KOFFIE
Tahimik kami sa loob ng sasakyan. Maya’t maya ko siyang tinatapunan ng tingin, pero kung ano ang ekspresyon ng mukha niya nang umalis kami sa penthouse niya, ay hindi ito nagbago. Isang malalim at mabigat na buntong-hininga ang ginawa ko. Gusto ko siyang kausapin, pero baka mapahiya lang ako.
“I’m sorry, Kuya Kaio. That was never my intention,” malumanay na sabi ko habang nakayuko at nakatuon ang mata sa mga daliri kong hindi na naman mapakali, lalo na kapag tense ako.
“Gawin mo na ang lahat ng kapilyahan, Koffie, pero ‘wag lang ang pinag-aalala mo ako,” sermon niya sa akin. Ramdam ko pa rin ang bigat sa boses niya.
“Are you mad?” tanong ko kahit ramdam ko naman na galit talaga siya sa ginawa ko.
“No.”
“But you are, Kuya. You even raised your voice at me.” Paalala ko sa pag
