Crush Kita. Alam mo ba?

Chapter 26: Mahal?

Pagkatapos ng intrams. Back to normal na ang lahat sa school. At back to normal na rin ang puso kong ligaw. Nagdiwang kasi ito ng husto nung araw na nanalo ako. Lalo na't tumambay pa muna sa bahay ang taong yun bago umuwi. Sana wala syang sabihin sakin matapos kong umakyat nang di pa sila umaalis. Paano ba naman kasi, walang humpay na tukso ang ginawa sakin ng dalawa. Si kuya Lance at Winly. Binigyan nila ng clue si Jaden, kahit puro ngiti at tango lang ang sagot nito sa kanila. Mga timang lang.

Kinaumagahan.

May kumatok.

Nakahiga pa rin ako. Masakit ang puson ko. Bwiset!. Lunes pa naman.

"Nak, nasa baba na si Lance. Bilisan mo raw.." si Mama pala.

Namimilipit ako sa sakit. Pinapawisan kahit nakatutok ang electric fan. Di ko kayang sumagot dahil kagat ko ang aking labi. Pinipigilang umiyak. Hawak ang tyan. Nakabaluktot paside. Damn this. I really do hate this thing every month.. Nakakairita. Pero, wala akong magawa. Kundi indahin ang sakit.

"Bamby, malalate na raw kayo. Baba ka na.." si kuya Mark naman ang kumatok. Bumaliktad lang ako saking kama. Hindi kayang tumayo.

Badtrip!. Kung bakit nataon pa ng lunes e. It's a double hate monday for me. 

"Hey Bamby!. Wala ka bang balak pumasok?. Late na tayo.." galit na ang boses ni kuya Lance. Alam ko. Mahirap maghintay sa wala. Yung tipong pinaghintay ka pero di pumunta o mas masakit, di pala dumating. Kaya ayan, para na naman syang leon, nangangapa nang tao.

"Bamby!.." pinihit na ang doorknob. Kinuha ko lang ang kumot saka tinalukbong ang paa ko hanggang baywang. May tagos na kasi. Nakakahiyang ipakita.

"What the hell Bamby!.." hawak na ang kanyang noo. He's frustated now. Masama pa ang tingin sakin. "Kanina pa ako naghihintay sayo tapos ikaw, ayan ka lang?.." sigaw nito sakin. Imbes sagutin sya, mas pinili kong pumikit nalang at indahin ang mga walang humpay nyang mura at matalim na titig. Wala akong lakas ng loob na asarin sya ngayon. Nakakairita ang maingay nyang boses.

"My goodness Bamby Eugenio. You---.." di nito itinuloy ang akmang sasabihin. Nagwalk out ata o ano. Di ko makita ang reaskyon ng kanyang mukha dahil lihim ng lumuluha ang aking mata.

Natahimik na ang kapaligiran. Pumasok na siguro. Di man lang nahalata ang itsura ko. O ang di ko pagsagot sa mga birit nya. Hays kuya!.

Nagulat ako ng may biglang kamay na dumapo sa aking noo. Medyo malamig pa ito. Kaya napadilat ako.

"Hey!. You okay?.."

Luha ko ang sumagot sa kanya. Sobrang sakit e. Para syang nalalaglag na ewan. Pati pang-upo ko nadadamay.

"Ma!. Kuya!.. si Bamby!.." hiyaw nya. Natataranta.. Nakauniporme na ito. Umaalingasaw pa ang pabangong nakadungaw sa labas. Sinisilip ang mga tinawag.

"Anong nangyari?. Nasaan sya?.." hinihingal pa si Mama. Patakbo syang dumalo sakin.

"Anak, bakit?. Anong masakit sayo ha?. Sabihin mo sakin.." lalong bumuhos ang luhang galing saking mata. 

"Bamby?!..." pati ang dalawa kong kapatid, dumungaw na rin sakin.

"I'm okay. Ma-sakit lang ang tyan ko.." I sputtered.

"No you're not okay.." What is it tell us Bamby.." inis na ang boses ni kuya Mark. Nag-aalala talaga sya. Si Mama, nakatingin lang sakin. Binabasa ang bawat galaw ko. Si kuya Lance, hawak na ang telepono. Pumipindot.

Mas lalo akong bumaluktot. Nasa paanan ko si Mama. Habang kaharap ko sina kuya.

"Don't worry.. Idadala ka namin sa ospital.." 

Umiling ako. Kay Mama nakatingin. Mukhang nakuha nito ang tinging ipinukol ko sa kanya.

"Boys, labas na kayo. Ako nang bahala sa kanya.."

"Pero Ma?. Mas maganda kung sa ospital nalang tayo pumunta. " si kuya Mark.. Hinawakan pa ang noo ko. Nagkatinginan sila ni Mama ng bahagya. Medyo nakaramdaman naman sya. Mabuti nalamg.

"Tara na Lance. Di ka ba papasok?.." inakbayan nya na ang isa. Sabay akay sa labas. Nagtataka ang mukha nya nang huling tumingin samin bago tuluyang isara ni Mama ang pintuan.

"Bat di mo agad sinabi?.." agad nya akong inasikaso. Tinulungang tumayo, maligo at maglinis ng higaan. Pagkatapos, pinagluto pa akong mainit na sopas. Medyo kumalma na rin ng uminom na ako ng gamot.

Damn!. Ang PMS parang love yan, masasaktan ka kung hahayaan mong saktan ka nya.. Relate ba?. Kaya pag di na kaya, hingi ka na ng tulong sa iba. Wag mahiya. Kailangan mo yan. Nating lahat. Coz no man is an island.

Dahil nga sa di maiwasang pangyayaring iyon. Umabsent nga ako ng isang araw. Si Kuya, late nang pumasok.

"Uy gurl.. ganda mo ngayon ha.. Bat ka abaent kahapon?." ani Winly. Nasa library kami ngayon. Naghahanap ng mga pwedeng ireport sa current events namin. Tanghaling tapat. Kakatapos naming kumain.

"May pinuntahan lang kami ni Kuya Mark.." a bit lie and a truth. Matapos kasi nung klase ni kuya ng hapon, sinamahan ko sya sa kanyang appoinment. Sideline kasi nito ang pagiging modelo. At nung time na yun, wala ng masakit sakin. Okay na lahat. Feeling ko nga, ayaw nya lang akong papasukin. Loko rin talaga minsan ang dugo ko. Nakikisama saking isip. Tamad. Lol!.

"Saan naman?."

"Basta.."

"Di ko ba pwedeng malaman?.."

Tinanguan ko lang sya. Sa notebook ang mata habang nasa ibang lapalop ang isip. Naglalakbay. Lumilipad.

Natahimik na sya. Naging abala sa paghahanap sa dyaryo. Nga lang . Makalipas ang ilang minuto. Dinunggol nya ako. Magkatabi kami. Tapos kaharap namin si Karen. Si Joyce, di na sya sumasama samin simula nung nanalo ako. Sa ibang grupo na sya ngayon. Nakatanaw lang samin.

"Hmmm?.."

"May naghahanap pala sayo kahapon?.."

"Hmm. sino naman?.." sa dyaryo pa rin ako nakatingin.

"Madami sila e..." anya. Nilipat ko sa kabilang pahina ang dyaryo tapos naghanap muli.

"Haist Winly, wag ka ngang mambola nasa library tayo gurl.."

Tapos tumawa sya ng mahina. Tinignan ko sya sa gilid ng aking mata. Nakanguso. Di malaman kung totoo ba ang sinasabi nya o niloloko lang ako. Kaaclub sya ni kuya Lance e. Tripper.

"Haha..swear gurl. I'm not lying. Kahit tanungin mo pa kay Karen.."

"Ano namang tatanungin ko sa kanya?.."

"Kung sinu sino yung mga naghahanap sayo kahapon?.."

"Tsk.." walang interes kong singhal.

"Hinanap ka talaga nila samin Bamby. Lalo na ng iyong bestfriend at ni ehem Jaden mo.." natameme ako sa kanya. Really?. Grrr!. I can't talk.

Take it easy Bamby!. Calm down. Kung bakit di ka kasi pumasok kahapon e?. Yan tuloy namis ka nya. O sashhhhh!. Got damn it!. Really?. So assuming you little freaking heart of mine. Like I'm gonna die. Lolssss...

"Haha.. di sya makaimik. Kinikilig. Ampusa!.." mahinang hagalpak ni Winly saking tabi. Totoo bang hinanap nya ako?. Bakit kaya?. Can't figure it out!. Can't think to. I am lost!. Hell s**t!.

"Hahaha... oo nga gurl. Namumula pa.." maging si Karen di na rin mapigilang tuksuhin ako. Tinuro pa mismo ang pisngi ko.

"Ssshhhh..." sinuway kami ng librarian. Nadinig siguro nila ang isang malakas na halakhak ni Karen kanina. Kung di pa sya sinuway ni Winly, baka napalabas na kami.

"s**t. Wag nga kayong maingay. Palabasin tayo e.." di sila nakinig. Ang sarap nilang kaibiganin. Mga walang hiya.

Di nga nagtagal. Nilapitan kami ng librarian saka pinalabas na ng tuluyan. Mga pusa!. Di ko pa tapos yung report ko. Bwiset!.

Nag-apiran pa ang dalawa kasabay ng malakas nilang tawa. Ako, nakatingin lang sa kanila ng masama. Talim na talim.

"Wag kang tumingin sakin ng ganyan baka mahimatay ako.. haha.." binanatan pa ako ng bakla. Sya kaya biruin ko.

Inirapan ko lang sya. Tapos walk out na. Di nagtagal. Sinundan rin nila ako.

"Oopsss. May paparating.." ani Winly. Natanggal tali ng sapatos ko kaya umupo ako sa gilid at tinali ito ng nakayuko. Kaya di ko rin makita kung sino ang tinutukoy nyang paparating.

"Jaden, san punta mo?.." natigil ako ng ilang segundo. Palihim na huminga ng malalim bago tinapos ang p*******i.

Tumayo ako't inayos ang sarili.

"Jaden?.." ako ang unang bumati. Nanginginig na nakikiliti. Umayos ka Bamby!. Umayos ka!. Nakapamulsa ang isa nyang kamay. Ang isa naman, may hawak na notebook.

"Kamusta pakiramdam mo?.. Okay ka na ba?.." muntik na akong tumalon sa tuwa sa sinabi nya. O God!. Am I dreaming?.. He is concern to me. Gosh!. Ssshhhh... Hahaha. Bamby breathe!.

"Uy gurl. Sagot sagot din pag may time.. Anu yan?. Napipi kaba?.." binara pa ako ng baklitang hay ewan. I'm happy. Lol.

Kay Jaden ako tumingin saka tinanguan sya. "Okay na ako salamat.." buti di pa ako nautal.

"Hmmm. sige. see you.." waaaa!....

sigaw ng puso kong pinana ni kupido. Natamaan na rin ata sya. Juicekupo!. Air please.

"Hay grabe!. Kakaiba talaga nagagawa ng pag-ibig. Lahat pinapalutang kahit mabibigat na damdamin. Kita mo sya. Parang bulkan, malapit nang pumutok. Magkalat ang mga lava, marinig ng mga iba. Hanggang sa makarating na sa kanya. Boom!. Volcanic eruption explode!. Beym!.." di ko maintindihan ang mga sinasabi nya. Basta ako. Nakangiting nakatingin sa daang tinahak nya. Mahal ko na ata ang taong yun. Kakaiba na pakiramdam ko e. Nakakabaliw.