นอีก เธอรับรู้ได้ทันทีเลยว่าคนตรงหน้าต้องไม่ใช่เพียงนักธุรกิจธรรมดาทั่วไปอย่างแน่นอน แต่เธอก็ไม่เคยเห็นหน้าของเขามาก่อน
เนื่องจากว่าเธอเอาแต่เรียนแล้วทำงานจึงไม่ได้มีการติดตามข่าวสารทางโลกโซเชียลเท่าไหร่นัก
"ขอบคุณมากที่ช่วยลูกชายของผมไว้วันนั้น ถ้าไม่ได้คุณคงจะแย่...ถ้าหากว่าอยากได้อะไรก็บอกมาเลยแล้วกันผมจะตอบแทนให้" อินทัชพูดกับเธอ
"ฉันไม่ได้ต้องการอะไรหรอกค่ะ ที่ฉันช่วยเพราะว่าอยากช่วยไม่ได้ต้องการอะไรตอบแทน"
"ไม่มีใครช่วยคนอื่นฟรีๆหรอก"
"ฉันไม่รู้หรอกนะคะว่าคุณเคยเจอคนแบบไหนมาก แต่สำหรับฉันการช่วยคนอื่นฟรีๆมันเป็นไปได้ค่ะ"
"แล้วที่ตามมาไม่ใช่ว่าต้องการอะไรหรอกหรอ?"
"ฉันก็แค่จะมาขอโทษแทนคุณครูเรวดีคนเมื่อกี้ที่อาจจะพูดจาไม่ดีเอาไปบ้าง แต่เธอเป็นคนแบบนั้นเองไม่ได้คิดอะไรไม่ดีหรอกค่ะ" เธอไม่ได้จะปกป้องเรวดีหรอนะแต่เธอกลัวว่าเรวดีจะโดนไล่ออกทั้งที่เธอยังไม่ได้แก้แค้นเลยต่างหาก
"ปากแบบนั้นสักวันคงโดนสั่งสอน...แต่จะให้ผมทำเป็นไม่ได้ยินอะไรเลยก็ไม่ได้หรอกนะ เพราะว่าสิ่งที่ผู้หญิงคนนั้นพูดออกมาไม่ใช่สิ่งที่ดีเลยสักนิด...แต่ผมจะถือซะว่าเป็นคำขอจากคุณที่ช่วยชีวิตลูกของผมไว้ก็แล้วกัน ครั้งนี้คงจะไม่เอาเรื่องแต่ถ้ามีครั้งต่อไปจบไม่สวยแน่" ปึก!! เขาพูดจบก็เดินขึ้นรถไปโดยที่ไม่ฟังการตอบรับใดๆจากเธอเลย
"ค่ะ..."
บรื้นนน!! และหลังจากนั้นรถจำนวนสำคัญก็เดินทางออกจากเขตของโรงเรียนออกไป
ตึกๆๆๆๆ
"ไม่ทันหรอเนี่ยอุตส่าห์รีบวิ่งมา!!" ภาคภูมิวิ่งมาและหยุดอยู่ข้างๆเธอ
"พี่ภาคมาทำอะไรตรงนี้หรอคะ?" อิษยาหันไปถามเขา
"นายท่านอินทัชกลับไปแล้วหรอ?" ภาคภูมิหันมาถามเธอ
"ถ้าหมายถึงนายท่านของเจ้าของรถเมื่อกี้นี้ก็ออกไปแล้วค่ะ ว่าแต่เขาเป็นใครหรอคะทำไมพี่ภาคถึงต้องวิ่งหน้าตาตื่นขนาดนี้?"
"ก็เจ้าของโรงเรียนนี้ไง...ทำงานมาที่นี่ตั้งหลายปียังไม่รู้อีกหรอว่าใครเป็นเจ้าของโรงเรียน?" เขาหันมาพูดกับเธอด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด เนื่องจากว่าเขารู้ว่าอินทัชมาที่นี่แต่ว่าไม่ได้ขึ้นไปหาเขาแต่อย่างใด
"เจ้าของโรงเรียน?!" อิษยาได้ยินอย่างนั้นก็ตกใจมากเพราะเธอไม่เคยเห็นหน้าเจ้าของโรงเรียนมาก่อนเวลามีกิจกรรมอะไรเขาก็ไม่เคยมาที่โรงเรียนเลยด้วยซ้ำ
"ใช่ ถ้าสงสัยก็ลองไปค้นหาเอาแล้วกันชื่อว่าคุณอินทัช .... ไม่ใช่แค่เจ้าของโรงเรียนเท่านั้นแต่เป็นเจ้าของมหาวิทยาลัย สถาบันต่างๆเกือบทั่วประเทศและตอนนี้กำลังจะขยายไปทั่วโลกด้วย!"
"เขาก็แค่มารับลูกชาย...พี่ไม่จำเป็นที่จะต้องต้อนรับหรอกค่ะ...แล้วถ้าเขาเป็นเจ้าของโรงเรียนจริงพี่ควรไปตักเตือนเรวดีนะ" ได้จังหวะเธอก็ใส่ไฟนิดหน่อย
"ทำไมครูเรวดีทำอะไร?" เขาหันมามองหน้าของเธอ
"ก็...วดีอะ...ไปพูดว่าอชิระเป็นลูกไม่มีพ่อไม่มีแม่แล้วตอนนั้นคุณอินทัชก็มาได้ยินพอดี คุณอินทัชก็เลยโกรธแล้วไม่พอใจมากๆ หนูก็เลยต้องรีบมาขอโทษคุณอินทัชนี่ไงคะ"
"วะว่ายังไงนะ?!"ภาคภูมิได้ยินอย่างนั้นก็ตกใจมากๆเพราะไม่คิดว่าเรวดีจะพูดจาแบบนั้นออกไป
หมับ!
"แต่ว่าไม่เป็นไรนะพี่ภาค หนูขอโทษแทนวดีกลับไปแล้วคุณอินทัชก็เลยไม่ถือโทษโกรธอะไร ถ้าหากว่าคุณอินทัชโกรธทั้งพี่ทั้งวดีคงแย่" อิษยาเข้ามากอดแขนของภาคภูมิเอาไว้และพูดจารู้สึกเสียใจออกไป
"ทำดีมากที่รักของพี่"
"ค่ะ หนูไม่อยากให้พี่ภาคเดือดร้อนนี่น่าแถมสาเหตุยังมาจากเพื่อนหนูอีกพี่ภาคคงจะรู้สึกไม่ดี"
"ทานอะไรหรือยังงั้นเราไปหาอะไรทานกันเถอะ"
"ไปค่ะ^^"
แล้วทั้งสองก็เดินกลับเข้าไปในโรงเรียนด้วยท่าทางหวานแหววทำให้มีคุณครูหลายคนจับตามองมาแถมยังรู้สึกอิจฉาด้วยที่อิษยาได้เป็นแฟนกับผู้อำนวยการโรงเรียนที่ทั้งอายุยังน้อยและหน้าตาดี และแน่นอนว่าไม่ใช่แค่คุณครูคนอื่นแต่ยังมีอีกสายตาที่จะจ้องมาด้วยความอิจฉาริษยาแถมยังรู้สึกโกรธมากๆที่ผู้ชายคนนั้นไปเดินหน้าระรื่นอยู่กับอิษยา
- Writer
