EP. 15 ข้อมูลเพิ่มเติม
2132 Words
อู่ซ่อมรถยนต์ครบวงจร FF
"รถของลูกค้าเนี่ยไม่ได้เป็นอะไรมากนะครับก็แค่หม้อน้ำแห้ง...สายพานขาด...แบตเตอรี่เสื่อม...ลมยางอ่อนก็เลยทำให้รถกินน้ำมันและก็ทำให้น้ำมันหมดด้วยครับ เรื่องนี้ก็ยังมียางรถยนต์ใกล้จะหมดอายุแล้วนะครับแนะนำว่าให้เปลี่ยนจะดีกว่า แล้วก็น้ำมันเบรคหมดดีนะครับที่ยังสามารถขับได้โดยไม่ตาย..^^" เมื่อมาถึงที่อู่ซ่อมรถเป็นที่เรียบร้อยแล้วอิษยาก็ได้ทำการเข้ามาหาช่างที่ซ่อมรถให้กับเธอและช่างก็ได้ทำการบอกถึงอาการรถของเธอที่มันขับมาแล้วเสียแถมยังมีควันฟุ้งออกมาจากกระโปรงหน้ารถอีกต่างหากซึ่งช่างบอกว่าไม่ได้เป็นอะไรมากเท่ากับว่าเป็นมาก
"ขอโทษนะคะที่พูดมาฉันไม่คิดว่าอาการมันจะไม่มากเลยค่ะเหมือนว่าจะเป็นเยอะซะด้วย" อิษยาตอบกลับช่างไปพร้อมรอยยิ้มแห้งๆ เธอเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่ารถมันเป็นอะไรหรือว่าต้องทำอะไรบ้างตั้งแต่เธอซื้อรถมาเธอก็แทบไม่ได้ทำอะไรเลยนอกจากเติมน้ำมันแล้วก็ขับ
"ขอโทษนะคะพี่ต้องถามแบบนี้แต่ว่าลูกค้าไม่มีแฟนใช่ไหมครับ?"
"คะ?! จะจีบฉันหรอคะ?" เมื่อได้ยินอย่างนั้นอิษยาก็ตกใจและถามเสียงหลงออกไปเลย
"ไม่ใช่แบบนั้นครับ...ที่ผมถามเนี่ยก็เพราะว่าอาการรถคุณเป็นเยอะมากถ้าหากว่าคุณไม่มีแฟนผมก็ไม่ค่อยแปลกใจเพราะว่าผู้หญิงส่วนมากจะรู้แค่วิธีขับแต่ว่าไม่ค่อยรู้วิธีดูแลรักษารถ ก็เลยทำให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้อยู่บ่อยๆครับ ถ้าหากผู้หญิงที่มีแฟนเนี่ยผู้ชายจะไม่ค่อยปล่อยให้รถของตัวเองจะต้องเสียหรือว่าต้องเปลี่ยนอะไรครับเพราะผู้ชายเนี่ยส่วนมากมันจะมีความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับรถซึ่งถ้าคุณมีแฟนๆคุณก็น่าจะดูแลรถของคุณได้ดีกว่านี้ครับ นั่นเลยเป็นเหตุผลที่ผมถามว่าคุณไม่มีแฟนหรือเปล่าทำไมถึงไม่ช่วยกันดูแลจนรถมันมีอาการสาหัสขนาดนี้" ช่างอธิบาย
"อ่าาา~แบบนั้นเองสินะคะ...ฉันมีแฟนแต่ก็เหมือนไม่มีนั่นแหละค่ะและอีกไม่นานก็คงไม่มีแฟนจริงๆ แล้วค่าเสียหายทั้งหมดมันเท่าไหร่หรอคะเพราะเหมือนว่ามันจะเสียหายเยอะ?" หลังจากที่พูดจาประชดประชันจบแล้วอิษยาก็ถามถึงค่าใช้จ่ายที่เธอจะต้องเสียให้กับรถคันนี้
"ทั้งหมดก็ 9,850 บาทครับ"
"เกือบหมื่น0.0" เมื่อได้ยินยอดค่าใช้จ่ายที่เธอต้องเสียแล้วก็ต้องตาโตขึ้นมาในทันทีเพราะเธอไม่คิดเลยว่ามันจะเยอะขนาดนี้
"ก็เป็นปกติของรถที่เสียเยอะขนาดนี้นะครับและก็เรื่องยางรถผมยังไม่ได้เปลี่ยนให้เพราะว่าต้องถามเจ้าของรถก่อน ถ้าหากว่าคุณอยากเปลี่ยนก็สามารถแจ้งได้เลยนะครับผมจะทำการเปลี่ยนให้"
"เอ่อ แล้วเปลี่ยนยางมันต้องใช้เงินเท่าไหร่หรอคะ?"
"ถ้าเป็นยางมือ 1 ก็น่าจะประมาณ 15,000 - 30,000 บาทครับ แต่ถ้าเป็นมือสองถูกๆก็ 3,000-4,000 บาทมีครับแต่ว่าก็รอวันตายได้เลย"
"ช่างแช่งกันบ่อยเกินไปแล้วนะคะ...งั้นเดี๋ยวอีกสักเดือนสองเดือนฉันมาเปลี่ยนแล้วกันค่ะขอให้เงินเดือนออกก่อน ส่วนของวันนี้...มีผ่อน 0% 12 เดือนไหมคะ?" อิษยาถามเพราะว่าถ้ามีผ่อนได้เธอก็จะผ่อนเรื่องอะไรเธอจะต้องจ่ายเงินก่อนขนาดนั้นด้วยล่ะ
"ไม่มีผ่อน 0% 12 เดือนครับมีแต่ดอกเบี้ย 12% คุณลูกค้าต้องการผ่อนไหมล่ะครับ?"
"เอาดอกเบี้ยเยอะเกินไปไหมคะเนี่ย?"
"เดี๋ยวผมจ่ายเอง" และในขณะที่เธอกำลังต่อราคากับช่างอยู่นั้นก็มีเสียงนึงดังขึ้นมาทำให้เธอต้องหันไปมองก่อนจะพบว่าเขาคือ...พ่อของนักเรียนในห้องเรียนของเธอเอง หรือว่าเจ้าของโรงเรียนที่เธอกำลังทำงานอยู่นั่นเอง
"มาม๊าาาาา!" และเขาก็ไม่ได้มาคนเดียวแต่มากับอชิระลูกชายของเธอด้วย เอ๊ย!! นักเรียนของเธอต่างหาก
"เอ่อ ไม่เป็นอะไรค่ะเดี๋ยวฉันจ่ายเอง"
"ผมบอกให้ปาป๊าเป็นคนจ่ายให้เองครับ! เพราะว่ามาม๊าไม่มีเงินนี่นาาาาาา" อชิระตอบกลับ
"บอกว่าอย่าเรียกมาม๊าไง~" อิษยาพูดพร้อมกับบีบแก้มของอชิระเล่น
"ตอนนี้ไม่ได้อยู่ที่โรงเรียนแล้วสักหน่อย มาม๊าพูดเองว่าถ้าอยู่ในโรงเรียนห้ามเรียกมาม๊านั่งก็หมายความว่าถ้าอยู่นอกโรงเรียนก็สามารถเรียกได้ -0-"
"เอ่อ มันก็ใช่แต่ว่า..." อิษยากำลังพูดและก็เงยหน้ามองอินทัชที่กำลังมองทั้งสองคนอยู่เช่นกัน เธอแค่กำลังรู้สึกว่าจะให้ลูกของคนอื่นมาเรียกเธอว่ามาม๊าต่อหน้าปาป๊าเขาเนี่ยนะ แบบนั้นมันดูไม่ค่อยเข้าท่าเท่าไหร่และเธอเองก็เกรงใจเขาด้วยก็เขาเป็นเจ้าของโรงเรียนที่เธอกำลังทำงานอยู่นี่!
"ถ้าชิระอยากจะเรียกอะไรก็เรียกไปเถอะผมไม่ได้สนใจอยู่แล้ว...เอาเป็นว่าค่าซ่อมรถของผู้หญิงคนนั้นกูจะเป็นคนจ่ายเอง" อินทัชพูดกับเธอจบแล้วก็เงยหน้าพูดกับช่างอู่ซ่อมรถ
"เมียใหม่มึงหรอวะไอ้ทัชลูกมึงเรียกว่าแม่ๆ?" ช่างซ่อมรถถามเขาด้วยความสนิทสนม
ซึ่งแน่นอนว่าช่างที่ยืนคุยกับอิษยานั้น ไม่ใช่แค่ช่างในอู่นี้เท่านั้นแต่เขาเป็นเจ้าของอู่นี้ด้วยและก็เป็นอู่ที่มีสาขาไปทั่วประเทศ และเขาก็เป็นเพื่อนกับอิษยา
"ไม่ใช่นะคะ!!!/ไม่ใช่-_-" ทั้งสองคนตอบพร้อมกัน
"อีกไม่นานก็ช่ายยยย ^-^" อชิระพูดพร้อมกับยิ้ม
"เอ่อ ฉันขอคุยกับคุณอินทัชหน่อยได้ไหมคะ...เดี๋ยวคุณครูขอไปคุยกับปาป๊าหน่อยนะชิระ" อิษยาพูดกับอินทัชจบแล้วก็หันมาบอกกับอชิระที่ยืนอยู่ข้างๆเธอไม่ยอมไปไหน
"ได้ฮะมาม๊าาาา~ คุยกันนานๆเลยก็ได้ฮะผมอยู่กับลุงเอฟได้"
"ใครเขาอยากอยู่ด้วย?"เอฟได้ยินอย่างนั้นก็พูดขึ้นซึ่งเป็นการพูดเล่นๆกับหลานของตัวเอง
"ผมไปอยู่กับคนอื่นก็ได้เพราะว่าลุงเอฟใจร้ายยย!"
"ใจร้ายยังไงฮะ?" เอฟได้ยินอย่างนั้นก็เท้าเอวมองหน้าหลานทันที
"ก็คิดเงินมาม๊าตั้งแพงจนมาม๊าไม่มีเงินจ่ายใจร้ายมาก!!"
"อ้าววว!!"
"จะคุยอะไรก็ตามผมมาสิยืนมองลูกผมเล่นกับเพื่อนผมทำไม?" อินทัชพูดเสียงดังทำให้อิษยาที่กำลังมองอชิระพูดคุยหยอกล้อกับเอฟสะดุ้งยังตกใจและรีบเดินตามเขาไปทันทีซึ่งเขาเดินอย่างชำนาญน่าจะมาที่นี่บ่อยเธอคิดในใจอย่างนั้น
กึด!! แล้วเมื่อเดินออกมาสักพักแล้วอินทัชก็หยุดเดินแต่ยังไม่ทันได้พูดอะไรอิษยาก็เดินชนแผ่นหลังของเขาเข้าอย่างจังเพราะว่าเธอมัวแต่ก้มหน้าก้มตาเดินตามโดยไม่ได้สังเกตว่าเขาหยุดเดินแล้วนั่นเอง
ปึก!!
"ขะขอโทษค่ะ!" อิษยารีบขอโทษและใช้มือจับที่จมูกของตัวเองเพราะว่ารู้สึกเจ็บเมื่อชนแผ่นหลังแข็งๆของเขา
"เดินก็มองทางบ้างสิคุณแบบนี้ระวังเดินหน้าถนนแล้วรถชนตายนะ"
"คุณกับเพื่อนคุณนี่เหมือนกันเลยนะคะเอาแต่แช่งฉันอยู่ได้ว่าให้ตายๆ แต่บางทีตายไปก็ดีเหมือนกันชีวิตเซ่งเค็ง!!" เธอพูดประชดประชันอย่างใส่อารมณ์
"เป็นคุณครูโรงเรียนเอกชนเงินเดือน 30,000 กว่าบาทชีวิตยังย่ำแย่อีกหรอคุณ แถมเมื่อกี้ก็ยังจะไปถามหาผ่อนค่าแรงช่างอีก แบบนี้มันเสียชื่อเสียงคุณครูโรงเรียนผมจริงๆเลย" อินทัชพูดขึ้นมายาวเหยียด
"ก็แค่ไม่อยากจ่ายเงินก้อนป่ะค่ะคุณ คุณเป็นคนรวยอะไรก็จ่ายเงินสดหมดจะไปเข้าใจชีวิตเงินผ่อนคุณครูรายเดือนแบบฉันได้ยังไงล่ะคะ?"
"พูดมาก...คุณอยากคุยกับผมเรื่องอะไรก็รีบพูดมาดีกว่า" อินทัชรีบเข้าเรื่องทันที
"ก็ไม่ได้มีอะไรมากหรอกค่ะฉันแค่จะบอกคุณว่าไม่ต้องมาจ่ายค่าซ่อมรถให้กับฉัน คุณไม่ต้องเชื่อหรือว่าฟังอะไรลูกชายมากก็ได้ค่ะ เรื่องของฉันเดี๋ยวฉันรับผิดชอบเอง"
"ที่ผมช่วยจ่ายให้เนี่ยไม่ใช่เพราะว่าอชิระขอร้องมาอย่างเดียวหรอกนะครับ แต่ผมเองก็มีเหตุผลของผมเช่นกัน" อินทัชพูดพร้อมกับมองหน้าของเธอ
"เหตุผลอะไรที่ทำให้มหาเศรษฐีอย่างคุณมาจ่ายค่าซ่อมรถให้กับคุณครูต๊อกต๋อยอย่างฉันหรอค่ะ?"
"เพราะผมอายยยยย...อายมากที่คุณครูในสังกัดโรงเรียนผมมาขอผ่อนค่าซ่อมรถยนต์ทั้งที่เงินเดือนก็เยอะ ถ้าใครมารู้เข้าเนี่ยรู้ถึงไหนอายถึงนั่นเขาจะหาว่าผมบริหารจัดการไม่ดีจนทำให้คุณครูจะต้องมาขอผ่อนค่าซ่อมรถแค่ไม่กี่พัน"
"ไม่กี่พันบ้าบออะไรคะมันเกือบหมื่นบาทเลยนะอีกแค่ 200 บาท!"
"เงินเดือนคุณ 30,000 กว่านะคุณไม่ใช่ 3,000 บาทที่จะไม่มีปัญญามาจ่าย"
"ฉันก็มีค่ารถค่าบ้านค่าน้ำค่าไฟค่าบลาๆๆที่ฉันต้องจ่ายอีกเยอะ คุณคิดว่าเงินเดือน 30,000 บาทที่คุณให้มาเนี่ยมันพอหรือไงคะคุณเจ้าของโรงเรียน?" อิษยายื่นหน้าเข้าไปถามเขาใกล้ๆซึ่งก็ทำให้อินทัชรู้สึกตกใจนิดหน่อยแต่ก็ไม่ได้ถอยห่างแต่อย่างใด
"นอกจากเป็นคุณครูในโรงเรียนแล้วเนี่ยคุณยังเป็นแฟนของผอ.โรงเรียนผมด้วยไม่ใช่หรอครับ ไม่ได้ยักยอกไปกินด้วยกันหรอกหรอ???" อินทัชถาม
"ยักยอกอะไรของคุณฉันไม่เห็นรู้เรื่องด้วยเลย?" เมื่ออิษยาได้ยินอย่างนั้นเธอก็คิ้วขมวดเป็นปมทันทีเพราะเธอไม่รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับที่ภาคภูมิยักยอกเงินของโรงเรียนเลย
"จะบอกว่าไม่รู้ในสิ่งที่แฟนตัวเองทำงั้นสิ?" อินทัชเธอพร้อมกับมองเข้าไปในดวงตาเขาจับจ้องเพื่อดูว่าเธอได้ทำการโกหกอะไรเขาหรือเปล่า
หลังจากที่อินทัชได้สั่งให้ลูกน้องไปสืบประวัติของภาคภูมิมาและได้มีการตรวจสอบบัญชีย้อนหลังก็ได้มีการพบว่าภาคภูมิได้มีการยักยอกเงินของโรงเรียนแถมยังมีการเสนองบปลอมๆเพื่อเอาเงินอีกต่างหากแต่ถึงอย่างนั้นก็มีเพียงเขาที่ลงมือคนเดียวแต่เขาก็คิดว่าภาคภูมิไม่มีทางทำเรื่องนี้ด้วยตัวคนเดียวได้อย่างแน่นอนเพราะฉะนั้นน่าจะมีคนช่วย
"ฉันไม่ได้รู้เรื่องพวกนั้นเลยค่ะ! ถึงแม้ว่าฉันจะเป็นแฟนของเขาแต่ฉันก็กำลังจะเป็นแฟนที่เขาอยากจะเลิกเร็วๆนี้เพราะฉะนั้นฉันคิดว่าอาจจะเป็นผู้หญิงคนใหม่ของเขาที่ให้ความร่วมมือก็ได้มั้งคะ" จากที่ได้ฟังมาผู้หญิงที่ฉลาดอย่างอิษยาก็สามารถประมวลผลได้ทันทีว่าภาคภูมิอาจจะร่วมมือกับเรวดีเพื่อยักยอกเงินและงบประมาณของโรงเรียน แล้วถ้ามันเป็นอย่างนั้นจริงล่ะก็มันก็เข้าทางเธอเลยเพราะเธอต้องการทำลายชีวิตของสองคนนั้นอยู่แล้ว
"ผู้หญิงคนใหม่?"
"ฉันไม่รู้หรอกนะคะว่า...ข้อมูลที่คุณหามามีอะไรบ้างแต่ชั้นในฐานะที่เป็นคุณครูตาดำๆแถมยังเป็นแฟนที่กำลังโดนแฟนตัวเองสวมเขา...ฉันจะบอกข้อมูลคุณให้ค่ะ" อิษยาได้จังหวะเธอก็จะทำการฟ้องเลย
"ข้อมูล?"
"ค่ะ ผอ.ภาคภูมิหรือว่าแฟนของฉันตอนนี้เขากำลังแอบลักลอบคบกับเพื่อนของฉันที่เป็นคุณครูในโรงเรียนนั้นชื่อว่าคุณครูเรวดีซึ่งคุณนั้นน่าจะเคยเจอแล้ว ผู้หญิงที่พูดกับอชิระเด็กไม่มีพ่อแม่...ผู้หญิงคนนั้นนั่นแหละค่ะ"
"..!!"
"ฉันคิดว่าถ้าเขาจะยักยอก...โดยร่วมมือกับใครสักคนก็คงจะเป็นเรวดีนั่นแหละค่ะ"
- Writer
