KOFFIE
Tahimik ang hapag-kainan nang kumain kami ng hapunan. Walang ibang maririnig kundi ang ingay ng mga kubyertos. Si Papa, mukhang wala pa siyang balak kibuin si Mama. Si Mama naman, mukhang wala ring balak ibaba ang pride niya kahit sumobra na siya. Ano pa ba ang aasahan namin sa kanya? Balewala lang sa kanya ang lahat. Iisipin niyang siya ang tama at kami ang mali.
“Anak, kumain ka ng marami. Parang lalo kang pumapayat,” basag ni Papa sa katahimikan. Inabutan din niya ako ng ulam.
“Thanks, Pa. But they call this a slim body, po,” I said, taking the viand he handed to me.
Napatitig si Papa sa akin. Mayamaya, ngumiti siya.
“Basta ‘wag magpapalipas ng gutom. Para may lakas kang lumaban sa mga nang-aapi sa ‘yo,” sabi nito na halatang sinadyang iparinig kay Mama.
Naramdaman kong
